Η Ανακριτική, δηλαδή η διαδικασία, τα αρμόδια ανακριτικά όργανα και οι μέθοδοι που λαμβάνουν χώρα κατά την ανάκριση, αποτελεί αντικείμενο της 2ης έκδοσης του εν λόγω έργου, το οποίο αποτελείται από 14 κεφάλαια.
Η Ανακριτική είναι ένας σύνθετος επιστημονικός κλάδος, αντικείμενο του οποίου αποτελεί η ανάκριση του εγκληματία σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας, δηλαδή στην προδικασία, την κύρια διαδικασία και την εκτέλεση της ποινής. Οι μέθοδοι της Ανακριτικής δημιουργούν και τα περισσότερα προβλήματα, καθώς για την εξακρίβωση της ταυτότητας του δράστη και την κατάφαση της ενοχής του, ο ανακρίνων είναι υποχρεωμένος να χρησιμοποιήσει πληθώρα φιλοσοφικών, τεχνικών και δικονομικών μεθόδων εξέτασης του κατηγορουμένου, με τη συνδρομή των ενδείξεων ή αποδεικτικών μέσων διαπίστωσης της τέλεσης της αξιόποινης πράξης.
Ειδικότερα, το εν λόγω έργο μετά την παρουσίαση των οργάνων που συνδέονται με την άσκηση της ποινικής δίωξης (Εισαγγελέας, Ανακριτής, Ειδικοί ανακριτικοί υπάλληλοι), αναφέρεται στην οργάνωση και τη θεσμική συγκρότηση της Αστυνομίας (Κοινοτική Αστυνομία, Διεθνής Αστυνομία, Τροχαία, Λιμενική Αστυνομία, Εξωτερικοί Φρουροί, Δημοτική Αστυνομία, Ιδιωτική Αστυνομία, Πυροσβεστική Αστυνομία, Ειδικοί Φρουροί, Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών - ΕΥΠ, Ευρωπαϊκή αστυνομική και δικαστική συνεργασία), αλλά και στον Αστυνομικό, ως όργανο περιφρούρησης και τήρησης της δημόσιας τάξης.
Η εγκληματολογική σήμανση, τα Συνεργεία Εγκληματολογικής Σήμανσης, η διαμεταγωγή των κρατουμένων καθώς και το Γραφείο Σεσημασμένων, παρουσιάζεται στο τέταρτο κεφάλαιο, στο πέμπτο αναλύεται ο τρόπος διαπίστωσης της ταυτότητας δράστη και θύματος, ενώ στο έκτο εξετάζεται ο στιγματισμός των εγκληματιών και το ποινικό μητρώο (υπηρεσίες τήρησης ποινικού μητρώου, αντίγραφα ποινικού μητρώου, καταστροφή δελτίων ποινικού μητρώου, κ.ά).
Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι μέθοδοι εξιχνίασης του εγκλήματος και ανεύρεσης του δράστη, δηλαδή η περιγραφική, η ανθρωπομετρική, η φωτογραφική (φωτογράφηση-βιντεοσκόπηση σκηνής του εγκλήματος), η δακτυλοσκοπική (δακτυλικά αποτυπώματα), η δικαστική γραφολογία (γραφολογική πραγματογνωμοσύνη, λήψη δειγμάτων γραφής) και η ανάλυση του DNA (αντιγραφή DNA, βάσεις δεδομένων DNA).
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στο modus operandi του εγκληματία, δηλαδή στον τρόπο ή τη μέθοδο του εγκληματικώς επιχειρείν, αλλά και στις πραγματικές ενδείξεις (αποτυπώματα) και τα μέσα τέλεσης του εγκλήματος (πειστήρια, όπλα).
Το βιβλίο ολοκληρώνεται με την ανάλυση της διαδικασίας της ανάκρισης και των ανακριτικών ερευνών. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται οι αρχές της ανάκρισης, οι αποδεικτικές απαγορεύσεις, οι απαγορευμένες ανακριτικές μέθοδοι, οι μορφές της ανάκρισης (προκαταρκτική εξέταση, προανάκριση, κύρια ανάκριση), η ανάκριση μαρτύρων και κατηγορουμένου, η ομολογία, η πραγματογνωμοσύνη, η αυτοψία και τα έγγραφα. Όσον αφορά στις ανακριτικές έρευνες, εξετάζονται τα δικαιώματα του ανακρίνοντος, η αστυνομική έρευνα, η κατΆ οίκον έρευνα, η νυχτερινή έρευνα, οι σωματικές έρευνες και οι ειδικές ανακριτικές πράξεις (ανακριτική διείσδυση, ελεγχόμενες μεταφορές, άρση απορρήτου επικοινωνιών).
Το έργο συμπληρώνεται με χρηστικές υποσημειώσεις, σχετική νομολογία και νομοθεσία.