ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΣΕΩΣ ΘΕΣΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ

Αντικείμενο της παρούσας μονογραφίας αποτελεί η απαγόρευση χειροτερεύσεως της θέσης του κατηγορουμένου (non reformation in pejus), η οποία συνιστά μια από τις βασικότερες αρχές που διέπουν την ποινική διαδικασία και εξακολουθεί να αποτελεί βασικό άξονα αναφοράς στην όλη προβληματική των ενδίκων μέσων.

Ειδικότερα, το έργο, αποτελείται από δεκατρία κεφάλαια, όπου μετά από μια ιστορική αναδρομή της αρχής της απαγόρευσης χειροτέρευσης της θέσης του κατηγορουμένου στο ελληνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο, μια προσέγγιση του θεσμού στην πολιτική δίκη, στην εκκλησιαστική δίκη και στο φορολογικό δικονομικό δίκαιο καθώς και κάποιες συγκριτικού χαρακτήρα επισημάνσεις σχετικά με το τι ισχύει στις έννομες τάξεις της Ιταλίας, Γερμανίας και Γαλλίας, ο συγγραφέας αναλύει τον απόλυτο και τον σχετικό χαρακτήρα της απαγόρευσης χειροτέρευσης της θέσης του κατηγορουμένου, παραθέτοντας πλούσιες βιβλιογραφικές και νομολογιακές παραπομπές.

Τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά όρια της αρχής non reformation in pejus αποτελούν αντικείμενο των πέμπτου και έκτου κεφαλαίου αντίστοιχα, όπου εξετάζονται θέματα σχετικά με την άσκηση ενδίκων μέσων από τον κατηγορούμενο, τον πολιτικώς ενάγοντα, τον συνήγορο, τον αστικώς υπεύθυνο και τον εισαγγελέα, τα οιονεί ένδικα μέσα, την επανάληψη της διαδικασίας, την αναρμοδιότητα, τις αποφάσεις και τα βουλεύματα.

Στα όγδοο και ένατο κεφάλαια αναλύεται η έννοια της έμμεσης - νομικής και άμεσης - πραγματικής χειροτερεύσεως της θέσης του κατηγορουμένου, όπου εξετάζονται, μεταξύ άλλων, η απλή - διακεκριμένη μορφή του εγκλήματος, η συμμετοχή και η μεταβολή του τρόπου, η συρροή εγκλημάτων, η απόπειρα, τα άκυρα αποδεικτικά μέσα, οι ελαφρυντικές περιστάσεις καθώς και θέματα που αφορούν στην ποινή και στην προσωρινή κράτηση.

Η ανάκληση των χορηγηθέντων ευεργετημάτων και οι αλλαγές που επήλθαν με τον νέο Ν 3904/2010, παρουσιάζονται στο δέκατο κεφάλαιο, οι περιπτώσεις κάμψης της αρχής της μη απαγόρευσης της θέσης του κατηγορουμένου, στο ενδέκατο κεφάλαιο, το ζήτημα της άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης (αυτεπάγγελτη εξέταση λόγων αναίρεσης, δικαστήριο παραπομπής), στο δωδέκατο κεφάλαιο και ολοκληρώνεται με την παράθεση των συνεπειών παραβιάσεως της αρχής της απαγόρευσης χειροτέρευσης της θέσης του κατηγορουμένου.

Το έργο συμπληρώνεται με αλφαβητικό ευρετήριο, ενώ οι πλούσιες βιβλιογραφικές και νομολογιακές παραπομπές, το καθιστούν ένα πλήρες εγχειρίδιο για όλο το νομικό κόσμο τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο.