ΔΙΚΑΙΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

Οι διατάξεις αφενός δημοσίων συμβάσεων και αφετέρου ανταγωνισμού, παρά τις όποιες σοβαρές διαφορές τους, επιδιώκουν εν μέρει κοινό σκοπό. Περαιτέρω οι πρώτες προϋποθέτουν και επιδιώκουν την δημιουργία ex ante ανταγωνισμού. Διαπιστώνεται συμπληρωματικότητα των παραπάνω διατάξεων, λόγος για τον οποίο επιβάλλεται η συνύπαρξη και παράλληλη εφαρμογή τους, ιδίως στα σημεία όπου εμφανίζονται κενά στην νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων, κάτι που επιβεβαίωσε και η νομολογία του ΔΕΚ. Στα πλαίσια εφαρμογής των διατάξεων ανταγωνισμού κατά την σύναψη και εκτέλεση συμβάσεων του δημοσίου επιβάλλεται η ειδοποιός διάκριση ανάλογα με το εάν οι διατάξεις ανταγωνισμού εφαρμόζονται έναντι υποψηφίων αντισυμβαλλομένων επιχειρήσεων ή έναντι αναθετουσών αρχών. Στην πρώτη περίπτωση γίνεται παγίως δεκτή η εφαρμογή διατάξεων ανταγωνισμού τόσο από τη θεωρία όσο και από τη νομολογία. Αντιθέτως, στην δεύτερη περίπτωση απαιτείται περαιτέρω εξειδίκευση και διάκριση ανάλογα με το εάν η αναθέτουσα αρχή τυγχάνει επιχείρηση οπότε εφαρμόζονται οι ρηθείσες διατάξεις (με ενδεχόμενη δυνατότητα παρέκκλισης δυνάμει των άρθρων 81 παρ. 3 και 86 παρ. 2 ΣυνθΕΚ), κάτι που εμμέσως έχει δεχτεί η νομολογία, ή αποτελεί μέρος του σκληρού πυρήνα της δημόσιας διοίκησης οπότε εφαρμόζονται έμμεσα οι διατάξεις της Συνθήκης έναντι του Κράτους, στο οποίο ανήκει η αναθέτουσα αρχή που προέβη σε αντιανταγωνιστικές πράξεις. Σε κάθε περίπτωση σύναψης σύμβασης του δημοσίου εφαρμόζονται και οι διατάξεις περί κρατικών ενισχύσεων, κάτι που έχει δεχτεί και το ΔΕΚ.