ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ - Τόμος 2

Ο δεύτερος τόμος του Εγχειριδίου Διοικητικού Δικαίου ανταποκρίνεται στις σύγχρονες αντιλήψεις της επιστήμης του διοικητικού δικαίου και είναι αφιερωμένος στη Διοικητική Δικαιοσύνη.

Με την δέκατη τέταρτη έκδοση ερμηνεύεται στα κατ’ ιδίαν κεφάλαια ο Ν 3900/2010 για τον εξορθολογισμό των διαδικασιών και την επιτάχυνση της διοικητικής δίκης, συμπληρώνοντας μεθοδολογικά την δέκατη τρίτη έκδοση.

Η ύλη της Διοικητικής Δικαιοσύνης όπου αναλύονται όλες οι ενότητες της Διοικητικής Δικονομίας στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΠΔ 18/1989), στα τακτικά διοικητικά δικαστήρια (Ν 2717/1999) και στο Ελεγκτικό Συνέδριο (ΠΔ 1225/1981), είναι επικαιροποιημένη με τον νέο Ν 3900/2010 «Εξορθολογισμός διαδικασιών και επιτάχυνση της διοικητικής δίκης και άλλες διατάξεις». Ο νέος Ν 3900/2010 επέφερε αξιοσημείωτες αλλαγές στον θεσμό του εισηγητή δικαστή στις ακυρωτικές διαφορές, ο οποίος μετά την έναρξη ισχύος του Ν 3900/2010 συντάσσει συνοπτική έκθεση που επισυνάπτεται στο φάκελο το αργότερο τρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση. Σημαντικές αλλαγές επήλθαν και στην προσωρινή δικαστική προστασία τόσο στις διαφορές ουσίας ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, όσο και στην περίπτωση που ασκείται αίτηση ακυρώσεως κατά οικοδομικής αδείας. Επιπλέον στην άσκηση αίτησης αναίρεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, τάχθηκαν αυστηρότερες προϋποθέσεις, δεδομένου ότι η άσκησή της μετά τον Ν 3900/2010 «Εξορθολογισμός διαδικασιών και επιτάχυνση της διοικητικής δίκης και άλλες διατάξεις», επιτρέπεται μόνο όταν προβάλλεται από τον διάδικο συγκεκριμένος ισχυρισμός ότι δεν υπάρχει νομολογία του ΣτΕ, ή ότι υπάρχει αντίθεση της προσβαλλόμενης απόφασης προς τη νομολογία του ΣτΕ ή άλλου ανώτατου δικαστηρίου είτε προς ανέκκλητη απόφαση διοικητικού δικαστηρίου. Αξιόλογες αλλαγές σημειώθηκαν με τον νέο νόμο στις φορολογικές διαφορές και εν συνόλω στις διαφορές ουσίας και στον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, όπου θεσπίστηκε ένα νέο ένδικο βοήθημα, η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας.

Επίσης στα αντίστοιχα κεφάλαια έχουν ενσωματωθεί οι αλλαγές που επέφεραν τόσο ο Ν 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης» όσο και ο Ν 3886/2010 «Δικαστική προστασία κατά τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων – Εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την Οδηγία 89/665/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1989 (L 395) και την Οδηγία 92/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1992 (L 76), όπως τροποποιήθηκαν με την Οδηγία 2007/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Δεκεμβρίου 2007 (L 335)».

Με την παρούσα δέκατη τέταρτη έκδοση παρουσιάζονται σημαντικές πρόσφατες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου όπως μεταξύ άλλων η ΣτΕ 1296/2011, με την οποία αναγνωρίζεται έννομο συμφέρον και στις δημοτικές παρατάξεις για την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως κατά πράξεων που αφορούν το φυσικό και οικιστικό περιβάλλον Δήμου, η ΣτΕ 2201/2011 για τα Κεφάλαια Πρόσθετης Ασφάλισης Συμπληρωματικών Συνταξιοδοτικών παροχών, η ΣτΕ 693/2011, σύμφωνα με την οποία ο περιορισμός που τίθεται με το άρθρο 53 του ΠΔ 18/1989 στην άσκηση αίτησης αναιρέσεως δεν εφαρμόζεται εάν η εφαρμοστέα διάταξη θέτει σπουδαίο νομικό ζήτημα, η ΣτΕ 693/2011 για την έκτακτη εισφορά.

Επίσης στο κεφάλαιο για το Ελεγκτικό Συνέδριο περιλαμβάνονται οι αλλαγές που επήλθαν στην προθεσμία άσκησης έφεσης και αναίρεσης κατά πράξεων καταλογισμού, καθώς και στην προθεσμία άσκησης έφεσης κατά πράξεων σχετικών με συντάξεις.

Ειδικότερα στο πρώτο κεφάλαιο οροθετούνται βασικές έννοιες όπως ο έλεγχος της Δημόσιας Διοίκησης, ο έλεγχος μέσω του Συνηγόρου του Πολίτη (ενδιάμεσος έλεγχος), η Διοικητική Δικαιοσύνη και ο έλεγχος αυτής, τα χαρακτηριστικά των διοικητικών δικαστηρίων, οι διακρίσεις των διοικητικών διαφορών και τα γενικά χαρακτηριστικά της διοικητικής δικονομίας.

Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο ως προς την οργάνωση και τη δικαιοδοσία του, η διαδικασία ενώπιον του και ο έλεγχος συνταγματικότητας των νόμων.

Στο τρίτο κεφάλαιο που αναφέρεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας ερμηνεύονται οι προϋποθέσεις του παραδεκτού της αίτησης ακυρώσεως και οι λόγοι ακυρώσεως. Στη συνέχεια αναλύονται η αίτηση αναιρέσεως και η υπαλληλική προσφυγή.

Στη διαδικασία στο Συμβούλιο της Επικρατείας παρουσιάζονται αναλυτικά η προδικασία, η κύρια διαδικασία, οι συνέπειες των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και η τριτανακοπή.

Στο τέταρτο κεφάλαιο προσεγγίζεται το Ελεγκτικό Συνέδριο και οι αρμοδιότητές του. Ενδελεχώς αναλύεται η διαδικασία εκδίκασης των διαφορών ουσίας ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, στο πέμπτο κεφάλαιο. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται σε αγωγή και προσφυγή και στην έκταση του δικαστικού ελέγχου του δικαστηρίου επ’ αυτών. Παράλληλα με τα παραπάνω στο εν λόγω κεφάλαιο εξηγείται η μεταφορά υποθέσεων της ακυρωτικής αρμοδιότητας του Συμβουλίου της Επικρατείας ως διαφορών ακυρωτικών ή ουσίας στα διοικητικά δικαστήρια και αντιστρόφως.

Το έργο είναι ενημερωμένο στο σύνολό του με σημαντική, πλούσια, επίκαιρη νομολογία του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, του Συμβουλίου της Επικρατείας και των διοικητικών δικαστηρίων.

Κάθε κεφάλαιο συνοδεύεται από πολύτιμη βιβλιογραφία και αρθρογραφία. Οι αριθμημένες παράγραφοι με ενιαία αρίθμηση και το αλφαβητικό ευρετήριο στο τέλος, που παραπέμπει στις αριθμημένες παραγράφους, διευκολύνουν τον χρήστη.

Πρόκειται για ένα εύχρηστο, πλήρες και ενημερωμένο βοήθημα όχι μόνο για τους φοιτητές αλλά και για οποιονδήποτε εφαρμοστή του διοικητικού δικαίου.