ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Κύριος σκοπός του έργου αυτού είναι η ερμηνεία του άρθρου 19 του Συντάγματος της Ελλάδας, με το οποίο κατοχυρώνεται το απόρρητο της επικοινωνίας. Ειδικότερα η παρούσα μελέτη ασχολείται με το απόρρητο της stricto sensu επικοινωνίας. Στο Κεφάλαιο Α΄  αποσαφηνίζεται το περιεχόμενο του όρου «επικοινωνία» ως αναγκαίος αυτοπεριορισμός της εργασίας. Το Κεφάλαιο Β΄ αναφέρεται στην ιστορία του απορρήτου της επικοινωνίας και θέτει παράλληλα τους προβληματισμούς για την ανάγκη κατοχύρωσής του και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει στη σύγχρονη κοινωνία. Η κατάταξη των συνταγματικών διατάξεων που αφορούν στην προστασία του απορρήτου των επικοινωνιών σε τέσσερις ιστορικές γενεές, αποτελεί ερμηνευτικό πόρισμα που ξεκινά από το κεφάλαιο Β΄, συμπληρώνεται στο Κεφάλαιο Ε΄ και χρησιμοποιείται εργαλειακώς σε όλο το έργο. Στο Κεφάλαιο Γ΄ παρουσιάζονται οι διατάξεις του διεθνούς δικαίου, ενώ στο Κεφάλαιο Δ΄ αναλύεται η νομολογία του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ. Στο Κεφάλαιο Ε΄ ερευνώνται οι αντίστοιχες ισχύουσες διατάξεις αλλοδαπών Συνταγμάτων. Στην ερμηνεία καθεαυτή του άρθρου 19 παρ. 1 του Συντάγματος επικεντρώνονται τα κεφάλαια Η΄, Θ΄, Ι΄, ΙΑ΄, ΙΒ΄, εξηγώντας τους χρησιμοποιούμενους όρους, το περιεχόμενό τους και αναλύοντας ποιοι είναι οι φορείς και οι αποδέκτες του δικαιώματος. Αντικείμενο του Κεφαλαίου ΙΓ΄ αποτελεί η συνταγματική πρόβλεψη περιορισμών στο απόρρητο της επικοινωνίας. Ανάλυση των διατάξεων του Ν 3115/2003 που αφορούν στην ανεξάρτητη Αρχή της Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών γίνεται στο Κεφάλαιο ΙΖ΄. Οι διαδικαστικές κυρώσεις της παρ. 3 του άρθρου 19 Συντ., οι σχετικές ποινικές κυρώσεις και η αστική ευθύνη που δημιουργείται από τις παραβιάσεις του απορρήτου της επικοινωνίας παρουσιάζονται στα Κεφάλαια ΙΘ΄, Κ΄ και ΚΑ΄ αντίστοιχα. Το έργο εμπλουτίζεται από ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία και αναλυτικό ευρετήριο. Επιπλέον  γίνεται μνεία σε αριθμούς δικαστικών αποφάσεων που σχετίζονται με το δικαίωμα.