ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚ ΥΠΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Με την παρούσα μελέτη επιχειρείται η έρευνα της έκτασης της δικαιοδοτικής ευχέρειας του ΔΕΚ και η διατύπωση μίας μεθόδου και ορισμένων κριτηρίων εντοπισμού των ακριβών δικαιοδοτικών του ορίων, εντός του ιδιόμορφου και καινοφανούς περιβάλλοντος της σύγχρονης ευρωπαϊκής διακυβέρνησης. Το έργο χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος, η έρευνα επικεντρώνεται στην ανάλυση των εξωκοινοτικών και των ενδοκοινοτικών παραγόντων διαμόρφωσης των δικαιοδοτικών ορίων του ΔΕΚ, όπως η κρίση του Μοντεσκιανού παραδείγματος διαχωρισμού των εξουσιών και η αναβάθμιση της κρατικής και διεθνούς δικαστικής εξουσίας με κύρια έκφραση τη λειτουργία των συνταγματικών δικαστηρίων, καθώς και η δικαιογένεια της Κοινότητας, η δυναμική της Αγοράς και η αποδυνάμωση της κρατικής κυριαρχίας. Στο δεύτερο μέρος, αρχικά αναζητούνται τα δικαιοδοτικά όρια του ΔΕΚ όπως τίθενται από το γράμμα και το πνεύμα των ιδρυτικών Συνθηκών, με χρήση δηλαδή παραδοσιακών εργαλείων μελέτης. Όταν έπειτα επιχειρείται να αντιπαραβληθούν τα συμπεράσματα με ένα πλούσιο δείγμα νομολογίας του Δικαστηρίου, διαπιστώνεται μία ασυνέχεια και έλλειψη συνοχής, γεγονός που οδηγεί τη μελέτη στην έρευνα νέων εργαλείων εξέτασης και θέσης των δικαιοδοτικών ορίων του ΔΕΚ, ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα νέα δεδομένα και οι παράμετροι της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης. Με βάση το ίδιο εξελισσόμενο σκεπτικό του ΔΕΚ, όπως προκύπτει από τη νομολογία του, προτείνεται μία θεμελιώδης αρχή, δηλαδή η ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής ενοποίησης, και δύο άξονες επιδίωξής της, και πιο συγκεκριμένα η ενίσχυση της Αγοράς και του υπερεθνικού στοιχείου, ως βασικές παράμετροι διαμόρφωσης των δικαιοδοτικών ορίων του Δικαστηρίου. Το τελευταίο κεφάλαιο του δεύτερου μέρους αφιερώνεται στο σημαντικό ζήτημα της εξελιξιμότητας του περιεχομένου των δύο προαναφερθέντων νομολογιακών αξόνων υπό ευρωπαϊκή διακυβέρνηση, και της συνεπακόλουθης μεταβλητότητας των δικαιοδοτικών ορίων του ΔΕΚ.