ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Η μελέτη έχει ως σημείο αναφοράς τη διαφήμιση και δη τη σημασία της, τη λειτουργία και τη ρύθμισή της στο εθνικό και το κοινοτικό δίκαιο, λαμβανομένης υπόψη της παράλληλης εφαρμογής τόσο των δύο εθνικών νομοθετημάτων (Ν 146/1914 και Ν 2251/1994) που σχετίζονται με τον έλεγχο της παραπλανητικής διαφήμισης όσο και του σχετικού κονοτικού δικαίου. Το κέντρο βάρους πάντως της μελέτης εστιάζεται στο Ν 2251/1994 σε συνδυασμό με τις αντίστοιχες κοινοτικές διατάξεις. Ο υπολογισμός της ύπαρξης πλάνης, δηλαδή η καρδιά του εξεταζομένου αντικειμένου, γίνεται με αναφορά στο λεγόμενο πρότυπο του καταναλωτή με βάση το οποίο γίνεται δεκτό κατά πόσον μια διαφήμιση προκαλεί ή όχι πλάνη. Εξαιρετικής σημασίας για το ζήτημα που μας απασχολεί έχει η γνώμη που έχει εκφέρει το ΔΕΚ για το μέτρο υπολογισμού της πλάνης. Επίσης, μεγάλη σημασία για το σχετικό ζήτημα έχει η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων και δη η εξέταση του κατά πόσον ο περιορισμός της διαφήμισης είναι δυνατόν να θεωρηθεί μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος. Εν τέλει η απάντηση για το προτεινόμενο πρότυπο του καταναλωτή θα εξαρτηθεί από τη θέση που λαμβάνει κανείς στη στάθμιση συμφερόντων καταναλωτή και ανταγωνιστή, ο συγγραφέας δε λαμβάνει συγκεκριμένη θέση προτείνοντας έναν κανόνα για το πρότυπο αυτό και αναγνωρίζοντας και τις αναγκαίες εξαιρέσεις.