ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ


Σε απόθεμα

Τιμή: 60,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Κωδικός Προϊόντος: 17397
Ρούκουνας Ε.
ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
Ρούκουνας Ε.

Η τρίτη έκδοση του έργου «Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο» αποτελεί μια εμπλουτισμένη και αναθεωρημένη καταγραφή του κανονιστικού πλαισίου των σύγχρονων διεθνών σχέσεων.

Το έργο πραγματεύεται ζητήματα που αποτελούν τον κορμό του διεθνούς δικαίου, όπως:

  • τα βασικά στοιχεία του συστήματος (υποκείμενα και πηγές διεθνούς δικαίου, διεθνείς συνθήκες κ.λπ.)
  • τις περιοχές εφαρμογής του (εδαφικά ζητήματα, δίκαιο της θάλασσας, νέοι θεσμοί)
  • τις διεθνείς δραστηριότητες των κρατών (διπλωματικές σχέσεις, διαδοχή, απόσχιση, διεθνής ευθύνη, προστασία περιβάλλοντος και πολιτιστικής κληρονομιάς κ.λπ.)
  • την οργάνωση της διεθνούς κοινότητας (Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, Διεθνής Οργάνωση Εργασίας)
  • την αντιμετώπιση διεθνών κρίσεων (ειρηνική επίλυση διαφορών, συμβολή του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης).

Το βιβλίο περιέχει πλήθος παραδειγμάτων υποθέσεων της σύγχρονης ιστορίας, επεξηγηματικούς χάρτες για το δίκαιο της θάλασσας, ενώ συνοδεύεται από πλούσια βιβλιογραφία και αναλυτικό αλφαβητικό ευρετήριο.

Το παρόν έργο απευθύνεται σε κάθε μελετητή, ερευνητή ή εφαρμοστή του διεθνούς δικαίου και σε κάθε ενεργό πολίτη που επιθυμεί να εξερευνήσει τα ισχύοντα στις σύγχρονες διεθνείς σχέσεις.

Σημείωμα στην τρίτη έκδοση Σελ. VII
Σημείωμα στη δεύτερη έκδοση Σελ. VII
Πρόλογος της αναθεωρημένης εκδόσεως Σελ. VII
Πρόλογος της πρώτης εκδόσεως του βιβλίου «Διεθνές Δίκαιο» Σελ. VIII
ΒΑΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ Σελ. XXXVII
ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ (ΓΕΝΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ) ΕΠΙΛΟΓΗ Σελ. XL
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑ TOY ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ ΠΟΥ ΔΙΔΑΞΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ Σελ. XLII
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ Σελ. XLIII
ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ TOY ΚΛΑΔΟΥ Σελ. XLV
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
ΤΜΗΜΑ Ι
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Το διεθνές δίκαιο Σελ. 4
Κωδικοποίηση του διεθνούς δικαίου και προοδευτική εξέλιξη Σελ. 4
Η διεθνής κοινότητα Σελ. 6
Διαμόρφωση του διεθνούς δικαίου Σελ. 7
Θεωρητικές ενατενίσεις από την Αναγέννηση (17ος αιώνας) Σελ. 7
Συνάρτηση προς συγκεκριμένες πολιτικές μεταβολές από την Αναγέννηση ως τις αρχές του 20ού αιώνα Σελ. 9
Θεμελιακή αλλαγή με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) Σελ. 10
Πολιτικές ρήξεις που επηρέασαν το διεθνές δίκαιο Σελ. 11
Σύνοψη των φάσεων εξελίξεως του διεθνούς δικαίου Σελ. 13
Σύγχρονος ρόλος του διεθνούς δικαίου Σελ. 14
Αβροφροσύνη και δίκαιο Σελ. 15
Ποικιλία νομικής εντάσεως των διεθνών κανόνων Σελ. 16
Επιτεύγματα και ανατροπές στο ζήτημα της απαγορεύσεως χρήσεως βίας (βλ. Μέρος Τέταρτο, Τμήμα ΙΙ, Κεφ. Ι και ΙΙ ) Σελ. 16
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΙ
ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ «ΧΡΗΣΤΕΣ» ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
Γενικά Σελ. 19
§1. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΩΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ Σελ. 21
Κυριαρχία του κράτους (State Sovereignty) Σελ. 21
Κράτος και Δημοκρατία Σελ. 23
Κράτος και παγκοσμιοποίηση (globalization) Σελ. 24
Ανεξαρτησία του κράτους (State Independence) Σελ. 25
Αρχή της ισότητας μεταξύ των κρατών Σελ. 26
Αυτοδιάθεση των λαών Σελ. 26
§2. ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ (βλ. αναλυτικά το Μέρος Τέταρτο, Τμήμα Ι, Κεφάλαια Ι-ΙΙΙ) Σελ. 29
§3. ΤΑ ΑΤΟΜΑ, ΟΙ ΙΔΙΩΤΕΣ Σελ. 30
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IIΙ
ΣΧΕΣΕΙΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
Γενικά Σελ. 34
Δυαδισμός και μονισμός Σελ. 35
Α. Δυαδισμός ή δυϊσμός (dualism) Σελ. 35
Β. Μονισμός (monism) Σελ. 36
Διεθνής νομολογία Σελ. 37
Α. Σχέσεις διεθνούς και εσωτερικού δικαίου από την άποψη του διεθνούς δικαίου. Υποχρέωση των κρατών να συμμορφώνονται προς τα διεθνή νόμιμα ανεξαρτήτως δεσμεύσεων του εσωτερικού δικαίου Σελ. 37
Σχέσεις διεθνούς και εσωτερικού δικαίου κατά το Σύνταγμα της Ελλάδος του 1975/1986/2001 Σελ. 40
Α. Άμεσες διατάξεις στο Σύνταγμα της Ελλάδος Σελ. 41
Β. Έμμεσες διατάξεις στο Σύνταγμα Σελ. 48
ΤΜΗΜΑ ΙΙ
ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ (ΠΗΓΕΣ)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
Η ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ
Γενικά Σελ. 49
Η σημασία της νομολογίας των διεθνών δικαστηρίων Σελ. 51
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IΙ
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΘΙΜΟ
§1. ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΘΙΜΟΥ Σελ. 52
Ορισμός Σελ. 52
Θέση του εθίμου στο διεθνές δίκαιο Σελ. 53
Θεωρητική θεμελίωση της υποχρεωτικότητας του εθίμου Σελ. 53
Διαμόρφωση του διεθνούς εθίμου Σελ. 54
Α. Πρακτική Σελ. 54
Β. Νομική πεποίθηση Σελ. 57
Διαπίστωση, απόδειξη του διεθνούς εθίμου Σελ. 60
Γενικό και περιφερειακό ή τοπικό έθιμο Σελ. 60
Ο επίμονος αντιρρησίας (Persistent Objector) Σελ. 62
§2. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΘΙΜΟΥ Σελ. 64
Παράλληλη ισχύς διεθνούς εθιμικού και συμβατικού κανόνα Σελ. 64
Ρόλος των διεθνών Οργανισμών στη διαμόρφωση και τη διαπίστωση του εθίμου Σελ. 65
Α. Διαμόρφωση από την πρακτική των οργάνων των Ηνωμένων Εθνών Σελ. 66
Β. Διαπίστωση και διαμόρφωση από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών Σελ. 66
Έθιμο μέσα από κωδικοποιητική συνθήκη: τρεις περιπτώσεις Σελ. 66
Κατάργηση του εθίμου από έλλειψη λειτουργικότητας Σελ. 67
Έθιμο και σύγχρονες αντιλήψεις Σελ. 68
Έθιμο που παράγεται και ισχύει από και για τη λειτουργία των διεθνών Οργανισμών Σελ. 69
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ
ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ Ή ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ (International Treaties, Conventions)
§1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ Σελ. 70
Καταλυτικός ρόλος των διεθνών συνθηκών Σελ. 70
Κωδικοποίηση του δικαίου που διέπει τις συνθήκες Σελ. 71
Ορισμός Σελ. 72
Τύποι διεθνών συνθηκών Σελ. 75
§2. ΣΥΝΑΨΗ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ Σελ. 76
Έννοια Σελ. 76
Διαπραγμάτευση (Negotiation) στο γενικό πλαίσιο της διπλωματίας και ειδικότερα για τη σύναψη διεθνών συνθηκών Σελ. 76
Α. Γενικά περί της διαπραγματεύσεως Σελ. 77
Β. Τεχνικά ζητήματα της διαπραγματεύσεως Σελ. 77
Γ. Πολυμερής διαπραγμάτευση Σελ. 78
Υπογραφή (Signature) συνέπειες Σελ. 80
Επικύρωση (Ratification) Σελ. 81
Συστήματα επικυρώσεως Σελ. 82
Έναρξη ισχύος (Entry into Force) Σελ. 84
Προσχώρηση. Ανοικτές και κλειστές συνθήκες Σελ. 84
Πρωτοκόλληση και δημοσίευση (Registration-Publication) Σελ. 85
§3. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΨΗ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ Σελ. 86
Αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας. Συγκατάθεση της Βουλής Σελ. 86
Πότε είναι απαραίτητη η συγκατάθεση της Βουλής Σελ. 87
Μυστικές και φανερές συνθήκες Σελ. 88
Έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικώς επειγούσης και απροβλέπτου ανάγκης. Το άρθρο 44 παρ. 1 Συντ. Σελ. 89
Σύνθεση της Βουλής και πλειοψηφίες για τη συγκατάθεση Σελ. 89
Συγκατάθεση της Βουλής για τη διέλευση ή παραμονή ξένης στρατιωτικής δυνάμεως Σελ. 90
§4. ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΑΠΛΟΠΟΙΗΜΕΝΗΣ ΜΟΡΦΗΣ (Accords en forme simplifiée, Treaties in Simplified Form) Σελ. 92
Δικαιολογητικοί λόγοι Σελ. 92
Αντικείμενο των συμφωνιών απλοποιημένης μορφής Σελ. 93
Αρμοδιότητα συνάψεως κατά το εσωτερικό δίκαιο Σελ. 93
Ελληνική πρακτική: Άρθρο 36 παρ. 4 του Συντάγματος 1975/1986/2001 Σελ. 93
§5. ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Σελ. 95
Η ένταξη του εθιμικού διεθνούς δικαίου Σελ. 95
Α. Τρόπος εντάξεως Σελ. 95
Β. Άρση αμφισβητήσεων ως προς το περιεχόμενο του εθιμικού διεθνούς δικαίου. Αρμοδιότητα του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου (άρθρ. 100 Συντ.) Σελ. 96
Η ένταξη του διεθνούς συμβατικού δικαίου Σελ. 96
Α. Οι έννοιες κύρωση και δημοσίευση Σελ. 96
Β. Δικαιολογητικές βάσεις της διαδικασίας της κυρώσεως Σελ. 97
Γ. Φύση του συμβατικού κανόνα που εντάσσεται στο εσωτερικό δίκαιο Σελ. 98
Κύρωση των συνθηκών κατά το ελληνικό δίκαιο Σελ. 99
Ένταξη στο εσωτερικό δίκαιο υποχρεωτικών πράξεων των διεθνών Οργανισμών (πλην των πράξεων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως) Σελ. 100
Πραγμάτωση με τη δημοσίευση στο εσωτερικό του κράτους Σελ. 101
§6. ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ (RESERVATIONS) Σελ. 102
Περιεχόμενο και δικαιολόγηση του θεσμού των επιφυλάξεων Σελ. 102
Θέση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης πριν από την κωδικοποίηση του 1969 Σελ. 103
Τι ισχύει σήμερα με τη Σύμβαση της Βιέννης περί των συνθηκών (1969) Σελ. 103
Ειδικότερα ζητήματα στις σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων Σελ. 104
Έλεγχος νομιμότητας των επιφυλάξεων Σελ. 105
Τρόποι διατυπώσεως επιφυλάξεων Σελ. 106
Ερμηνευτικές δηλώσεις Σελ. 106
Επιφύλαξη σε διάταξη που αποκρυσταλλώνει έθιμο Σελ. 107
Αρμόδιο όργανο και ελληνική πρακτική στο θέμα των επιφυλάξεων Σελ. 107
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ
§1. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ Σελ. 109
Ο υποχρεωτικός χαρακτήρας των συνθηκών. Ο θεμελιώδης κανόνας pacta sunt servanda Σελ. 109
Η αρχή της αμοιβαιότητας Σελ. 110
Α. Γενικά Σελ. 110
Β. Αμοιβαιότητα κατά το ελληνικό Σύνταγμα Σελ. 111
Γ. Διαπίστωση υπάρξεως αμοιβαιότητας Σελ. 112
Δ. Αμοιβαιότητα ως προς τους αλλοδαπούς Σελ. 113
Ε. Αμοιβαιότητα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως Σελ. 114
Διατάξεις αυτοδύναμης εφαρμογής (Self-Executing Provisions) Σελ. 114
Α. Γενικά Σελ. 114
Β. Προέλευση Σελ. 115
Γ. Αναζήτηση κριτηρίων Σελ. 116
Δ. Διατάξεις αυτοδύναμης εφαρμογής και Ευρωπαϊκή Ένωση Σελ. 117
§2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΤΡΙΤΟΥΣ Σελ. 118
Ο κανόνας Σελ. 118
Οι εξαιρέσεις Σελ. 119
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ
Ποιος ερμηνεύει Σελ. 121
Τρεις κύριες μέθοδοι ερμηνείας Σελ. 123
Θέσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης στο ζήτημα της ερμηνείας Σελ. 123
Η ερμηνεία κατά τη Σύμβαση της Βιέννης περί των συνθηκών (1969) Σελ. 124
Α. Καλή πίστη, συνήθης έννοια των όρων υπό το φως του αντικειμένου και του σκοπού της συνθήκης (άρθρο 31) Σελ. 124
Β. Τα συμφραζόμενα Σελ. 125
Γ. Αντικείμενο Σελ. 126
Δ. Ζητήματα διαχρονικού δικαίου Σελ. 126
Συμπληρωματικά μέσα ερμηνείας. Προπαρασκευαστικές εργασίες (travaux préparatoires) (άρθρο 32 Συμβάσεως Βιέννης 1969) Σελ. 128
Θεωρία του σαφούς κειμένου Σελ. 129
Αυθεντικό κείμενο της συνθήκης. Γλώσσα (άρθρο 33 Συμβάσεως Βιέννης 1969) Σελ. 129
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
ΛΗΞΗ Ή ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΙΣΧΥΟΣ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ
Γενικά Σελ. 132
Συναινετική κατάργηση των συνθηκών (άρθρο 54 Συμβάσεως της Βιέννης του 1969) Σελ. 132
Σιωπηρή κατάργηση, αναστολή εφαρμογής Σελ. 133
Καταγγελία των συνθηκών Σελ. 133
Επέλευση εξωτερικών γεγονότων: Συνέπειες του πολέμου (διεθνούς ένοπλης συρράξεως) στην ισχύ των συνθηκών Σελ. 135
Ένοπλη σύρραξη Σελ. 135
Α. Διμερείς συνθήκες Σελ. 135
Β. Πολυμερείς συνθήκες Σελ. 135
Γ. Εξαιρέσεις Σελ. 135
Λήξη ή αναστολή εφαρμογής των συνθηκών που γίνεται από αδυναμία εκτελέσεως Σελ. 136
Ένσταση της μη εκπληρώσεως της παροχής (objectio non adimpleti contractus) Σελ. 136
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII
ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ, ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΑΚΥΡΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ
§1. ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗ ΚΑΙ ΡΙΖΙΚΗ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ (ο όρος rebus sic stantibus) Άρθρο 62 Συμβάσεως Βιέννης 1969 Σελ. 139
To ζήτημα Σελ. 139
Διεθνής πρακτική Σελ. 139
Σύμβαση της Βιέννης περί των συνθηκών 1969 (άρθρο 62) Σελ. 141
Α. Διαμόρφωση του άρθρου 62 και λειτουργία Σελ. 141
Β. Προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 62 Σελ. 141
Γ. Πότε δεν επιτρέπεται επίκληση ριζικής μεταβολής Σελ. 142
§2. ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ (άρθρα 39-41 Συμβάσεως Βιέννης 1969) Σελ. 144
Γενικά Σελ. 144
Διμερείς και πολυμερείς συνθήκες Σελ. 144
Παρέμβαση διεθνών Συνδιασκέψεων ή Οργανισμών στις διαδικασίες αναθεωρήσεως και αναθεώρηση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών Σελ. 146
§3. ΛΟΓΟΙ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ (άρθρα 46-51 Συμβάσεως Βιέννης 1969) Σελ. 148
Γενικά Σελ. 148
Πλάνη (άρθρο 48 Συμβάσεως Βιέννης 1969) Σελ. 148
Απάτη (άρθρο 49 Συμβάσεως Βιέννης 1969) Σελ. 149
Δωροδοκία (άρθρο 50 Συμβάσεως Βιέννης 1969) Σελ. 149
Χρήση βίας (άρθρα 51-52 Συμβάσεως Βιέννης 1969) Σελ. 150
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII
ΟΙ «ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ» Σελ. 151
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΝΟΜΙΚΩΣ ΜΗ ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ «Συμφωνίες καθαρώς πολιτικές μη δεσμευτικές» (Non-Binding Agreements) «Μνημόνια συννενοήσεως/κατανοήσεως» (Memoranda of Understanding) και «Συμφωνίες κυρίων» (Gentleman’s Agreements)
«Συμφωνίες καθαρώς πολιτικές» (Accords purement politiques) ή «Συμφωνίες μη δεσμευτικές» (Non-Binding Agreements) Σελ. 154
«Μνημόνια συνεννοήσεως/κατανοήσεως» (Memoranda of Understanding - MOU) Σελ. 155
«Συμφωνίες κυρίων» (Gentleman’s Agreements) Σελ. 156
ΚΕΦΑΛΑΙΟ X
ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
§1. ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ (JUS COGENS) ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ERGA OMNES Σελ. 158
Γενικά Σελ. 158
Το πρόβλημα του αναγκαστικού δικαίου (jus cogens ή ius cogens) Σελ. 159
Προτάσεις της Επιτροπής του Διεθνούς Δικαίου των Ηνωμένων Εθνών (1965-1969) Σελ. 160
Η Σύμβαση της Βιέννης περί των συνθηκών (1969) και το jus cogens Σελ. 160
Θέσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (1970, 1995, 1996, 2006, 2007) Σελ. 162
Κανόνες αναγκαστικού δικαίου (jus cogens) και υποχρεώσεις και δικαιώματα erga omnes (έναντι πάντων) Σελ. 163
§2. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ «ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ» ΚΑΙ «ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ» Σελ. 165
«Αρχές» και «κανόνες» του διεθνούς δικαίου Σελ. 165
Τα άρθρα 2 παρ. 2 και 28 παρ. 1 του Συντάγματος ως προς τo υπό κρίση ζήτημα Σελ. 166
Επικουρικά μέσα για τη διαμόρφωση και διαπίστωση του διεθνούς δικαίου Σελ. 167
A. Οι διεθνείς δικαστικές αποφάσεις Σελ. 167
B. Η επιστήμη του διεθνούς δικαίου Σελ. 168
§4. Ο ΝΟΜΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ Σελ. 170
Πράξεις απαραίτητες για τη λειτουργία των διεθνών Οργανισμών Σελ. 170
Κατάταξη πράξεων ανάλογα με τις νομικές τους συνέπειες Σελ. 171
Υπέρβαση προς τη νομικοποίηση (juridisation κατά τον P. Weil) Σελ. 174
§5. Το πρoβλημα του Soft Law Σελ. 176
§6. ΑΛΛΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ Σελ. 178
Μονομερείς δικαιοπραξίες των κρατών (Unilateral Acts of States) Σελ. 178
Η επιείκεια ή ευθυδικία (Equity) ως παράγοντας ολοκληρώσεως του διεθνούς δικαίου Σελ. 179
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
ΤΜΗΜΑ Ι
ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ. ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
§1. ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ Σελ. 184
Απόπειρες ορισμού του κράτους από το διεθνές δίκαιο Σελ. 184
Ο Λαός Σελ. 186
Το έδαφος (territorium, territory, territoire) Σελ. 187
Η αυθυπόστατη πολιτική εξουσία Σελ. 189
§2. Η ΕΔΑΦΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ Σελ. 191
Η εδαφική κυριαρχία (Territorial Sovereignty, souveraineté territoriale) Σελ. 191
Η εδαφική ακεραιότητα (Territorial Integrity, intégrité territoriale) Σελ. 191
Τα σύνορα Σελ. 192
Το απαραβίαστο των συνόρων Σελ. 193
Η αρχή uti possidetis juris Σελ. 194
§3. Η ΝΟΜΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΟΥ Σελ. 196
Θεωρία της ιδιοκτησίας της πολιτικής εξουσίας Σελ. 196
Θεωρία της εκφράσεως της πολιτικής εξουσίας Σελ. 197
Θεωρία των αρμοδιοτήτων της πολιτικής εξουσίας Σελ. 197
Έδαφος (Territory) και χώρος (Space) Σελ. 198
§4. ΤΡΟΠΟΙ ΚΤΗΣΕΩΣ ΕΔΑΦΟΥΣ Σελ. 199
Αντιμετώπιση των προβλημάτων από τη θεωρία και την πρακτική Σελ. 199
Ειδικότερα ως προς τους τρόπους κτήσεως Σελ. 200
Αρμοδιότητα για την κτήση εδάφους Σελ. 201
Νομολογιακές θέσεις σε εδαφικά ζητήματα Σελ. 201
Κτητική παραγραφή Σελ. 208
Εδαφικές διεκδικήσεις στις πολικές ζώνες Σελ. 208
Α. Αρκτική Σελ. 208
Β. Ανταρκτική Σελ. 209
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ
ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
Το κράτος του Βατικανού Σελ. 211
Τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα Σελ. 212
Συγκυριαρχία (Codominium) Σελ. 213
Καθεστώς εντολών (Mandates) Σελ. 213
Καθεστώς Κηδεμονίας (Trusteeship) Σελ. 214
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ
ΟΡΙΑ ΕΔΑΦΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ
§1. ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΒΛΑΠΤΟΝΤΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΡΙΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ Σελ. 216
§2. ΑΛΛΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ Σελ. 217
Διεθνείς δουλείες (International Servitudes) Σελ. 217
Εδάφη υπό εκμίσθωση (Lease) Σελ. 217
Αποστρατιωτικοποίηση (Demilitarization) Σελ. 218
Στρατιωτικές βάσεις σε ξένο έδαφος Σελ. 221
Στρατιωτικές Δυνάμεις του NATO Σελ. 222
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV
ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΕΔΑΦΗ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΝΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
Χώροι που αποτελούν «κοινό κτήμα της ανθρωπότητας» (Common Heritage of Mankind) και «πάνδημοι χώροι» (Global Commons) Σελ. 224
Κοινό κτήμα της ανθρωπότητας (Common Heritage of Mankind) Σελ. 224
Οι πάνδημοι χώροι (Global Commons) Σελ. 225
Εδάφη υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών Σελ. 226
Α. Παραδείγματα διοικήσεως εδαφών απευθείας από τα Ηνωμένα Έθνη Σελ. 226
Β. Νομική βάση και φύση των αρμοδιοτήτων διοικήσεως εδαφών από τα Ηνωμένα Έθνη Σελ. 227
TMHMA II
Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
ΓΕΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ
Τέσσερις αιώνες εθιμικού δικαίου Σελ. 231
Πρώτη και Δεύτερη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τo δίκαιο της θάλασσας (1958, 1960). Οι τέσσερις Συμβάσεις του 1958 Σελ. 232
Η Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (1973-1982). Η νέα Σύμβαση του 1982 των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας Σελ. 233
Εξελίξεις μετά την υιοθέτηση της Συμβάσεως ΔΘ 1982 Σελ. 234
Σχέση προς άλλες Συμβάσεις και νέα έξοδος προς τo έθιμο Σελ. 235
Επικύρωση της Συμβάσεως ΔΘ 1982 από την Ελλάδα Σελ. 235
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
§1. ΓΕΝΙΚΑ Σελ. 237
Ορισμός Σελ. 237
Δράση διεθνών Οργανισμών και ιδίως του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) Σελ. 238
Θαλάσσιες ζώνες Σελ. 239
§2. Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΧΡΗΣΤΗΣ (User): ΤΟ ΠΛΟΙΟ Σελ. 240
Ορισμός του πλοίου Σελ. 240
Ιθαγένεια του πλοίου (Nationality of the Ship) Σελ. 241
Απονομή της ιθαγένειας του πλοίου κατά το ελληνικό δίκαιο Σελ. 241
Αποτελέσματα της ιθαγένειας: Ρόλος του κράτους της σημαίας (Flag State) Σελ. 242
Γνήσιος δεσμός (Genuine Link) Σελ. 243
Πλοία «ανοικτού νηολογίου», «σημαίες ευκαιρίας» (Ships of Open Registry, Flags
Back to Top