ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ


Σε απόθεμα

Τιμή: 33,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Κωδικός Προϊόντος: 14487
Κοτσαλής Λ.
Μαργαρίτης Μ.

Η «Δικαστική Ψυχολογία» αποτελεί κλάδο της Ψυχολογίας που καλλιεργείται τα τελευταία χρόνια με αυξανόμενο ενδιαφέρον τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Το εγχειρίδιο αυτό είναι πολύτιμο εργαλείο για τον νομικό αλλά και για τον ψυχολόγο, ο οποίος εμπλέκεται –ιδιαίτερα με την ιδιότητα του πραγματογνώμονα– σε κάποια δικαστική διαδικασία. Έτσι το φάσμα είναι ευρύ: απευθύνεται στον νομικό (φοιτητή της Νομικής Σχολής, δικηγόρο, δικαστικό ή εισαγγελικό λειτουργό), στον εγκληματολόγο, στον ψυχολόγο, ακόμη και στον ψυχίατρο.

Συγκεκριμένα, εξετάζονται η Δικαστική Ψυχολογία ως κλάδος της Ψυχολογίας του Δικαίου, ο ρόλος του δικαστικού ψυχολόγου-πραγματογνώμονα, η ψυχολογική γνωμοδότηση της ικανότητας για καταλογισμό κατά την έννοια των άρθρων 34 και 36 ΠΚ, καθώς και η ψυχολογία των μαρτύρων.

Το έργο συμπληρώνεται με πλούσια βιβλιογραφία και αλφαβητικό ευρετήριο. Αποτελεί ένα εγχειρίδιο ιδιαίτερα εύχρηστο που συμβάλλει στη διαχείριση επιμέρους θεμάτων και προσφέρει γρήγορη και πλήρη ενημέρωση στην ποινική διαδικασία.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ Γ' ΕΚΔΟΣΗΣ Σελ. IX
ΠΡΟΛΟΓΟΣ Β' ΕΚΔΟΣΗΣ Σελ. XI
ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣΣελ. XVII
 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ  
1.1. Δικαστική Ψυχολογία και ΨυχολογίαΣελ. 1
1.2. Ιδιαίτερη προβληματική της Δικαστικής ΨυχολογίαςΣελ. 3
1.3. Δυνατότητες και όρια της Δικαστικής Ψυχολογίας ως κλάδος της Ψυχολογίας του ΔικαίουΣελ. 5
2. Ο ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ - ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΝΑΣ  
2.1. Νομικές βάσεις και γενικά ερωτήματα για τη λειτουργία του ψυχολόγου-πραγματογνώμοναΣελ. 7
2.2. Συγκρούσεις ρόλων του ψυχολόγου - πραγματογνώμοναΣελ. 16
2.2.1. Εμπιστοσύνη και αντικειμενικότηταΣελ. 16
2.2.2. Διεξοδική έρευνα της προσωπικότητας και προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειαςΣελ. 18
2.2.3. Ναρκοανάλυση, «ανιχνευτής του ψεύδους», προβολικά «τεστ» (δοκιμασίες)Σελ. 21
2.2.4. Υποκειμενική αντίληψη και αντικειμενική έκδοση γνωμοδοτήσεωνΣελ. 26
2.2.5. Ευθύνες για τις συνέπειες της γνωμοδότησηςΣελ. 27
2.2.6. Πίστη στην επιστημονική άποψη και αναγκαία «ευελιξία»Σελ. 29
2.2.7. Επιστήμονες πραγματογνώμονες και χρήσιμος δικαστικός βοηθόςΣελ. 29
2.3. Γενικά μεθοδολογικά προβλήματα της δικαστικής - ψυχολογικής γνωμοδότησηςΣελ. 31
2.3.1. Η έλλειψη μιας συνολικής θεωρίαςΣελ. 31
2.3.2. Νομοθετική γνώση και «ιδιογραφική» εφαρμογήΣελ. 35
2.3.3. Διαφορετική θέση δικαστών και πραγματογνωμόνωνΣελ. 36
2.4. Η διενέργεια της δικαστικής-ψυχολογικής γνωμοδότησης Σελ. 37
2.4.1. Η διαδρομή της γνωμοδότησηςΣελ. 37
2.4.2. Η ψυχοδιαγνωστική συνομιλία και η δικαστική - ψυχολογική διερεύνησηΣελ. 44
2.4.3. Η εφαρμογή ψυχολογικών τεστΣελ. 49
2.4.4. Διαδικασίες ερωτηματολογίου και τεστ αντίληψηςΣελ. 51
2.4.5. Η παρατήρηση συμπεριφοράςΣελ. 52
2.4.6. Status praesens, αναδρομή και πρόγνωσηΣελ. 53
3. Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 34 ΚΑΙ 36 Π.Κ.  
3.1. Το κείμενο του νόμουΣελ. 57
3.2. Επεξηγήσεις στις νομικές διατάξειςΣελ. 57
3.2.1. Τα όρια ηλικίαςΣελ. 57
3.2.2. Η «διώροφη» διαδικασίαΣελ. 59
3.2.3. Η ικανότητα για διάκριση και συμμόρφωσηΣελ. 60
3.2.4. Οι διαφορές ανάμεσα στα άρθρα 34 και 36 Π.Κ. και η δικα­στική απόφασηΣελ. 64
3.3. Η ικανότητα του δράστη για καταλογισμό (ενοχή) ως γενι­κή προϋπόθεσηΣελ. 65
3.4. Τα στοιχεία που αποκλείουν την ενοχή (ικανότητα για καταλογισμό) και αντίστοιχα μειώνουν την ενοχή (ικανότητα για καταλογισμό)Σελ. 74
3.4.1. Η δυνατότητα της αναλογίαςΣελ. 74
3.4.2. Η «νοσηρή διατάραξη των πνευματικών (ψυχικών) λειτουργιών»Σελ. 75
3.4.3. Η «διατάραξη της συνείδησης»Σελ. 77
3.4.3.1. Η «μεταφορά» του μοντέλου των στρωμάτωνΣελ. 77
3.4.3.2. Το φαινόμενο της εξαρτώμενης από πάθος «διατάραξης της συνείδησης»Σελ. 79
3.4.3.3. Η απουσία παθολογικών αιτίωνΣελ. 81
3.4.3.4. Το πρόβλημα του εννοιολογικού καθορισμού: «βαθιά» (βλ §§ 20 και 21 γερμ. Π.Κ.) διατάραξη της συνείδησηςΣελ. 84
3.4.3.5. Η γνωμοδότηση της (βαθιάς) διατάραξης της συνείδησηςΣελ. 86
3.5. Η αγνωστικιστική συζήτησηΣελ. 88
3.6. Ειδικά προβλήματα σε σχέση με γνωμοδοτήσεις ως προς τα άρθρα 34 και 36 Π.Κ.Σελ. 93
3.6.1. Πραγματογνώμονας και δικαστήςΣελ. 93
3.6.2. Τάσεις για «αποψυχολογικοποίηση»Σελ. 97
4. Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ  
4.1. ΕισαγωγήΣελ. 101
4.1.1. Ο μάρτυρας και το αντικείμενο της κατάθεσής τουΣελ. 101
4.1.2. Κριτήριο «αλήθειας» στη μαρτυρική κατάθεσηΣελ. 102
4.2. Η μη ηθελημένη ανακριβής μαρτυρίαΣελ. 103
4.2.1. ΓενικάΣελ. 103
4.2.2. Οι τρεις φάσεις της διαδρομής της κατάθεσηςΣελ. 105
4.2.2.1. ΓενικάΣελ. 105
4.2.2.2. 1η φάση: η αντίληψηΣελ. 105
4.2.2.3. 2η φάση: η μνήμηΣελ. 109
4.2.2.4. 3η φάση: η ανάπλαση (αναπαραγωγή) του συμβάντοςΣελ. 114
4.3. Η εκ προθέσεως ψευδής κατάθεση Σελ. 119
4.3.1. ΓενικάΣελ. 119
4.3.2. Κίνητρα ψευδών καταθέσεωνΣελ. 121
4.4. Προβλήματα της προσφορότητας των καταθέσεων Σελ. 125
4.4.1. ΓενικάΣελ. 125
4.4.2. Η ηλικία του μάρτυραΣελ. 125
4.4.2.1. Οι ανήλικοι μάρτυρεςΣελ. 125
4.2.2.2. Οι υπερήλικες μάρτυρεςΣελ. 127
4.4.3. Το φύλο του μάρτυραΣελ. 128
4.4.4. Το επάγγελμα και η μόρφωση του μάρτυραΣελ. 130
4.4.5. Η ιδιαίτερη σχέση του μάρτυρα με τον κατηγορούμενοΣελ. 130
4.4.6. Η ειδική μαρτυρική προσφορότητα Σελ. 131
4.4.6.1. ΓενικάΣελ. 131
4.4.6.2. Οι χαρακτηρολογικοί τύποι μαρτύρωνΣελ. 131
4.4.7. Οι μάρτυρες εξ ακοήςΣελ. 134
4.4.7. Ειδικά οι μάρτυρες - «θύματα» στα εγκλήματα της γενετή­σιας σφαίραςΣελ. 135
4.4.9. Ειδικά: οι αναγνωρίσεις προσώπωνΣελ. 136
4.5. Οι μέθοδοι της αξιολόγησης καταθέσεων Σελ. 140
4.5.1. ΓενικάΣελ. 140
4.5.2. Τα εμπειρικά κριτήρια του δικαστήΣελ. 140
4.5.3. Η ψυχολογική πραγματογνωμοσύνηΣελ. 141
4.5.3.1. Η ανάγκη ψυχολογικής πραγματογνωμοσύνηςΣελ. 141
4.5.3.2. Η επιστημονική βάση της ψυχολογικής πραγματογνωμοσύνηςΣελ. 142
4.5.3.3. Οι διάφορες μέθοδοι αξιολόγησης των καταθέσεωνΣελ. 144
4.5.3.4. Η πρακτική της γνωμοδότησης επί της κατάθεσηςΣελ. 150
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣελ. 155
ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΣελ. 165
 
Back to Top