Δωρεάν Μεταφορικά για όλες τις παραγγελίες εντός Ελλάδος, για περιορισμένο χρονικό διάστημα

ΕΙΔΙΚΟΙ ΠΟΙΝΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ


Αλλοδαποί, Αρχαιότητες, Επιταγή, Εργασία, Καταχραστές του Δημοσίου, Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας, Λαθρεμπορία, Ναρκωτικά, Όπλα, Περιβάλλον, Πνευματική ιδιοκτησία, Φοροδιαφυγή, Χρηματιστήριο.

Συνδυάστε Βιβλίο (έντυπο) + e-book και κερδίστε 17.8€
Δωρεάν μεταφορικά για όλες τις παραγγελίες εντός Ελλάδος

Σε απόθεμα

Τιμή: Κανονική Τιμή 58,00 € Ειδική Τιμή 46,40 €

* Απαιτούμενα πεδία

Κωδικός Προϊόντος: 15340
Μαργαρίτης Λ., Σατλάνης Χρ.
Βασιλειάδης Ν., Δανιήλ Γ., Κοπανίδης Α., Μαργαρίτης Λ., Μπουρμάς Γ., Σατλάνης Χρ., Τσάκος Σ., Τσόγκας Λ., Φαρσεδάκης Ι., Χιόνης Δ.
  • Έκδοση: 2015
  • Σχήμα: 17x24
  • Βιβλιοδεσία: Εύκαμπτη
  • Σελίδες: 504
  • ISBN: 978-960-562-407-1
  • Black friday εκδόσεις: 30%

Το έργο «Ειδικοί Ποινικοί Νόμοι» αποτελεί μία παρουσίαση των βασικότερων και πιο συχνά χρησιμοποιούμενων στην πράξη ειδικών ποινικών νόμων. Συγκεκριμένα, αναλύεται το νομικό πλαίσιο των οικείων αδικημάτων (προστατευόμενο έννομο αγαθό, αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση, διακεκριμένες περιπτώσεις, ποινικές κυρώσεις, ποινική δίωξη, δικονομικά ζητήματα κ.λπ.), με πλούσιες αναφορές σε βιβλιογραφία και νομολογία.

Ειδικότερα, η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει τις εξής θεματικές ενότητες: Αλλοδαποί (Α. Κοπανίδης), Αρχαιότητες (Γ. Μπουρμάς), Επιταγή (Γ. Δανιήλ), Εργασία (Σ. Τσάκος), Καταχραστές του Δημοσίου (Λ. Μαργαρίτης), Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (Ι. Φαρσεδάκης/Χ. Σατλάνης), Λαθρεμπορία (Γ. Δανιήλ), Ναρκωτικά (Γ. Μπουρμάς), Όπλα (Ν. Βασιλειάδης), Περιβάλλον (Ν. Βασιλειάδης), Πνευματική ιδιοκτησία (Δ. Χιόνης), Φοροδιαφυγή (Λ. Τσόγκας) και Χρηματιστήριο (Ι. Φαρσεδάκης/Χ. Σατλάνης).

Οι «Ειδικοί Ποινικοί Νόμοι» αποτελούν ένα εύχρηστο και πρακτικό εγχειρίδιο για κάθε ενασχολούμενο με το ποινικό δίκαιο, που ενδιαφέρεται να αποκτήσει κάποιες βασικές και χρήσιμες γνώσεις για τα εν λόγω εγκλήματα.

ΠΡΟΛΟΓΟΣΣελ. V
1. ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ  
Αλλοδαποί (N 4251/2014) 
(Απόστολος Κοπανίδης) 
Ι. ΕισαγωγικάΣελ. 1
ΙΙ. Το έγκλημα της παράνομης εισόδου, εξόδου κατά το άρθρο 83 Ν 3386/2005Σελ. 3
ΙΙΙ. Οι ποινικές διατάξεις του Κώδικα Μετανάστευσης και Κοινωνικής ΈνταξηςΣελ. 7
2. ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ  
Προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς (N 3028/2002 - ΦΕΚ Α΄ 153/28.6.2002) 
(Γεώργιος Μπουρμάς) 
Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 23
ΙΙ. Άρθρο 53 Ν 3028/2002Σελ. 25
ΙΙΙ. Άρθρο 54 Ν 3028/2002Σελ. 40
IV. Άρθρο 55 Ν 3028/2002Σελ. 45
V. Άρθρο 56 Ν 3028/2002Σελ. 51
VI. Άρθρο 57 Ν 3028/2002Σελ. 58
VII. Άρθρο 58 Ν 3028/2002Σελ. 59
VIII. Άρθρο 59 Ν 3028/2002Σελ. 64
ΙΧ. Άρθρο 60 Ν 3028/2002Σελ. 68
Χ. Άρθρο 61 Ν 3028/2002Σελ. 72
ΧΙ. Άρθρο 62 Ν 3028/2002 Σελ. 74
XII. Άρθρο 63 Ν 3028/2002Σελ. 75
ΧΙΙΙ. Άρθρο 64 Ν 3028/2002Σελ. 77
XIV. Άρθρο 65 Ν 3028/2002Σελ. 79
XV. Άρθρο 66 Ν 3028/2002Σελ. 80
XVI. Άρθρο 67 Ν 3028/2002Σελ. 84
XVII. Άρθρο 69 Ν 3028/2002Σελ. 86
XVIII. Άρθρο 71 Ν 3028/2002Σελ. 86
3. ΕΠΙΤΑΓΗ  
Επιταγή (άρθρο 79 Ν 5960/1933) 
(Γεώργιος Δανιήλ) 
I. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 93
ΙΙ. Το προστατευόμενο έννομο αγαθόΣελ. 93
ΙΙΙ. Η νομοτυπική μορφή του εγκλήματοςΣελ. 96
IV. Πλήρης αποζημίωση του κομιστή και εξάλειψη του αξιοποίνουΣελ. 122
V. Η ποινική δίωξη του εγκλήματοςΣελ. 123
VI. Δικονομικά ζητήματαΣελ. 125
4. ΕΡΓΑΣΙΑ  
Το αδίκημα της μη εμπρόθεσμης καταβολής αποδοχών εργαζομένων του άρθρου μόνου του ΑΝ 690/1945 
(Στέφανος Τσάκος) 
I. Ιστορική εξέλιξη ποινικοποίησης της υποχρέωσης του εργοδότηΣελ. 129
II. Νομική φύση αδικήματος Σελ. 130
III. Προστατευόμενο έννομο αγαθόΣελ. 131
IV. Αντικειμενική υπόσταση Σελ. 132
V. Υποκειμενική υπόστασηΣελ. 137
VI. Δικονομικά ζητήματαΣελ. 141
5. ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ  
Ν 1608/1950: Ελληνικό Δημόσιο και καταχραστές του 
(Λάμπρος Μαργαρίτης) 
Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 147
ΙΙ. Ν 1608/1950: Πρόδρομη ρύθμιση - κυοφορία - θεσμοθέτηση - έναρξη εφαρμογήςΣελ. 148
ΙΙΙ. Ν 1608/1950: Τροποποιήσεις από τη θέση του σε ισχύ μέχρι σήμεραΣελ. 155
IV. Η δημόσια περιουσία ως αντικείμενο προστασίας του Ν 1608/1950Σελ. 162
V. N 1608/1950: Ερμηνευτικές δυσχέρειες και προσπάθειες υπερβάσεώς τουΣελ. 169
VΙ. Το αύριο του Ν 1608/1950: Τροποποίηση ή κατάργησή του;Σελ. 179
6. ΚΩΔΙΚΑΣ ΟΔΙΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ  
Εισαγωγή στο πνεύμα των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας με έμφαση στην πρακτική τους σημασία για τα τροχαία ατυχήματα 
(Ιάκωβος Φαρσεδάκης/Χρήστος Σατλάνης) 
Ι. ΠρολεγόμεναΣελ. 193
ΙΙ. Οδήγηση με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή και συναφείς υποχρεώσειςΣελ. 196
ΙΙΙ. Θέση επί της οδού και δεξιά κατεύθυνση κυκλοφορίαςΣελ. 202
IV. Προσπέρασμα και ελιγμοίΣελ. 206
V. Ρύθμιση ταχύτητας και ανώτατα όρια αυτήςΣελ. 209
VΙ. Υποχρέωση παραχώρησης προτεραιότητας - Παραβίαση προτεραιότηταςΣελ. 212
VΙΙ. Οδήγηση χωρίς άδεια οδήγησης και άλλες παραβάσεις του ΚΟΚΣελ. 214
VIIΙ. Οδήγηση υπό την επίδραση οινοπνεύματος, φαρμάκων ή τοξικών ουσιώνΣελ. 217
ΙX. Η σχέση των παραβάσεων του ΚΟΚ με τη διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών (άρθρο 290 ΠΚ)Σελ. 224
X. Η θεωρία του αντικειμενικού καταλογισμού του αποτελέσματος στα τροχαία ατυχήματα Σελ. 235
7. ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΑ  
Εθνικός Τελωνειακός Κώδικας (Ν 2960/2001 - ΦΕΚ Α΄ 265/22.11.2001) 
(Γεώργιος Δανιήλ) 
I. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 251
ΙΙ. Προστατευόμενο έννομο αγαθόΣελ. 251
ΙΙΙ. Οι υποστάσεις της λαθρεμπορίαςΣελ. 252
IV. Δικονομικά ζητήματαΣελ. 293
8. ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ  
Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις (Ν 4139/2013 - ΦΕΚ Α΄ 74/20.3.2013) 
(Γεώργιος Μπουρμάς) 
Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 295
II. Άρθρο 20Σελ. 297
ΙΙΙ. Άρθρο 21Σελ. 315
IV. Άρθρο 22Σελ. 317
V. Άρθρο 23Σελ. 321
VI. Άρθρο 24Σελ. 323
VII. Άρθρο 25Σελ. 324
VIII. Άρθρο 29Σελ. 326
IX. Άρθρο 30 Σελ. 329
9. ΟΠΛΑ  
Όπλα (Ν 2168/1993) 
(Νικόλαος Βασιλειάδης) 
I. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 335
II. Το προστατευόμενο έννομο αγαθόΣελ. 336
III. Έννοιες όρων - Άρθρο 1 Ν 2168/1993Σελ. 337
IV. Εισαγωγή από το εξωτερικόΣελ. 340
V. Εξαγωγή - ΕπανεξαγωγήΣελ. 340
VI. Εξαγωγή - Επανεξαγωγή υλικού με στρατιωτικό προορισμόΣελ. 341
VII. ΔιαμετακόμισηΣελ. 342
VIII. Διαμεσολάβηση - ΜεσιτείαΣελ. 342
IX. Κατασκευή στο εσωτερικόΣελ. 344
X. ΚατοχήΣελ. 344
XI. ΟπλοφορίαΣελ. 346
XII. Απλή χρήση και οπλοχρησίαΣελ. 348
XIII. Διακεκριμένες περιπτώσειςΣελ. 349
XIV. Κατάσχεση - ΔήμευσηΣελ. 351
XV. Η φύση και ο χαρακτήρας της άδειαςΣελ. 351
XVI. Ζητήματα συρροήςΣελ. 352
XVII. Δικονομικό ΔίκαιοΣελ. 354
10. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ  
Ποινική προστασία του περιβάλλοντος 
(Νικόλαος Βασιλειάδης) 
I. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 355
II. Άρθρο 28 Ν 1650/1986Σελ. 356
III. Άρθρο 13 Ν 743/1977Σελ. 373
IV. Άρθρο 6 Ν 4037/2012Σελ. 378
V. Τελικές παρατηρήσειςΣελ. 381
11. ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ  
Ποινικές διατάξεις της πνευματικής ιδιοκτησίας (Ν 2121/1993) 
(Διονύσιος Χιόνης) 
Ι. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 383
ΙΙ. Προστατευόμενο έννομο αγαθόΣελ. 386
ΙΙΙ. Χαρακτηρολογικά γνωρίσματα του εγκλήματοςΣελ. 386
IV. Δομή και στοιχεία του εγκλήματος Σελ. 387
V. Διακεκριμένες περιπτώσειςΣελ. 396
VI. Ποινικές κυρώσειςΣελ. 399
VII. Λοιπά ειδικότερα εγκλήματαΣελ. 399
VΙII. Μετατροπή στερητικής της ελευθερίας ποινήςΣελ. 401
IΧ. Βάσεις δεδομένωνΣελ. 401
X. Άρση αξιοποίνουΣελ. 402
XΙ. ΣυρροήΣελ. 403
ΧΙΙ. ΔικονομικάΣελ. 403
12. ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ  
Εγκλήματα φοροδιαφυγής 
(Λάμπρος Τσόγκας) 
I. Παράβαση άρθρου 17 Ν 2523/1997Σελ. 405
ΙΙ. Παράβαση άρθρου 18 Ν 2523/1997Σελ. 413
ΙΙΙ. Άρθρο 19 Ν 2523/1997Σελ. 420
IV. Παράβαση άρθρου 19 παρ. 5 Ν 2523/1997 (Μη έκδοση φορολογικών στοιχείων)Σελ. 423
13. ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ  
Εγκλήματα στα πλαίσια της λειτουργίας του Χρηματιστηρίου 
(Ιάκωβος Φαρσεδάκης/Χρήστος Σατλάνης) 
Ι. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις και παραδείγματαΣελ. 427
II. Ο Ν 3340/2005 ως το θεμελιώδες νομοθέτημα για τα εγκλήματα πέριξ του χώρου του ΧρηματιστηρίουΣελ. 437
ΙΙΙ. Η πρακτική εφαρμογή του άρθρου 30 του Ν 3340/2005 με παραδείγματαΣελ. 454
IV. Έτερα εγκλήματα πέριξ του χώρου του ΧρηματιστηρίουΣελ. 463
V. Το PSI ως ιδιαζόντως ειδεχθές αλλά μη αξιόποινο έγκλημα σε βάρος μικρομετόχων τραπεζώνΣελ. 478
 
 

9. ΟΠΛΑ

Όπλα

(Ν 2168/1993)

Νικόλαος Βασιλειάδης, Δικηγόρος, ΔΝ (ΑΠΘ), ΜΔΕ(ΑΠΘ)

I. Εισαγωγικές παρατηρήσεις

Με το Ν 2168/1993, ρυθμίζονται ζητήματα σχετικά με τα όπλα, ενώ στο συγκεκριμένο νόμο περιέχονται και οι ποινικές διατάξεις που καταλαμβάνουν τις συμπεριφορές εκείνες που κατά τον νομοθέτη θεωρούνται αξιόποινες όταν παραβιάζονται οι ρυθμίσεις που ετέθησαν στο συγκεκριμένο πεδίο1. Ο Ν 2168/1993 υπέστη προσφάτως δυο τροποποιήσεις: Η πρώτη συντελέστηκε με το Ν 3944/2011, με κύριο στόχο την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την Οδηγία 2008/51/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 2008 «για την τροποποίηση της Οδηγίας 91/477/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της κατοχής όπλων». Η δεύτερη συντελέστηκε σε ελάχιστο χρονικό διάστημα με την ψήφιση του Ν 4028/2011 με κύριο στόχο την προσαρμογή στις διατάξεις της Οδηγίας 2009/43/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 2009 «για την απλούστευση των όρων και προϋποθέσεων για τις μεταφορές προϊόντων συνδεόμενων με τον τομέα της άμυνας εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 146 της 10.6.2009), όπως τροποποιήθηκε με την Οδηγία 2010/80/ΕΕ όσον αφορά τον κατάλογο προϊόντων συνδεομένων με τον τομέα της άμυνας (ΕΕ C 69 της 18.3.2010)». Οι ανωτέρω τροποποιήσεις2 δεν επηρέασαν ευθέως και καθοριστικά τις ποινικού περιεχομένου διατάξεις του Ν 2168/1993, αλλά η όποια επίδραση σε αυτές, φαίνεται ότι είναι μάλλον έμμεσου αντανακλαστικού χαρακτήρα και αφήνεται για να εξεταστεί στις επιμέρους διατάξεις.

1.    Πριν το Ν 2168/1993 τα ζητήματα σχετικά με τα όπλα ρυθμιζόταν από το Ν 495/1976.

2.    Για αυτές αναλυτικά βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ, Ειδικοί Ποινικοί Νόμοι (Όπλα-Πυρομαχικά - Εκρηκτικά), σελ. 3 επ.

335

ΕΙΔΙΚΟΙ ΠΟΙΝΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ

II. Το προστατευόμενο έννομο αγαθό

Κατά την κρατούσα άποψη το προστατευόμενο έννομο αγαθό είναι αυτό ms δημόσιας τάξη$3. Η δημόσια τάξη δεν είναι ένα μέγεθος αφηρημένο που διέπεται από αντίστοιχη ευρύτητα και ρευστότητα. Αντίθετα, είναι μια συγκεκριμένη κατάσταση, αντιληπτή με τις αισθήσεις μας και σε κάθε περίπτωση εμπειρικά επαληθεύσιμη, στη διατήρηση της οποίας οι φορείς έχουν συμφέρον, ανάγοντάς την σε αξία4. Η προσβολή της δημόσιας τάξης, επέρχεται μέσω της διατάραξης του κοινωνικού χώρου και της ειρηνικής συνύπαρξης των πολιτών. Πλήττεται η κατάσταση κοινωνικής ηρεμίας που επιτρέπει στα άτομα να συμβιώνουν ειρηνικά και να αναπτύσσουν απρόσκοπτα τη σύννομη δραστηριότητά τους. Κατά άλλη όμω$ άποψη με το Ν 2168/1993 τα προστατευόμενα έννομα αγαθά είναι αυτά της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, της υγείας (ενδεχομένως της ιδιοκτησίας), τα οποία βρίσκονται υπό διακινδύνευση5. Είναι γεγονός ότι σε πολλές από τις διατάξεις του Ν 2168/1993 βρίσκει έρεισμα η δι-ακινδύνευση εννόμων αγαθών όπως η ζωή και η σωματική ακεραιότητα. Δεν μπορεί έτσι να αποκλειστεί ότι στις διατάξεις του συγκεκριμένου νόμου αντανακλά πολλές φορές μια προπαρασκευαστική του εγκλήματος πράξη. Όμως πρώτιστα προσβάλλεται η δημόσια τάξη6. Αυτός ακριβώς ο κίνδυνος διασάλευσης των υπόλοιπων εννόμων αγαθών, είναι άλλωστε το καθοριστικό μέγεθος που είναι ικανό να δώσει στο έννομο αγαθό της δημόσιας τάξης λόγο ύπαρξης7.

3.    Βλ. ΑΠ 1406/2010 ΠοινΧρ 2011, 460, ΣυμβΠλημΑθ 1575/2009 ΠοινΔικ 2010, 673, Μανωλεδάκη Ι., Επιβουλή της δημόσιας τάξης, 1994, σελ. 154, του ίδιου, Παρατηρ. σε ΤριμΕφΑθ 124/1993 Υπερ 1993, 1327 επ., Μπέκα Γ., Όπλα - Πυρομαχικά - Εκρηκτικά, 1995, σελ. 33 επ., Παύλου Στ., Παρατηρ. σε ΠλημΑλεξ 148/1992 Υπερ 1993, 635 επ., Συμεωνίδου-Καστανίδου Ε., Παρατηρ. σε ΑΠ 1710/1995 Υπερ 1996, 805 επ.

4.    Βλ. Μανωλεδάκη Ι., ό.π., 1994, σελ. 5, του ίδιου, Το έννομο αγαθό, 1998, σελ. 372 επ.

5.    Βλ. έτσι Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 24· βλ. προς την κατεύθυνση αυτή και Καϊάφα-Γκμπάντι Μ. Παρατηρ. σε ΣυμβΠλημΘεσ 367/1999 Υπερ 1999, 1226.

6.    Δεν αποκλείεται βέβαια σε μεμονωμένες διατάξεις του νόμου αυτού να προστατεύονται εκτός από τη δημόσια τάξη και άλλα έννομα αγαθά (Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 35).

7.    Βλ. Συμεωνίδου-Καστανίδου Ε., Η διαβάθμιση του κινδύνου στα εγκλήματα διακινδύνευσης, ΠοινΔικ 2001, 648, η οποία επισημαίνει χαρακτηριστικά: «Με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να προσεγγίσει κανείς και τα εγκλήματα της οπλοκατοχής ή οπλοφορίας, τα οποία, όταν δεχόμαστε ότι θίγουν τα έννομα αγαθά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αόριστου αριθμού ατόμων, εμφανίζονται ως η πλέον προωθημένη μορφή εγκλημάτων αφηρημένης διακινδύνευσης, καθώς οι τυποποιημένες πράξεις δεν μπορούν να οδηγήσουν αυτοδύναμα σε βλάβη των έννομων αυτών αγαθών, και, χωρίς άλλες εγκληματικές πράξεις, δεν είναι καν επικίνδυνες (G. Jakobs, Kriminalisierung im Vorfeld einer Rechtsgutsverletzung, ZStW 1985, 767). Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν γίνεται δεκτό ότι προστατευόμενο έννομο αγαθό είναι η δημόσια τάξη, όχι με την πολιτειακή της όψη, αλλά με τη σύγχρονη θεώρησή της ως κατεξοχήν κοινωνικού αγαθού. Σύμφωνα με τη θεώρηση αυτή, η δημόσια τάξη είναι ο "ασφαλής περίγυρος" των έννομων αγαθών, ή διαφορετικά, η ειρηνική τους συνύπαρξη στον κοινωνικό χώρο, η οποία εξασφαλίζει και προωθεί την ανεμπόδιστη διακίνησή τους μέσα σε αυτόν. Η δημόσια τάξη προσβάλλεται όταν αναιρείται ο ασφαλής περίγυρος αόριστου αριθμού αγαθών, όταν επομένως ο κοινωνικός περίγυρος ενός αόριστου αριθμού προσώπων και πραγμάτων γίνεται λιγότερο ασφαλής, με τρόπο που μπορεί να επηρεάσει και την ελευθερία διακίνησής τους. Όταν λοιπόν κάποιος κατέχει, κατασκευάζει, μεταφέρει κ.λπ. όπλα, προσβάλλει ευθέως το ασφαλές κοινωνικό περιβάλλον των

336

ΟΠΛΑ

III.Έννοιες όρων - Άρθρο 1 Ν 2168/1993

Η έννοια του όπλου

Σύμφωνα με το άρθρο 1 περ. α' Ν 2168/1993 «Όπλο είναι κάθε μηχάνημα, το οποίο εκ κατασκευής, μετατροπής ή τροποποίησης, με ωστική δύναμη που παράγεται με οποιονδήποτε τρόπο, εκτοξεύει βλήμα, βλαπτικές χημικές ή άλλες ουσίες, ακτίνες ή φλόγες ή αέρια και μπορεί να επιφέρει κάκωση ή βλάβη της υγείας σε πρόσωπα ή βλάβη σε πράγματα ή να προκαλέσει πυρκαγιά, όπως και κάθε συσκευή, που μπορεί να προκαλέσει με οποιονδήποτε τρόπο τα ανωτέρω αποτελέσματα», ενώ σύμφωνα με την παρ. 2 «Όπλα θεωρούνται επίσης τα αντικείμενα που είναι πρόσφορα για επίθεση ή άμυνα» και ακολουθεί μια ενδεικτική απαρίθμηση αντικειμένων που θεωρούνται ως όπλα. Ο ανωτέρω ορισμός, τουλάχιστον όσον αφορά το δεύτερο σκέλος του, εμφανίζεται ιδιαίτερα διευρυμένος, αποτελώντας στην ουσία την κερκόπορτα μέσω της οποίας έχουν θεωρηθεί από τη νομολογία ως όπλα αντικείμενα που δεν είναι προορισμένα για τέτοια χρήση. Ακριβώς αυτό είναι το στοιχείο -που εισάγεται ορθώς-8 για να μπορεί να θεωρηθεί κάποιο αντικείμενο ως όπλο, καθώς θα πρέπει εκτός από πρόσφορο για άμυνα ή επίθεση να είναι και αντικειμενικώς προορισμένο -κατά την κοινή αντίληψη- για επιθετική ή αμυντική ενέργεια, δηλαδή θα πρέπει να πρόκειται για αντικείμενα που εκ της κατασκευής τους προορίζονται για άμυνα ή επίθεση. Ιδιαίτερη προσέγγιση θα πρέπει να γίνει όσον αφορά τα μαχαίρια, καθότι η κατοχή τους για επαγγελματικούς λόγους είναι δικαιολογημένη, ενώ η τέλεση (με αυτά) άλλων αδικημάτων του συγκεκριμένου νόμου (οπλοφορία, οπλοχρη

έννομων αγαθών και η προσβολή αυτή επηρεάζει με άμεσο τρόπο και την ελεύθερη διακίνησή τους. Αρκεί κανείς να σκεφτεί πώς αλλοιώνονται οι σχέσεις των ανθρώπων όταν κάποιος από αυτούς φέρει όπλο».

8. Βλ. κυρίως: Βαθιώτη Κ., Παρατηρ. σε ΑΠ 861/2004 ΠοινΧρ 2005, 409, Μανωλεδάκη Ι., ό.π., 1994, σελ. 154, Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 46-47 (ιδίως υποσημ. 54), Μπιτζιλέκη Ν., Παρατηρ. σε ΑΠ 1092/1995 Υπερ 1995, 1135-1136, Παύλου Στ., Παρατηρ. σε ΣυμβΠλημΘεσ 16/1998 Υπερ 1998, 1270, Σατλάνη Χρ., Μεθοδολογικά προλεγόμενα για τον αποκλεισμό και τον περιορισμό του αξιοποίνου, 1999, σελ. 94, Σάμιου Θ., Προσπάθειες τελεολογικής συστολής της έννοιας του "όπλου" κατ' άρθρο 1 παρ. 2 του Ν 2168/1993, σε Αντεγκληματική Πολιτική IV, επιμ. Κουράκη Ν., 2003, σελ. 297 επ., Συμεωνίδου-Καστανίδου Ε., Παρατηρ. σε ΑΠ 1092/1995 Υπερ 1996, 268269, ΑΠ 1092/1995 ΠοινΧρ 1996, 103, ΜΟΕΘεσ 42-45/1999 ΠοινΧρ 1998, 1004 όπου παρατηρ. Σάμιου Θ. (= Υπερ 1999, 1181), ΤρΕφΘεσ 1163/1996 ΠοινΧρ 1996, 1710, ΤρΕφΠειρ 858/1997 (όπου Εισαγγ. Προτ. Ζύγουρα Α.), Αρμ 1997, 1178 (= Υπερ 1997, 1269) (= ΝοΒ 1998, 109), Εισαγγ. Προτ. (Ζύγουρα Ανδ.) σε ΜΟΕ Πατρών 31-32/1995 ΠοινΧρ 1995, 971, ΣυμβΠλημΘεσ 37/1998 (όπου Εισαγγ. Προτ. Λιούτα Θ.) ΠοινΧρ 1998, 527 (= Υπερ 1998, 360 με Παρατηρ. Καϊάφα-Γκμπάντι Μ.), ΣυμβΠλημΘεσ 16/1998 (όπου Εισαγγ. Προτ. Καραμόσχογλου Αν.) Υπερ 1998, 1263 με Παρατηρ. Παύλου Στ.), ΣυμβΠλημΔρ 44/1998 (όπου Εισαγγ. Προτ. Σιώπη Γ.) ΠοινΧρ 1999, 165, ΣυμβΠλημΑθ 2069/2000 (όπου Εισαγγ. Προτ. Καραφλού Α.) ΠοινΧρ 2000, 943, ΣυμβΠλημΙωαν 66/2002 (όπου Εισαγγ. Προτ. Λιούτα Θ.) ΠοινΧρ 2002, 452 (= ΠοινΔικ 2002, 491 με Παρατηρ. Παπαδαμάκη Α.), ΣυμβΠλημΣαμ 16/2001 όπου Εισαγγ. Προτ. (Σατλάνη Χρ.) ΠοινΔικ 2001, 819, ΣυμβΠλημΗρακλ 349/2003 (όπου Εισαγγ. Προτ. Μαρκάκη Ν.) ΠοινΧρ 2004, 1088

337

ΕΙΔΙΚΟΙ ΠΟΙΝΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ

σία) είναι -όπως επισημαίνεται- σε κάθε περίπτωση δυνατή9. Στην ερμηνεία αυτή συντείνει η διατύπωση αφενός της διάταξης του άρθρου 1 παρ. 2 περ. β' Ν 2168/1993 σύμφωνα με την οποία «Μαχαίρια κάθε είδους, εκτός εκείνων που η κατοχή τους δικαιολογείται για οικιακή ή επαγγελματική ή εκπαιδευτική χρήση, τέχνη, Θήρα, αλιεία ή άλλη συναφή χρήση», σε συνδυασμό με την αντίστοιχη που υιοθετείται στο άρθρο 7 παρ. 5 του ίδιου νόμου10. Κατά αντίθετη ωστόσο άποψη η ερμηνεία αυτή επεκτείνει το αξιόποινο πέρα από το γράμμα του νόμου και τούτο διότι εφόσον δικαιολογείται η κατοχή τους, δεν αποτελούν και όπλα κατά την έννοια του νόμου και κατ' επέκταση δεν μπορεί να γίνει λόγος ούτε τυχόν θεμελίωση των αδικημάτων της οπλοφορίας και οπλοχρησίας11. Δηλαδή η δικαιολογημένη κατοχή του (π.χ. για οικιακή χρήση) αποτελεί κριτήριο για την γενικότερη μη ένταξη του στην κατηγορία των όπλων12. Προς την κατεύθυνση αυτή κινήθηκαν και ορισμένες δικαστικές αποφάσεις:

9.    Βλ. Καϊάφα-Γκμπάντι Μ., Παρατηρ. σε ΣυμβΠλημΘεσ 37/ 1998 Υπερ 1998, 360 επ. Παπαδαμάκη Αδ., Παρατηρ. σε ΣυμβΠλημΙωαν 66/2002 ΠοινΔικ 2002, 491 επ.· βλ. προς αυτή τη κατεύθυνση και ΜΟΕΠειρ 133/1993 ΕλλΔνη 1995, 1188, ΜΟΕΑθ 342-343/1998 ΠοινΧρ 2000,838, ΤρΕφΠειρ 371/1998 Υπερ 1999, 100 (= Αρμ 1999, 433) (= ΝοΒ 1999, 490), ΜΟΔΑθ 40-47/1993 Υπερ 1993, 931, ΣυμβΠλημΛαρ 72/2000 Υπερ 2000, 610, ΣυμΠλημΠατρ 163/2007 ΠοινΔικ 2008, 298 (με παρατηρ. Βαθώτη Κ.).

10.    Βλ. Παπαδαμάκη Αδ., ό.α.π. [= Εξ αυτού συνάγεται ότι οι άλλες πράξεις που είναι συνυφα-σμένες με τα μαχαίρια (οπλοφορία - οπλοχρησία) δεν καλύπτονται από την δικαιολόγηση του άρθρου 1 παρ. 2β' του Ν 2168/1993. Αυτό ενισχύεται τόσο από τη διάταξη του άρθρου 10 παρ. 13β' του ίδιου νόμου, όπου τιμωρείται η οπλοφορία χωρίς καμία εξαίρεση (: διάκριση), όσο και από τη διάταξη του άρθρου 14, όπου επίσης γίνεται - χωρίς καμία εξαίρεση - λόγος για χρήση όπλου ή άλλου αντικειμένου αναφερόμενου στον παρόντα νόμο. Γίνεται φανερό ότι η δυνατότητα οπλοφορίας ή οπλοχρησίας με τη χρήση μαχαιριού κουζίνας δεν πρέπει να αποκλείεται]· βλ. έτσι και Καϊάφα-Γκμπάντι Μ., ό.α.π.

11.    Βλ. Φαρσεδάκη Ι./Σατλάνη Χ., Βαθμίδες, κριτήρια και μέθοδοι ερμηνείας και περαιτέρω διάπλασης του Ουσιαστικού Ποινικού Δικαίου, ΠοινΔικ 2012, 1124.

12. Βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 15· βλ. έτσι και την ιδιαίτερα εμπεριστατωμένη Εισαγγ. Προτ. (Σατλάνη Χρ.) σε ΣυμβΠλημΣαμ 16/2001 ΠοινΔικ 2001, 819 επ., όπου επισημαίνεται χαρακτηριστικά: «Η παραπάνω άποψη δεν ενδείκνυται να ακολουθηθεί, γιατί βαρύνεται με τρία ελαττώματα: 1) Ενεργεί για τη θεμελίωση του αξιοποίνου της οπλοφορίας και της οπλοχρησίας ερμηνευτικό ελιγμό, κατά τρόπο προσκρούοντα στο ρητό γράμμα του νόμου που δεν θεωρεί ως όπλα τα μαχαίρια, των οποίων η κατοχή δικαιολογείται για οικιακή κ.λπ. χρήση. 2) Αντιφατικά δέχεται τα ίδια αντικείμενα άλλοτε μεν ως όπλα (στην κρίση για την οπλοφορία ή την οπλοχρησία) και άλλοτε ως μη όπλα (στην κρίση για την οπλοκατοχή). 3) Έμμεσα έρχεται σε αντίθεση με την κρατούσα στην επιστήμη και στη νομολογία άποψη (βλ. Σατλάνη, Μεθοδολογικά προλεγόμενα ..., σελ. 93 επ. με περαιτέρω παραπομπές), που εξαιρεί από την έννοια των όπλων (μη δεχόμενη αξιόποινο οπλοκατοχής, οπλοφορίας ή οπλοχρησίας) πολλά αντικείμενα που δεν είναι εκ κατασκευής προορισμένα να λειτουργούν ως όπλα, αλλά ωστόσο είναι εξίσου επικίνδυνα, όπως τα όπλα (π.χ. οι μπαλτάδες, δηλαδή τα τσεκούρια ή μαχαίρια της κουζίνας, τα μαχαίρια και τα χατζάρια του κρεοπώλη, το μεγάλο ψαλίδι του ράπτη, το δρεπάνι του γεωργού, το νυστέρι του χειρουργού, το ανατομικό νυστέρι που χρησιμοποιείται για νεκροτομή και νεκροψία, οι αιχμηρές λεπίδες του οδοντιάτρου, τα κατσαβίδια, οι πέτρες, η σιδηροδοκός κ.λπ. [,..]Εάν ο νομοθέτης ήθελε κάτι διαφορετικό, όφειλε (και οφείλει στο μέλλον) να χρησιμοποιήσει μία διαφορετική, χωρίς αοριστία, διατύπωση, ώστε να προκύπτει με σαφήνεια (nullum crimen nulla poena sine lege certa !), που δεν θα επιτρέπει αμφισβητήσεις, το αξιόποινο της οπλοφορίας και της οπλοχρησίας και στα μαχαίρια που η κατοχή

338

ΟΠΛΑ

Έτσι κρίθηκε (μεμονωμένα) ότι δεν είναι όπλο το τσεκούρι κουζίνας13, το μαχαίρι για οικιακή χρήση14 και το ψαλίδι ραπτικής15 (στην βάση αυτών δεν αποτελούν όπλα ούτε τα εργαλεία του κρεοπώλη π.χ. ο μπαλτάς16, τα ιατρικά και παραϊατρικά εργαλεία π.χ. το νυστέρι, κ.α.)17.

Όπως επισημαίνεται από τους Φαρσεδάκη Ι./Σατλάνη Χ. υπέρ της άποψης αυτής συνηγορεί πλέον σήμερα και η πρόσφατα επελθούσα νομοθετική μεταρρύθμιση που περιέχεται στο άρθρο 1 παρ. 1 του Ν 3944/2011: «Η περ. α' της παρ. 1 του άρθρου 1 του Ν 2168/1993 (ΦΕΚ Α' 147) αντικαθίσταται ως εξής: «α. Όπλο είναι κάθε μηχάνημα, το οποίο εκ κατασκευής, μετατροπής ή τροποποίησης, με ωστική δύναμη που παράγεται με οποιονδήποτε τρόπο, εκτοξεύει βλήμα, βλαπτικές χημικές ή άλλες ουσίες, ακτίνες ή φλόγες ή αέρια και μπορεί να επιφέρει κάκωση ή βλάβη της υγείας σε πρόσωπα ή βλάβη σε πράγματα ή να προκαλέσει πυρκαγιά...» (η επίκληση της ως άνω διάταξης αποτελεί αυτονόητα και μορφή συστηματικής ερμηνείας). Η διατύπωση «εκ κατασκευής, μετατροπής ή τροποποίησης» δεν υφίστατο στην αντικαταστα-θείσα διάταξη, ενώ ο Νομοθέτης του 2011 γνώριζε ασφαλώς (δεν έπραξε τυχαία!) την υφιστάμενη διχογνωμία σε σχέση με το ως άνω ζήτημα και έτσι σιωπηρά έλαβε θέση, απορρίπτοντας την ερμηνεία που έδινε ο Άρειος Πάγος. Επιπλέον, και η αρχή in dubio pro mitiore, η οποία σημαίνει, ότι, όταν ανακύπτουν περισσότερες από μία δυνατότητες ερμηνείας μιας διάταξης, προτψάται η ευμενέστερη για τον κατηγορούμενο, επιτάσσει την επιλογή της υποστηριζόμενης εδώ άποψης18.

Στο άρθρο 1 Ν 2168/1993 ακολουθούν διάφοροι ορισμοί όπως αυτοί των κυνηγητι-κών όπλων, των αεροβόλων, των πυρομαχικών, των εκρηκτικών υλών, των εκρηκτικών μηχανισμών κ.α.

Σε κάθε περίπτωση το αν ένα αντικείμενο εμπίπτει στις παραπάνω έννοιες (κυρίως αν αποτελεί όπλο), θα πρέπει να συνοδεύεται από ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής κρίσης, προσδιορίζοντας γιατί το εν λόγω αντικείμενο είναι πρόσφορο για άμυνα ή επίθεση19.

τους δικαιολογείται για οικιακή κ.λπ. χρήση. Μέχρι ο νομοθέτης να χρησιμοποιήσει τη σωστή διατύπωση, δεν δικαιούται ο δικαστής με κριτήρια αντεγκληματικής πολιτικής να τον υποκαταστήσει)».

13. Βλ. ΜΟΕΘεσ 42-45/1999 ό.π.· contra (γενικώς για το τσεκούρι) ΑΠ 2115/2003 ΠΛογ 2003, 2325, ΜΟΔΑθ 75-78/1993 Υπερ 1993, 937, ΜΟΔΤριπ 47-51/2011 ΝΟΜΟΣ.

14. Βλ. ΕφΘεσ 1163/1996 ό.π., ΣυμβΠλημΘεσ 37/1998 (όπου Εισαγγ. Προτ. Λιούτα Θ.) ό.π.· contra ΑΠ 900/2000 ΠοινΧρ 2001, 164, ΑΠ 2450/2003 ΠΛογ 2003, 2605, ΜΟΕΠειρ 133/1993 ό.π.

15.    Βλ. ΣυμβΠλημΘεσ 37/1998 ό.α.π.

16.    Βλ. contra ΑΠ 861/2004 ΠοινΧρ 2005, 408.

17.    Βλ. έτσι Σάμιου Θ., Παρατηρ. σε ΜΟΕΘεσ 42-45/1999 ΠοινΧρ 1998, 1004 επ., του ίδιου, Προσπάθειες τελεολογικής συστολής της έννοιας του "όπλου" κατ' άρθρο 1 παρ. 2 του Ν 2168/1993, ό.π., σελ. 299 επ.

18. Για τα ανωτέρω βλ. έτσι ακριβώς Φαρσεδάκη Ι./Σατλάνη Χ., ό.π., ΠοινΔικ, 2012, 1124.

19. Βλ. Σάμιου Θ., ό.π. ΠοινΧρ 1998, 1004 επ., του ίδιου, Προσπάθειες τελεολογικής συστολής της έννοιας του "όπλου" κατ' άρθρο 1 παρ. 2 του Ν 2168/1993, ό.π., σελ. 306, ΑΠ 540/1994 ΠοινΧρ 1994, 640.

339

ΕΙΔΙΚΟΙ ΠΟΙΝΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ

IV. Εισαγωγή από το εξωτερικό

Εισαγωγή από το εξωτερικό θεωρείται η μεταφορά στην Ελληνική Επικράτεια μέσω των συνόρων με σκοπό τα αντικείμενα αυτά να μείνουν στην Ελλάδα20. Πρόκειται για στιγμιαίο21 έγκλημα και τελείται όταν τα συγκεκριμένα αντικείμενα περάσουν εντός Ελληνικής Επικράτειας22. Αν είναι παράνομη η εισαγωγή από το εξωτερικό διαλαμβάνεται στις αναλυτικές προβλέψεις του άρθρου 2 Ν 2168/1993, ενώ αν προέρχονται από χώρα της ΕΕ, τούτο κρίνεται με βάση την διάταξη του άρθρου 26 Ν 2168/1993. Για την πλήρωση της υποκειμενικής υπόστασης του εν λόγο εγκλήματος απαιτείται δόλος (οποιασδήποτε μορφής). Όσον αφορά τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές, θα πρέπει να επισημανθεί ότι ενώ προβλέπεται διαφορετικό πλαίσιο ποινής για την παράνομη εισαγωγή στην Ελλάδα των αναφερομένων περ. α', β', δ', ε', η', ι', ιβ', ιγ' και ιδ' της παρ. 2 και στις παρ. 4, 4α και 4β [φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων (3.000) έως τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ] και των περιπτώσεων που αναφέρονται στις παρ. 2 περ. γ', στ', ζ', θ', ια' και ιε', 3 και 10 Α του άρθρου 2, στην παρ. 2 περ. γ' και δ' και στην παρ. 3 περ. α' του άρθρου 1 [φυλάκιση μέχρι δύο (2) ετών και χρηματική ποινή τουλάχιστον τριακοσίων (300) ευρώ], δεν γίνεται καμία αναφορά στις περιπτώσεις των υπολοίπων όπλων του άρθρου 1 Ν 2168/1993. Εδώ ορθά επισημαίνεται23 ότι με βάση και την αρχή N.C.N.P.C.L, η όποια παραδοξότητα στο επίπεδο αυτό μόνον με νομοθετική παρέμβαση δύναται να λυθεί.

V. Εξαγωγή - Επανεξαγωγή

Εξαγωγή θεωρείται η μεταφορά από την Ελληνική Επικράτεια προς το εξωτερικό μέσω των συνόρων. Έτσι η εξαγωγή ή η επανεξαγωγή για οποιαδήποτε νόμιμη αιτία κάθε είδους πυροβόλων όπλων, εκρηκτικών υλών και πυρομαχικών, ημεδαπής ή αλλοδαπής προέλευσης, για την εισαγωγή, κατασκευή και εμπορία των οποίων προ-βλέπεται άδεια των αστυνομικών αρχών, επιτρέπεται μόνο με άδεια, όπως ορίζεται στην παρ. 1 του άρθρου 3 Ν 2168/1993.

Με το Ν 4028/2011 επήλθαν στο συγκεκριμένο χώρο κάποιες αλλαγές. Όπως επι-σημαίνεται και στην Αιτιολογική του Έκθεση24, με τις τροποποιούμενες διατάξεις του άρθρου 3 επιλύονται ορισμένα αμιγώς διαδικαστικής φύσεως προβλήματα, όπως της ελεύθερης εξαγωγής των κυνηγετικών όπλων που συναποκομίζονται κατά την έξοδό τους από τη χώρα από Έλληνες υπηκόους, νομίμους κατόχους αυτών, απο

20.    Βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 36, Καϊάφα-Γκμπάντι Μ., Παρατηρ. σε ΣυμβΠλημΠατρ 115/1990 Υπερ 1991, 264 επ. (ιδίως σελ. 268), Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 91.

21.    Βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 36.

22.    Βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.α.π., Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 91, ΑΠ 931/2007 ΠοινΔικ 2007, 1362.

23.    Βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 38, Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 93-94.

24.    Βλ. Αιτ.Εκθ. Ν 4028/2011, σελ. 3.

340

ΟΠΛΑ

κλειστικά και μόνο για άσκηση δραστηριοτήτων θήραε, και τηε επανεξαγωγήε μη πα-ραληφθέντων αγχέμαχων όπλων. Επίσηε, μέχρι το έτοε 2003 είχε εξαιρεθεί η εξαγωγή ή επανεξαγωγή κυνηγετικού όπλου, η οποία ήταν ελεύθερη. Το 2003, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ψηφίστηκε τροπολογία, βάσει τηε οποίαε καταργή-θηκε η συγκεκριμένη εξαίρεση, γεγονόε όμωε που δημιούργησε σωρεία προβλημάτων. Με το Ν 4028/2011 έχει προβλεφθεί ειδική διάταξη προε άρση των παραπάνω προβλημάτων, στην κατεύθυνση του καθεστώτοε που ίσχυε πριν το 2003 (εξαγωγή μέχρι δύο (2) κυνηγετικών όπλων από τουε νόμιμουε κατόχουε αυτών, καθώε και οκτακοσίων (800) φυσιγγίων συνολικά, για την άσκηση θήραε με υποχρέωση επα-νεισαγωγήε των όπλων και των μη αναλωθέντων φυσιγγίων). Επιπλέον, καθορίζεται η διαδικασία για την επανεξαγωγή των αγχέμαχων όπλων.

Για την πλήρωση τηε υποκειμενικήε υπόστασηε του εν λόγο εγκλήματοε απαιτείται δόλοε (οποιασδήποτε μορφήε).

Οι παραβάτεε των διατάξεων των παρ. 1, 2 και 3 του άρθρου 3 τιμωρούνται με φυλάκιση τουλάχιστον ενόε (1) έτουε και χρηματική ποινή 1.500 έωε 29.000 ευρώ, ενώ οι παραβάτεε των διατάξεων τηε παρ. 4 του άρθρου 3 και των υπουργικών αποφάσεων που εκδίδονται κατ' εξουσιοδότηση του ίδιου άρθρου τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι ενόε (1) έτουε και χρηματική Ποινή (150 έωε 15.000 ευρώ σύμφωνα με το άρθρο 57 ΠΚ). Τέλοε η εξαγωγή πυροβόλων όπλων σε χώρα τηε ΕΕ, τιμωρείται σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ. 6 Ν 2168/1993 με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και με χρηματική ποινή, εγείρονταε αντιρρήσειε στο βαθμό που προβλέπεται διαφορετική (ηπιότερη) αντιμετώπιση25.

VI. Εξαγωγή - Επανεξαγωγή υλικού με στρατιωτικό προορισμό

Με το Ν 4028/2011 έγινε ο διαχωρισμόε του άρθρου 3 του Ν 2168/1993 σε άρθρο 3 και άρθρο 3 α (μέχρι τότε υπήρχε ειδική πρόβλεψη στο άρθρο 3 αναφερό-μενη στην εξαγωγή ή επανεξαγωγή πολεμικού υλικού), προκειμένου να αντιμετω-πισθούν τα προβλήματα τηε τελείωε διαφορετικήε μμεταχείρισηε που απαιτείτο. Η εξαγωγή ή επανεξαγωγή επιτρέπεται μόνο με άδεια του Υπουργού Ανάπτυξηε, Ανταγωνιστικότηταε και Ναυτιλίαε, που χορηγείται με σύμφωνη γνώμη των Υπουργών Εξωτερικών και Εθνικήε Άμυναε (άρθρο 3 α παρ. 1 Ν 2168/1993), ενώ όταν αυτή αφορά δείγματα υλικού με στρατιωτικό προορισμό, που έχει προσωρινό χαρακτήρα και στην οποία προβλέπεται επανεισαγωγή, επιτρέπεται με άδεια του

25. Βλ. Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 97-98· βλ. έτσι και Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 44 [ο οποίο βέβαια επισημαίνει ότι το διαφορετικό πλαίσιο ποινής ενδεχομένως να εξηγείται με βάση το γεγονός ότι με την παρ. 6 του άρθρου 26 τιμωρείται όχι μόνο η άνευ αδείας εξαγωγή όπλων, όπως συμβαίνει στο άρθρο 3, αλλά όλες οι συμπεριφορές που έρχονται σε αντίθεση με κάποια διάταξη του άρθρου 26, όπως για παράδειγμα η παράληψη γνωστοποίησης στοιχείων της παρ. 2 στο αρμόδιο Υπουργείο, όταν οι οπλοπώλες διαθέτουν την άδεια της παρ. 3].

341

ΕΙΔΙΚΟΙ ΠΟΙΝΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ

Υπουργού Εθνικής Άμυνας (άρθρο 3 α παρ. 2 Ν 2168/1993). Το απειλούμενο πλαίσιο ποινών για τους συγκεκριμένοι παραβάτη ακολουθεί την ίδια διαβάθμιση με αυτήν που ακολουθείται στην παρ. 9 του άρθρου 3 Ν 2168/1993 (βλ. ανωτέρω).

VII. Διαμετακόμιση

Διαμετακόμιση θεωρείται οποιαδήποτε μεταφορά των ειδών που αναφέρονται στον παρόντα νόμο μέσω της Ελληνικής Επικράτειας με προορισμό άλλη χώρα. Πρόκειται για ένα έγκλημα διαρκές η τέλεση του οποίου άρχεται με την εισαγωγή τον συγκεκριμένων αντικειμένων στην Ελλάδα και συνεχίζει να τελείται μέχρι την οριστική έξοδό του από την Ελληνική Επικράτεια26. Η διαμετακόμιση των ειδών που αναφέρονται στο άρθρο 1, παρ. 1, περ. α', β', δ', ε' και στ' και παρ. 3, πλην της περ. ε', επιτρέπεται κατόπιν άδειας του αρμοδίου προς τούτο Υπουργού. Δεν απαιτείται άδεια διαμετακόμισης: Όταν τα σκάφη, που μεταφέρουν τα αναφερόμενα στην παρ. 2 του παρόντος άρθρου είδη, που προορίζονται για τρίτη χώρα, δεν μεταφορτώνουν ή δεν τα εκφορτώνουν και δεν εναποθέτουν τα φορτία αυτά σε ελληνικό έδαφος, υποβάλλοντας οι πλοίαρχοι στις αρμόδιες λιμενικές και τελωνειακές αρχές σχετική δήλωση. Επίσης δεν απαιτείται άδεια όταν η διαμετακόμιση των ανωτέρω ειδών γίνεται με πλοία, τα οποία διέρχονται από τα ελληνικά χωρικά ύδατα και μεταφέρουν αυτά νο-μίμως από χώρα της αλλοδαπής σε τρίτη χώρα, χωρίς να καταπλέουν σε ελληνικό λιμένα. Σχετική αναγγελία χρειάζεται σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις, κατά τις οποίες τα εν λόγω πλοία μεταφέρουν επικίνδυνα φορτία (ιδίως τα φορτία μεγάλου κινδύνου εκρήξεως, τα πυρηνικά, τα βιοχημικά και ραδιενεργά υλικά, καθώς και η μεταφορά ειδών, ο συνδυασμός των οποίων είναι δυνατό να προκαλέσει σοβαρούς κινδύνους για τις παράκτιες περιοχές της χώρας ή το θαλάσσιο περιβάλλον). Στις άλλες περιπτώσεις (περ. γ' της παρ. 1 και στην παρ. 2 του άρθρου 1 του Ν 2168/1993, αρκεί η δήλωση στις τελωνειακές αρχές το είδος και η ποσότητα αυτών, ως και η χώρα προέλευσης και τελικού προορισμού τους.

Για την πλήρωση της υποκειμενικής υπόστασης και του εν λόγο εγκλήματος απαιτείται δόλος (οποιασδήποτε μορφής).

VIII. Διαμεσολάβηση - Μεσιτεία

Η διάταξη του άρθρου 4α Ν 2168/1993 εισήχθη με το Ν 4028/2011. Όπως αναφέρεται και στην Αιτιολογική Έκθεση του νόμου «Με το άρθρο αυτό γίνεται προσθήκη ενό5 νέου άρθρου στο Ν 2168/1993, του άρθρου 4α, για τη διαμεσολάβηση- μεσιτεία, προκεφένου, να καλυφθούν οι άμεσες υποχρεώσεις της χώρας μας από τις πιο πάνω αποφάσεις των Διεθνών Οργανισμών. Στο άρθρο αυτό περιλαμβάνονται

26. Βλ. ΑΠ 1059/1984 ΝοΒ 1984, 1413, Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 46, Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 101.

342

ΟΠΛΑ

ρυθμίσει σχετικά με την έννοια, τον έλεγχο και τη διαδικασία ελέγχου της μεσιτεί-as των όπλων (BROKERING). Οι λόγοι της προσθήκης του συγκεκριμένου άρθρου, όπως προαναφέρθηκε είναι προφανείς. Η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει τις σχετικές διατάξεις, τόσο της με αριθ. 1504/2004 απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, όσο και των Κοινών Θέσεων 2003/468/ΚΕΠΠΑ και 2008/944 ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης»27.

Ins διάταξη αυτή υπάγονται οι Έλληνες πολίτες ή νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν συσταθεί και λειτουργούν σύμφωνα με το Ελληνικό Δίκαιο και ασκούν τη δραστηριότητα της διαμεσολάβησης, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, καθώς επίσης και τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα οποιασδήποτε χώρας, τα οποία ασκούν τη δραστηριότητα της διαμεσολάβησης μέσα στην Ελληνική Επικράτεια. Τα ανωτέρω πρόσωπα για την άσκηση της διαμεσολάβησης - μεσιτείας θα πρέπει να τηρούν τις υποχρεώσεις που τίθενται από την παρούσα διάταξη (σχετική άδεια του οικείου Υπουργού, εγγραφή στα μητρώα διαμεσολαβητών - μεσιτών κ.α). Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή ως διαμεσολάβηση - μεσιτεία είναι οι δραστηριότητες των φυσικών ή νομικών προσώπων της παρ. 1, με τις οποίες: α) Διαπραγματεύονται ή διακανονίζουν συναλλαγές, οι οποίες ενδέχεται να περιλαμβάνουν τη μεταφορά από μία τρίτη χώρα, σε οποιαδήποτε άλλη τρίτη χώρα αντικειμένων που αναφέρονται στο άρθρο 1. β) Αγοράζουν, πω-λούν ή διακανονίζουν τα της μεταφοράς τέτοιων αντικειμένων που βρίσκονται στη νομή τους, από μία τρίτη χώρα, σε οποιαδήποτε άλλη τρίτη χώρα. Θα πρέπει στο σημείο τούτο να επισημανθεί ότι η Διαμεσολάβηση - Μεσιτεία αφορά αντικείμενα που βρίσκονται σε τρίτη χώρα και δεν εισέρχονται, ούτε εξέρχονται από την Ελληνική Επικράτεια. Διαφορετικά θα έχουμε να κάνουμε ενδεχομένως με τα αδικήματα που παραπάνω εξετάστηκαν (Εισαγωγή από το Εξωτερικό, Εξαγωγή - Επανεξαγωγή, Διαμετακόμιση).

Με το παρόν άρθρο τιμωρούνται: α) Όποιος ασκεί την δραστηριότητα της Διαμεσο-λάβησης - Μεσιτείας χωρίς άδεια, όπως οι προϋποθέσεις τις ορίζονται στην συγκεκριμένη διάταξη. β) Όποιος διαπραγματεύεται ή διακανονίζει ή μεσολαβεί τα της μεταφοράς ειδών του παρόντος νόμου σε χώρες εναντίον των οποίων έχει επιβληθεί απαγόρευση προμήθειας - πώλησης όπλων, έχει δηλαδή επιβληθεί εμπάργκο. Η πλάνη αν μια χώρα εμπίπτει στη απαγόρευση προμήθειας - πώλησης θα είναι νομική πλάνη28. γ) Όποιος διαπραγματεύεται, διακανονίζει ή μεσολαβεί για τον παράνομο εφοδιασμό εγκληματικών ομάδων ή οργανώσεων ή σωματείων ή ενώσεων προσώπων με είδη του παρόντος νόμου (διακεκριμένη περίπτωση)29. Προσοχή χρειάζεται σε δυο ζητήματα: Πρώτον, η μορφή των συγκεκριμένων εγκλημάτων δύναται να εγείρει θέματα τοπικής ισχύος των ποινικών νόμων. Οι προϋποθέσεις των άρ

27.    Βλ. Αιτ.Εκθ. Ν 4028/2011, σελ. 4.

28.    Βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ, ό.π., σελ. 54.

29.    Για την σχέση του συγκεκριμένου αδικήματος με το προβλεπόμενο από το άρθρο 15 Ν 2168/1993 έγκλημα βλ. παρακάτω στο οικείο κεφάλαιο.

343

ΕΙΔΙΚΟΙ ΠΟΙΝΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ

θρων 5 επ. ΠΚ καθίστανται καθοριστικές για εφαρμογή της υπό εξέταση διάταξης30. Δεύτερον, η εφαρμογή της θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή στο βαθμό μάλιστα που ζητήματα αοριστίας της διατάξεως -έστω και ισχνά-, είναι υπαρκτά.

IX. Κατασκευή στο εσωτερικό

Πρόκειται για έγκλημα στιγμιαίο, με το οποίο τιμωρείται όποιος χωρίς άδεια, κατασκευάζει, μετασκευάζει, συναρμολογεί, επεξεργάζεται ή επισκευάζει εντός Επικράτειας αντικείμενα η εισαγωγή των οποίων απαιτεί άδεια. Αρχή εκτέλεσης του εγκλήματος έχουμε (και επομένως το έγκλημα εισέρχεται στο στάδιο της απόπειρας), αφής στιγμής ξεκινήσουν οι σχετικές εργασίες, ενώ το έγκλημα θεωρείται τελειω-μένο όταν οι παραπάνω εργασίες ολοκληρωθούν31. Επίσης τιμωρείται η γόμωση ή αναγόμωση φυσιγγίων πυροβόλων όπλων, χωρίς άδεια. Στα κυνηγητικά όπλα η γόμωση φυσιγγίων απαιτεί σχετική άδεια, όταν τα τελευταία προορίζονται για εμπορία. Η αναγόμωση όμως κυνηγετικών φυσιγγίων απαγορεύεται πάντα.

Για την πλήρωση της υποκειμενικής υπόστασης και του εν λόγο εγκλήματος απαιτείται δόλος (οποιασδήποτε μορφής).

X. Κατοχή

Η παράνομη κατοχή όπλων και αντικειμένων που διαλαμβάνονται στο άρθρο 1 αποτελεί έγκλημα διαρκές32. Η κατοχή -όπως υποστηρίζεται33-, νοείται όπως η κατοχή στο άρθρο 372 ΠΚ και είναι η φυσική εξουσίαση επί του αντικειμένου. Στη νομολογία επισημαίνεται επίσης ότι κατοχή είναι η σχέση μεταξύ του κατόχου και των κατεχόμενων όπλων, με βάση την οποία ο κάτοχος έχει τη δυνατότητα άσκησης φυσικής εξουσίας και διαθέσεώς των κατά τη βούλησή του34. Υποστηρίζεται επίσης ότι υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην φυσική εξουσίαση όπως αυτή εμφανίζεται στο ειδικό μέρος του ΠΚ και όπως εννοείται στο Ν 2168/1993, καθώς η φυσική εξουσίαση στη τελευταία περίπτωση θα πρέπει να γίνεται δεκτή μόνον εφόσον υπάρχει δυνατότητα άμεσης επαφής με το αντικείμενο, έτσι ώστε να είναι δυνατή και η αξιοποίησή

30.    Όπως για παράδειγμα, ότι η πράξη αυτή θα πρέπει να είναι αξιόποινη και κατά τους νόμους της χώρας στην οποία τελέστηκε [βλ. έτσι και Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 50].

31.    Βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 57, Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 125.

32. Βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 66, Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 135, ΣυμβΑΠ 403/1996 ΠοινΧρ 1997, 42.

33.    Βλ. Μπέκα Γ., ό.π., 1995, σελ. 134, ΑΠ 705/1984 ΠοινΧρ 1984, 1023, ΑΠ 444/2003 ΠΛογ 2003, 504.

34.    Βλ. κυρίως: ΑΠ 2283/2004 ΠΛογ 2004, 2768, ΑΠ 808/2008, ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 857/2009 ΠοινΧρ 2010, 210, ΑΠ 542/2011, ΠοινΧρ 2012, 105.

344

ΟΠΛΑ

του σύμφωνα με το λειτουργικό του σκοπό35. Η κατοχή δεν χρειάζεται να ταυτίζεται με την κυριότητα36, ενώ μπορεί να εμφανίζουν ταυτόχρονα κατοχή παραπάνω από ένα πρόσωπα37.

Το έγκλημα αρχίζει να τελείται αφής στιγμής θεμελιωθεί η κατοχή του και διαρκεί μέχρι την απώλειά της38.

Για την πλήρωση της υποκειμενικής υπόστασης και του εν λόγο εγκλήματος απαιτείται δόλος (οποιασδήποτε μορφής).

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι είναι επιτρεπτή η κατοχή ορισμένων αντικειμένων (βλ. παρ. 2 άρθρο 7 Ν 2168/1993) με άδεια της αρμόδιας αστυνομικής αρχής του τόπου κατοικίας του ενδιαφερόμενου. Για την κατοχή αεροβόλων όπλων και τυφεκίων αλιείας δεν απαιτείται άδεια (εφόσον κατέχονται από άτομα που έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους). Επίσης επιτρέπεται η κατοχή λογχών, ξιφών, ξιφιδίων και ξιφολογχών, απομιμήσεων πυροβόλων όπλων, ως και μη λειτουργούντων πυροβόλων όπλων σε ορισμένες κατηγορίες προσώπων (βλ. παρ. 4)39.

Η κατοχή των κυνηγητικών όπλων προβλέπεται στο άρθρο 8 Ν 2168/1993 και είναι αξιόποινη όταν ο κάτοχος δεν εφοδιαστεί με την απαραίτητη άδεια εντός 30 ημερών. Αξιόποινη είναι και η μη τήρηση από τον κάτοχο του κυνηγητικού όπλου των κανόνων ασφαλείας, όπως αυτοί ορίζονται στην παρ. 2 άρθρο 8 Ν 2168/1993 και των Υπουργικών Αποφάσεων της παρ. 2 του ίδιου άρθρου.Με την παρ. 7 άρθρου 10 του Ν 3944/2011, προστέθηκε η παρ. 6 του άρθρου 8 Ν 2168/1993, σύμφωνα με την οποία ο κάτοχος κυνηγετικού όπλου που δεν έχει εφοδιαστεί με την προβλεπόμενη άδεια κατοχής, δεν υπέχει ποινική ευθύνη αν με δική του θέληση και πριν εξετασθεί με οποιονδήποτε τρόπο από την αρχή, υποβάλλει στις αρμόδιες αρχές τα απαιτούμε-να δικαιολογητικά για τη χορήγηση άδειας κατοχής. Θα πρέπει όμως να καταβάλει το εκάστοτε διοικητικό πρόστιμο (άλλοτε το δεκαπλάσιο και άλλοτε το πενταπλάσιο των τελών που προβλέπονται κάθε φορά), για την έκδοση ή την ανανέωση της άδειας κατοχής κυνηγετικού όπλου.

35.    Βλ. έτσι Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 67 [= ο οποίος ως παράδειγμα αναφέρει το εξής: Όταν κάποιος κατέχει ένα κιβώτιο με όπλα, το οποίο όμως είναι κλειδωμένο και για το λόγο αυτό δεν έχει άμεση πρόσβαση σε αυτά, έχει παρά ταύτα κάποια μορφής φυσική εξουσίαση επί των όπλων αυτών. Μπορεί να τα μεταφέρει, να τα κρύψει ή να τα παραδώσει σε άλλον. Ωστόσο δεν μπορεί να αποκτήσει άμεση επαφή με αυτά και κατ' επέκταση να κάνει χρήσει των επικίνδυνων ιδιοτήτων τους. Για το λόγο αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι τουλάχιστον κατά το Ν 2168/1993, ο κάτοχος του κιβωτίου έχει και κατοχή επί των όπλων].

36.    Βλ. ΑΠ 298/1979 ΠοινΧρ 1979, 483, ΑΠ 444/2003 ό.π., Μπέκα Γ, ό.π., 1995, σελ. 135.

37.    Βλ. ΑΠ 705/1984 ό.π., ΤριμΕφΠατ 455/1998 ΠοινΔικ 1999, 122, Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./ Σάμου Θ., ό.π., σελ. 68, Μπέκα Γ., ό.α.π.

38.    Βλ. Βούλγαρη Δ., σε Παύλου Στ./Σάμιου Θ., ό.π., σελ. 66, Μπέκα Γ., ό.α.π.

39.    Δεν απαιτείται επίσης άδεια για μαχαίρια, που προορίζονται για αλιεία, θήρα, τέχνη ή οικιακή, επαγγελματική ή άλλη συναφή χρήση, για μηχανισμούς εκτοξεύσεως χημικών ουσιών, που προορίζονται για την ίδια χρήση, ως και για ξίφη και σπάθες που χρησιμοποιούνται για άθληση. Για τη διάταξη αυτή και τη γενικότερη προσέγγιση της έννοιας του όπλου βλ. ανωτέρω στο οικείο κεφάλαιο.

345

Back to Top