ΝΕΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ


Πολιτικές Σύγκλισης και Πεδία Εφαρμογής

Σε απόθεμα

Τιμή: 40,00 €

Βιβλίο (έντυπο)   + 40,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Δωρεάν μεταφορικά σε όλη την Ελλάδα για αγορές άνω των 30€
Κωδικός Προϊόντος: 12470
Μανουβέλος Ε.
Στεφάνου Κ.
  • Έκδοση: 2010
  • Σελίδες: 320
  • ISBN: 978-960-272-669-3
Το σύγγραμμα "Νέες Μορφές Διακυβέρνησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης" αποτελεί μια μελέτη σχετικά με την Ευρωπαϊκή Πολιτική και ειδικότερα την Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση. Το έργο είναι πολύ επίκαιρο, καθώς επισημαίνει τα αιτήματα που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση στην τρέχουσα φάση της Ενοποιητικής Πορείας, προκειμένου να υπάρξει αντιστάθμιση στις μαζικές μεταβιβάσεις αρμοδιοτήτων από τα Κράτη Μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα σε πολιτικά ευαίσθητους τομείς, που επηρέασαν οι Συνθήκες του Μάαστριχτ και του Άμστερνταμ.

Στο Βιβλίο συσχετίζονται με ιδιαίτερη επιτυχία οι παραδοσιακές με τις Νέες Μορφές Διακυβέρνησης, τα παραδοσιακά με τα νέα εργαλεία Διακυβέρνησης που εφαρμόζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και επισημαίνεται μετά από συστηματική περιπτωσιολογική μελέτη, ότι οι καινοτομίες της λεγόμενης Νέας Διακυβέρνησης κατέστησαν πιο ευέλικτες τις παραδοσιακές μορφές και εργαλεία Διακυβέρνησης. Σε μια μόνο περίπτωση, αυτή της Ανοιχτής Μεθόδου Συντονισμού (ΑΜΣ), η καινοτομία απέβλεπε στην υπέρβαση θεσμικών περιορισμών προκειμένου να υλοποιηθούν οι στόχοι που τέθηκαν στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισσαβόνας ώστε να καταστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση η πιο ανταγωνιστική οικονομία γνώσης διεθνώς.

Η ύλη αναπτύσσεται σε δύο διακριτά μέρη: το πρώτο μέρος τιτλοφορείται Νέες Μορφές Διακυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το δεύτερο μέρος Πεδία  Πολιτικής και Εφαρμογές των Νέων Μορφών Διακυβέρνησης. Στις Νέες Μορφές Διακυβέρνησης αναπτύσσεται η Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση με έμφαση στα Όρια και στις Προοπτικές της, στην Τυπολογία και στην Οργάνωση των Συμφερόντων και στην Αυτορύθμιση και στη Συρρύθμιση της. Στα Πεδία Πολιτικής αναπτύσσεται η Ευρωπαϊκή Πολιτική και οι διάφορες εκφάνσεις της, όπως η Ευρωπαϊκή Οικονομική Πολιτική, η Ευρωπαϊκή Φορολογική Πολιτική, η Ευρωπαϊκή Κοινωνική Πολιτική και η Ευρωπαϊκή Περιβαλλοντική Πολιτική. Η ύλη ολοκληρώνεται με Αξιολογικές Παρατηρήσεις για τις Νέες Μορφές Διακυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην επίδρασή της στις Εθνικές Αρμοδιότητες των Κρατών Μελών.

Βασικό αντικείμενο του συγγράμματος είναι η κατανόηση της Διακυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πολιτική Σύγκλιση ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα Κράτη Μέλη συνιστά ένα ιδιαίτερο φαινόμενο, η ερμηνεία του οποίου εδράζεται σε έναν συνδυασμό εθνικών και υπερεθνικών παραγόντων. Στο πλαίσιο αυτό αναλύονται οι διαφορετικοί βαθμοί πολιτικής σύγκλισης των Νέων Μορφών Διακυβέρνησης καθώς και οι προϋποθέσεις για τους πολιτικούς δρώντες να αποδεχθούν τις συγκεκριμένες μεταφορές πολιτικών των νέων μορφών διακυβέρνησης. Ο συγγραφέας αναπτύσσει θέματα σχετικά με την επιρροή που έχει στην Ευρωπαϊκή Πολιτική η συνύπαρξη Ευέλικτων Μορφών Διακυβέρνησης. Οι ανωτέρω παρατηρήσεις παρέχουν στον αναγνώστη, Πολιτικό Επιστήμονα ή Νομικό, το έναυσμα για να διαβάσει αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συμβολή στη συζήτηση για τη Νέα Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση.
Πρώτο Μέρος  
Νέες Μορφές Διακυβέρνησης στην ΕΕ  
1. Νέες Μορφές Διακυβέρνησης στην ΕΕ: Τάσεις, Όρια και ΠροοπτικέςΣελ. 3
1.1 ΕισαγωγήΣελ. 3
1.2 Ορίζοντας τις νέες μορφές διακυβέρνησηςΣελ. 3
1.3 Χαρακτηριστικά των νέων μορφών διακυβέρνησηςΣελ. 9
1.4 Παράγοντες ανάδειξης των νέων μορφών διακυβέρνησηςΣελ. 11
1.5 Σύγκριση των νέων μορφών διακυβέρνησης με το κοινοτικό soft lawΣελ. 14
1.6 Η Ανοιχτή Μέθοδος Συντονισμού: Αποτελεσματικότητα και δημοκρατικό έλλειμμαΣελ. 17
1.7 Η ενδιάμεση επανεξέταση της Στρατηγικής της Λισσαβόνας: Προς αναζήτηση οικονομικής ανάπτυξης & απασχόλησηςΣελ. 23
1.8 ΣυμπεράσματαΣελ. 26
2. Προς μια τυπολογία των μορφών διακυβέρνησης στην ΕΕΣελ. 28
2.1 Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση και Ολοκλήρωση: Επιπτώσεις στη συνοχή των εθνικών πολιτικών συστημάτωνΣελ. 28
2.2 Από - εθνικοποίηση του πολιτικού χώρουΣελ. 29
2.3 Ζητήματα από την παρέμβαση της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης στις εθνικές πολιτικές δομές και αρμοδιότητεςΣελ. 31
2.4 Προσεγγίσεις των μορφών διακυβέρνησης στην ΕΕΣελ. 32
2.4.1 Διαμόρφωση πολιτικής: συμμετοχή δημοσίων και ιδιωτικών δρώντωνΣελ. 36
2.4.2 'Ασκηση πολιτικής: δεσμευτικότητα και εφαρμογή πολιτικήςΣελ. 36
2.4.3 Θεσμική προσέγγιση: ιεραρχικό ή αποκεντρωμένο πλαίσιο;Σελ. 39
2.5 Αμφισβητώντας την καινοτομία των νέων μορφών διακυβέρνησηςΣελ. 41
2.6 Τυπολογίες των μορφών διακυβέρνησης της ΕΕΣελ. 42
2.7 ΣυμπεράσματαΣελ. 49
3. Οργάνωση συμφερόντων στην Ευρωπαϊκή διακυβέρνηση και εθνικές αρμοδιότητεςΣελ. 51
3.1 Οι Ευρωπαϊκές Ομάδες ΣυμφερόντωνΣελ. 52
3.1.1 Εργοδοτικές οργανώσεις: ισχυρές λόγω αρνητικής ολοκλήρωσηςΣελ. 54
3.1.2 Εργατικές οργανώσεις: ανομοιογένεια σε εθνικό επίπεδοΣελ. 55
3.1.3 Αγροτικές οργανώσεις: με την ορμή της ΚΑΠΣελ. 56
3.1.4 Περιβαλλοντικές οργανώσεις: ανάπτυξη σε υπερεθνικό και διεθνές επίπεδοΣελ. 57
3.1.5 Οργανώσεις καταναλωτών: η πιο ωφελημένη ομάδα της ενιαίας αγοράςΣελ. 58
3.2 Η επιρροή των ομάδων συμφερόντων στα κοινοτικά όργαναΣελ. 59
3.2.1 Επιτροπή: ο κυριότερος στόχος των οργανωμένων συμφερόντωνΣελ. 60
3.2.2 Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: στο επίκεντρο μετά τη διαδικασία της συναπόφασηςΣελ. 63
3.2.3 Συμβούλιο Υπουργών: επιρροή μέσω των κρατών - μελώνΣελ. 64
3.2.4 Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή: υποβαθμισμένος και συμβολικός χαρακτήραςΣελ. 66
3.3 Οι αρμοδιότητες της ΕΚ/ΕΕ έναντι των εθνικών αρμοδιοτήτων: Σύγκρουση εξουσιών και αρμοδιοτήτων ή συμμετοχική κυριαρχία; Σελ. 67
3.4 Συμπεράσματα Σελ. 72
4. Αυτορρύθμιση: ο δρόμος προς τη διακυβέρνηση μέσα από το ρυθμιστικό κράτοςΣελ. 73
4.1 Η εμφάνιση του νεοβολονταρισμού και των ευέλικτων μεθόδων διακυβέρνησηςΣελ. 75
4.2 Η έννοια της αυτορρύθμισης: Από την τεχνική εναρμόνιση και την τυποποίηση στους κώδικες συμπεριφοράς και τις τομεακές συμφωνίεςΣελ. 78
4.3 Εθελοντικός χαρακτήρας και ρυθμιστική ευελιξία: Δούρειος ίππος των εθνικών αρμοδιοτήτων έναντι της ενιαίας αγοράς;Σελ. 80
4.4 Η διοργανική συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθεσίαςΣελ. 82
4.4.1 Ο εθελοντικός χαρακτήρας των συμφωνιών. Σελ. 82
4.4.2 Οι φορείς σε ευρωπαϊκό επίπεδοΣελ. 84
4.4.3 Πεδίο εφαρμογής του εργαλείου της αυτορρύθμισηςΣελ. 85
4.4.4 Ο Ρόλος της Επιτροπής στο πεδίο της αυτορρύθμισης.Σελ. 87
4.4.5 Θέση του εργαλείου της αυτορρύθμισης στην ιεραρχία των πηγών του κοινοτικού δικαίουΣελ. 89
4.4.6 Κανονιστικά κριτήρια για την υιοθέτηση εργαλείων αυτορρύθμισηςΣελ. 89
4.4.7 Η περίπτωση της αυτορρύθμισης στον τομέα της διαφήμισηςΣελ. 90
4.5 Σύγκριση της αυτορρύθμισης με τη συρρύθμισηΣελ. 92
4.6 Σύγκριση της αυτορρύθμισης με την ανοιχτή μέθοδο συντονισμούΣελ. 92
4.7 ΣυμπεράσματαΣελ. 94
5. Κοινωνικός διάλογοςΣελ. 96
5.1 Συμμετοχή επαγγελματικών και κοινωνικών ομάδων στην εκπόνηση της κοινοτικής νομοθεσίας Σελ. 98
5.2 Ο ρόλος του Ευρωπαϊκού ΚοινοβουλίουΣελ. 100
5.3 Σχέση του κοινωνικού διαλόγου με τις αρχές της «διακυβέρνησης δια της διαβούλευσης»Σελ. 101
5.4 Νομολογιακό κεκτημένο στο πεδίο της αντιπροσωπευτικότηταςΣελ. 102
5.5 Ο κοινωνικός διάλογος ως μορφή αυτορρύθμισηςΣελ. 103
5.5.1 Υποβολή από την Επιτροπή πρότασης - απόφασης του Συμβουλίου για τα ζητήματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 137 Σελ. 104
5.5.2 Η μεταφορά της ευρωπαϊκής συμφωνίας ανάλογα με τις διαδικασίες και πρακτικές των κοινωνικών εταίρων και των κρατών - μελών Σελ. 105
5.6 Αποτίμηση της διαδικασίας του κοινωνικού διαλόγου ως μορφής αυτορρύθμισηςΣελ. 107
5.7 Το παράδειγμα της τηλεργασίαςΣελ. 108
5.8 Συμπεράσματα: Η αυτορρύθμιση και ο κοινωνικός διάλογος ως εργαλεία νέων μορφών διακυβέρνησηςΣελ. 110
6. Συρρύθμιση Σελ. 114
6.1 Η Συρρύθμιση σύμφωνα με τη Διοργανική Συμφωνία για τη βελτίωση της νομοθεσίαςΣελ. 118
6.2 Αναλύοντας τη συρρύθμιση: Συμπληρωματική της κλασικής κοινοτικής μεθόδουΣελ. 121
6.3 Η στάση θεσμικών οργάνων και πολιτικών δρώντων απέναντι στη συρρύθμισηΣελ. 123
6.4 Εφαρμογές της συρρύθμισης: τεχνική εναρμόνιση και τυποποίηση, περιβαλλοντικές συμφωνίες, οργάνωση χρόνου εργασίας, κώδικες συμπεριφοράςΣελ. 125
6.5 ΣυμπεράσματαΣελ. 130
7. Ανεξάρτητες ρυθμιστικές αρχές και οργανισμοί παροχής επιστημονικής στήριξηςΣελ. 132
7.1 Διακυβέρνηση διά της εμπειρογνωμοσύνηςΣελ. 132
7.2 Οι ευρωπαϊκές ανεξάρτητες ρυθμιστικές αρχέςΣελ. 135
7.2.1 Αίτια δημιουργίας Σελ. 139
7.2.2 Νομική ΦύσηΣελ. 142
7.2.3 Πλαίσιο λειτουργίαςΣελ. 143
7.2.4 Λογοδοσία και ΈλεγχοςΣελ. 144
7.2.5 Δικτύωση των Ευρωπαϊκών Ανεξάρτητων Ρυθμιστικών Αρχών: Συνεργασία με τις αντίστοιχες εθνικές επιτροπές και αρχέςΣελ. 145
7.3 Οι εθνικές ανεξάρτητες αρχέςΣελ. 146
7.3.1 Συνεργασία μεταξύ των Ανεξάρτητων Εθνικών ΑρχώνΣελ. 147
7.3.2 Οι Ελληνικές Ανεξάρτητες Διοικητικές ΑρχέςΣελ. 149
7.4 Οι οργανισμοί παροχής επιστημονικής στήριξηςΣελ. 151
7.4.1 O Ευρωπαϊκός Οργανισμός Αξιολόγησης Φαρμάκων (EMEA) Σελ. 151
7.4.2 H Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA)Σελ. 152
7.5 Συμπεράσματα: τριγμοί στο κάθετο μονοπώλιο του κράτουςΣελ. 154
Δεύτερο Μέρος  
Πεδία Πολιτικής και Εφαρμογές των Νέων Μορφών Διακυβέρνησης  
8. Οικονομική και νομισματική πολιτική: Ιεραρχική πολιτική και πολιτική κινήτρωνΣελ. 159
8.1 Η Δέσμη Ολοκληρωμένων Κατευθυντήριων ΓραμμώνΣελ. 159
8.2 Κριτήρια ένταξης στην ΕυρωζώνηΣελ. 160
8.3 Το Σύμφωνο Σταθερότητας και ΑνάπτυξηςΣελ. 161
8.4 Εξασφάλιση της συνοχής της οικονομικής πολιτικήςΣελ. 162
8.5 Συμπεράσματα: Προς μια νέα ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνησηΣελ. 163
9. Φορολογική πολιτική: Ανελαστική συνεργασίαΣελ. 165
9.1 Ομοιομορφία των κανόνων για τον ΦΠΑΣελ. 166
9.2 Ελαστικοί ελάχιστοι συντελεστές Σελ. 167
9.3 Φορολογικός ανταγωνισμός: race to the bottom;  Σελ. 169
9.4 Αποτίμηση της δημιουργίας ενός ενιαίου ευρωπαϊκού φορολογικού χώρουΣελ. 170
10. Περιβαλλοντική πολιτική: Κλασική κοινοτική μέθοδοςΣελ. 174
10.1 Αμφισβήτηση κοινοτικής αρμοδιότηταςΣελ. 175
10.2 Ορια της κλασικής κοινοτικής μεθόδουΣελ. 177
10.3 Η νέα προσέγγισηΣελ. 179
10.4 Στρατηγική της Λισσαβόνας: Περιβαλλοντική διάσταση της αειφορίας & Ανοιχτή Μέθοδος ΣυντονισμούΣελ. 182
10.5 Αποτίμηση των νέων μορφών διακυβέρνησης στην περιβαλλοντική πολιτικήΣελ. 185
11. Απασχόληση και κοινωνική πολιτική: Ανοιχτή Μέθοδος Συντονισμού και Κλασική Κοινοτική ΜέθοδοςΣελ. 188
11.1 Η Ευρωπαϊκή στρατηγική για την απασχόληση Σελ. 191
11.2 Η ατζέντα κοινωνικής πολιτικήςΣελ. 192
11.3 Ελάχιστα πρότυπα για όλους Σελ. 193
11.4 Κοινωνική ενσωμάτωση και κοινωνική προστασίαΣελ. 195
11.5 Αποτίμηση των νέων μορφών διακυβέρνησης στην κοινωνική πολιτικήΣελ. 195
12. Πολιτική Ερευνας και Καινοτομίας: Ανοιχτή Μέθοδος ΣυντονισμούΣελ. 199
12.1 Ευρωπαϊκός Χώρος ΕρευναςΣελ. 201
12.2 Χρηματοδότηση και ερευνητικές προτεραιότητες για το 2007-2013Σελ. 201
12.3 Αποτίμηση της Ανοιχτής Μεθόδου Συντονισμού στην Πολιτική Ερευνας και ΚαινοτομίαςΣελ. 204
13. Εκπαίδευση: Αποκλειστική αρμοδιότητα στα κράτη - μέλη;Σελ. 207
13.1 Ανάπτυξη υπερεθνικής εκπαιδευτικής πολιτικήςΣελ. 207
13.2 Ανεπάρκεια των εθνικών στρατηγικώνΣελ. 210
13.3 Σημεία τριβής κοινοτικών - εθνικών αρμοδιοτήτων: Αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων διπλωμάτων κολεγίωνΣελ. 213
13.4 Συμπεράσματα: Διάβρωση των εθνικών αρμοδιοτήτων στο πεδίο της εκπαίδευσηςΣελ. 216
14. Πολιτική Υγείας: Όταν η ΕΕ ζητάει μερίδιο αρμοδιότητας από τα κράτη - μέληΣελ. 220
14.1 Βασικές αρχές πολιτικής στο πεδίο της υγείαςΣελ. 220
14.2 Βασικοί στόχοι πολιτικήςΣελ. 222
14.3 Κινητικότητα των ασθενών στην ΕΕΣελ. 224
14.3.1 Η νομολογία του ΔΕΚ απέναντι στις εθνικές αρμοδιότητεςΣελ. 226
14.3.2 Διαφορετικά είδη διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψηςΣελ. 229
14.3.3 Σχέση της κοινοτικής δράσης με τους γενικούς στόχους των συστημάτων υγείαςΣελ. 230
14.3.4 Φύση και αντίκτυπος της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψηςΣελ. 232
14.3.4.1. Ελάχιστες απαιτήσεις ενημέρωσης και αποσαφήνισης ώστε να καταστεί δυνατή η διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψηΣελ. 233
14.3.4.2 Προσδιορισμός των αρμόδιων αρχών και των αρμοδιοτήτων τουςΣελ. 234
14.3.4.3. Αξιώσεις αποζημίωσης που απορρέουν από διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψηΣελ. 234
14.3.4.4 Εξασφάλιση μιας ισόρροπης υγειονομικής περίθαλψης με πρόσβαση για όλουςΣελ. 235
14.3.4.5. Παροχή στήριξης στα κράτη - μέληΣελ. 236
14.4 Συμπεράσματα: Με ποιους τρόπους επιδρά η ευρωπαϊκή δράση στα συστήματα υγείας των κρατών - μελών Σελ. 238
Επιλογικό Μέρος  
Αξιολογικές Παρατηρήσεις  
15. Ο δρόμος από το ρυθμιστικό κράτος στις νέες μορφές διακυβέρνησηςΣελ. 241
16. Πώς επηρεάζονται οι εθνικές αρμοδιότητες στο πλαίσιο των νέων μορφών διακυβέρνησης; Σελ. 251
16.1 Κοινοί στόχοι ή Εθνικές προτιμήσεις; Ποιες είναι οι προϋποθέσεις συμβιβασμού;Σελ. 251
16.2 Εκτίμηση της δυνατότητας πολιτικής σύγκλισης των νέων μορφών διακυβέρνησηςΣελ. 253
16.2.1 Απλό benchmarking και/ή συστάσειςΣελ. 255
16.2.2 Εθελοντικά δεσμευτικοί πολιτικοί στόχοι & benchmarking και πίεση μεταξύ των κρατών - μελώνΣελ. 257
16.2.3 Εθελοντικά δεσμευτικοί πολιτικοί στόχοι & benchmarking και πίεση μεταξύ των κρατών - μελών & διαρθρωτική διαδικασία συνεργασίαςΣελ. 258
16.2.4 Νομικά δεσμευτικοί πολιτικοί στόχοι (πρόστιμα μη - συμμόρφωσης) & benchmarking και πίεση μεταξύ των κρατών - μελών & διαρθρωτική διαδικασία συνεργασίαςΣελ. 259
16.2.5 Νομικά δεσμευτικοί κανονισμοίΣελ. 261
16.3 Οι εθνικές αρμοδιότητες κάτω από το φως των νέων μορφών διακυβέρνησης: η λογική της πολιτικής σύγκλισης και η διαδικασία μάθησηςΣελ. 262
16.4 ΣυμπεράσματαΣελ. 268
17. ΠηγέςΣελ. 273
17.1 Πρωτογενείς ΠηγέςΣελ. 273
17.1.1 Κανονισμοί - Οδηγίες Σελ. 273
17.1.2 ΑνακοινώσειςΣελ. 273
17.1.3 ΨηφίσματαΣελ. 275
17.1.4 Λοιπά ΈγγραφαΣελ. 275
17.2 Ελληνική Βιβλιογραφία - Αρθρογραφία Σελ. 276
17.3 Ξενόγλωσση Βιβλιογραφία - ΑρθρογραφίαΣελ. 279
17.4 Διαδικτυακοί τόποιΣελ. 296
Back to Top