ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΗ ΣΥΡΡΟΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ


Η σχέση της ειδικότητας με την απορρόφηση
Δωρεάν μεταφορικά σε όλη την Ελλάδα για αγορές άνω των 30€

Σε απόθεμα

Τιμή: 60,00 €

Βιβλίο (έντυπο)   + 60,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Κωδικός Προϊόντος: 11834
Παπαχρήστος Κ.
  • Έκδοση: 2007
  • Βιβλιοδεσία: Εύκαμπτη
  • Σελίδες: 552
  • ISBN: 978-960-272-470-5
Το παρόν έργο είναι μία μονογραφία σε δυσχερές πεδίο του ουσιαστικού ποινικού δικαίου με σοβαρά δογματικά ζητήματα. Αποτελεί μία προσπάθεια ανάλυσης και αναστοχασμού ζητημάτων της φαινομένης συρροής. Ο συγγραφέας, στηριζόμενος στα διδάγματα της λογικής και της γλωσσολογίας, προέβη σε ανάλυση των εννοιών και της λειτουργίας της ειδικότητας και της απορρόφησης, τόσο στο ελληνικό όσο και σε αλλοδαπά δίκαια, με άμεσο διάλογο, τόσο με τη νομολογία πλειόνων κρατών, όσο και με τη φιλοσοφία του δικαίου. Η εργασία αναπτύσσεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει στοιχεία λογικής και μεθοδολογίας, που αποσκοπούν στη διευκρίνιση των κρίσιμων εννοιών, προκειμένου να διευχερανθεί η δογματική ανάλυση που ακολουθεί. Στο δεύτερος μέρος παρουσιάζεται η ανάλυση των αρχών της ειδικότητας και της απορρόφησης στο ελληνικό, το γερμανικό και το ιταλικό ποινικό δίκαιο, καθώς και η σύγκρουση νομικών χαρακτηρισμών στο γαλλικό ποινικό δίκαιο. Η μελέτη ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα και την παράθεση της βιβλιογραφίας, ελληνικής και αλλοδαπής.
ΠΡΟΛΟΓΟΣΣελ. IX
ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΥΛΗΣΣελ. XI
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑΣελ. XV
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣΣελ. XXIX
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ - ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΩΤΗ 
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΛΟΓΙΚΗΣ 
1. ΈννοιεςΣελ. 3
1.1. Βάθος των εννοιώνΣελ. 7
1.1.1. Ενάντιες και αντιφατικές έννοιες Σελ. 9
1.2. Πλάτος των εννοιών και διάκρισή τους κατά το πλήθος των αντικειμένων που συγκροτούν το πλάτος τους Σελ. 10
1.2.1. Σχέση επαλληλίας Σελ. 11
1.2.2. Σχέση υπαλληλίας Σελ. 11
1.2.3. Σχέση επαλλαγής Σελ. 13
1.2.4. Σχέση συναλληλίας Σελ. 13
1.3. ΔιαίρεσηΣελ. 13
1.3.1. Ταξινόμηση ή Ταξινομία Σελ. 14
1.3.2. Μερισμός - ΔιάταξηΣελ. 15
1.3.3. Ορισμός Σελ. 15
1.4. Ακρίβεια των εννοιώνΣελ. 16
2. Πρόταση - ΚρίσηΣελ. 18
2.1. Κατηγορική πρότασηΣελ. 21
2.1.1. ΑντιστροφήΣελ. 22
2.2. Τροπική πρότασηΣελ. 23
2.3. Υποθετική πρότασηΣελ. 24
2.4. Διαζευκτική πρόταση - Συζευκτική πρότασηΣελ. 25
2.5. Αναλυτική πρόταση - Συνθετική πρόταση - Αναγκαία πρόταση - Βέβαιη ή αποδεικτική πρόταση Προβληματική πρόταση-Οντολογική πρόταση - Αξιολογική ή δεοντική πρόταση Σελ. 26
3. Διαλογισμός Σελ. 27
3.1. Κατηγορικός διαλογισμός ή συλλογισμός Σελ. 31
3.2. Έγκυροι συλλογιστικοί τρόποιΣελ. 31
3.2.1. Οι κανόνες που διέπουν αναγκαία αλλά όχι και επαρκώς την δομή του συλλογισμούΣελ. 38
3.3. Υποθετικός διαλογισμός Σελ. 39
3.4. Διαζευκτικός διαλογισμός Σελ. 40
3.5. ΔίλημμαΣελ. 41
3.6. Παραγωγικός διαλογισμός Σελ. 41
3.7. Επαγωγικός διαλογισμός (Αναλογικός διαλογισμός - Μαθηματική επαγωγή)Σελ. 42
4. Λογικές αρχέςΣελ. 43
4.1. Αρχή της ταυτότητας Σελ. 43
4.1.1. - 4.1.2. Κανόνες που διέπουν την αρχή της ταυτότητας Σελ. 44
4.1.3. Διάκριση ταυτότητας - ομοιότητας Σελ. 44
4.1.4. Ο Wittgenstein για την ταυτότητα Σελ. 45
4.2. Η αρχή της μη αντίφασης Σελ. 45
4.3. Η αρχή του αποκλειόμενου μέσου ή τρίτου Σελ. 47
4.4. Η αρχή του αποχρώντος ή επαρκούς λόγου Σελ. 48
5. Ο νόμος της απορρόφησης Σελ. 49
5.1. Το αξίωμα της έκτασης και το αξίωμα της εξειδίκευσης ή του διαχωρισμού στη συνολοθεωρίαΣελ. 50
5.2. Συσχετικοί τύποι που αποδίδουν τον νόμο της απορρόφησηςΣελ. 51
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ - ΕΝΟΤΗΤΑ ΔΕΥΤΕΡΗ 
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ 
1.ΕρμηνείαΣελ. 55
1.1. Το «δυνατό γλωσσικό νόημα» του ποινικού κανόνα ως απώτατο όριο της ερμηνείας τουΣελ. 64
2. Κανόνας δικαίου και νομική διάταξηΣελ. 65
2.1. Τα ουσιώδη στοιχεία της έννοιας του κανόνα δικαίουΣελ. 69
2.2. Η λογική δομή του κανόνα δικαίουΣελ. 70
2.3. Η αξιολογική δομή του θετικού δικαίουΣελ. 73
2.4. Η (νομική) έννοια ως στοιχείο του κανόνα δικαίουΣελ. 74
3. Ταύτιση πράξης και κανόνα και τελολογικός τους συνδυασμός με την ιδέα του δικαίουΣελ. 74
3.1. Η κοινωνική πράξη ως φορέας νοήματος Σελ. 75
3.1.1. Σχέση κοινωνικής πράξης και ιδέας του δικαίου και διαμόρφωση της αξιολογικής κρίσηςΣελ. 76
3.1.2. Διάκριση τελολογίας και αιτιότητας Σελ. 77
3.1.3. Διάγνωση των νοημάτων βάσει της λογικής τους θεμελίωσης (σχέση μέσου προς σκοπό)Σελ. 78
4. - 4.1. Οι κανόνες δικαίου ως «σύστημα» κανόνων συμπεριφοράς Σελ. 79
4.2. Συρροή κανόνων δικαίουΣελ. 80
4.3. Η έννοια της «κατάργησης» (derogation)Σελ. 81
4.3.1. Lex posterior derogat legi prioriΣελ. 82
4.3.2. Lex superior derogat legi inferioriΣελ. 82
4.3.3. Lex specialis derogat legi generaliΣελ. 83
4.3.4. Ειδικότερα για τα θεμελιώδη ατομικά δικαιώματαΣελ. 84
4.3.5. - 4.3.7. Περιορισμοί στην υπεροχή του ειδικού νόμουΣελ. 84
4.3.8. - 4.3.9. Η ειδικότητα στις συμβατικές απαιτήσειςΣελ. 86
4.3.10. Η αρχή «Lex specialis derogat legi generali» ως μετακανόναςΣελ. 87
4.4. - 4.4.4. Συνδυασμός των αρχών «Lex specialis derogat legi generali», «Lex superior derogat legi inferiori» και «Lex posterior derogat legi priori»Σελ. 88
5. [Φαινομενική] συρροή κανόνων δικαίουΣελ. 92
5.1. - 5.1.3. Σωρευτική συρροήΣελ. 93
5.2. - 5.3.3. Απόψεις ZippeliusΣελ. 95
5.4. Απόψεις Wank: Διάκριση της ειδικότητας σε τυπική και ουσιαστική. Τυπική ειδικότηταΣελ. 97
5.4.1 Ουσιαστική ειδικότητα: ΕπικουρικότηταΣελ. 97
5.4.2. Απορρόφηση -Συντιμωρητή συνοδευτική πράξη- Συντιμωρητή πρότερη πράξη -Συντιμωρητή ύστερη πράξη Σελ. 98
5.5. Απόψεις JoerdenΣελ. 99
5.5.1. ΤαυτότηταΣελ. 99
5.5.2. ΕτερογένειαΣελ. 100
5.5.3. ΥπαλληλίαΣελ. 100
5.5.4. ΔιασταύρωσηΣελ. 101
5.5.5. Συντιμωρητή πρότερη πράξη-Συντιμωρητή μεταγενέστερη πράξη-Συντιμωρητή συνοδευτική πράξηΣελ. 102
5.6. Το άρθρο 8 του ισπανικού Ποινικού Κώδικα Σελ. 102
5.6.1. - 5.6.1.6. Η διδασκαλία του OlivaresΣελ. 104
5.6.2. - 5.6.2.11. Η διδασκαλία των Del Rosal- Ant?n Σελ. 106
5.7. Η φαινομενική συρροή στο αγγλοαμερικανικό δίκαιοΣελ. 111
5.7.1. Ο Lex specialis σε Αγγλία και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Σελ. 112
5.7.2. Lesser included offenseΣελ. 115
5.7.3. - 5.7.4. Double JeopardyΣελ. 115
6. John Rawls και θεωρία της δικαιοσύνηςΣελ. 117
6.1. Η εύτακτη κοινωνία Σελ. 117
6.1.1. Οι δύο βασικές αρχές που διέπουν την δικαιοσύνη σε μια εύτακτη κοινωνίαΣελ. 118
6.2. Η ιδέα της δημόσιας λογικής Σελ. 118
6.3. Η ισχνή θεωρία του αγαθούΣελ. 122
6.3.1. Τα είδη των πρωταρχικών αγαθών Σελ. 122
6.3.2. - 6.3.3. Ορισμός του αγαθού σε τρία στάδιαΣελ. 122
6.4. - 6.4.2.Οι αρχές που διέπουν την ορθολογική επίλογηΣελ. 123
6.5. Η αριστοτελική αρχήΣελ. 125
7. Η σοβαρότητα του εγκλήματος είναι μια κοινωνική κρίσηΣελ. 126
7.1. Η σχετικότητα του εγκληματικού χαρακτήρα της πράξης Σελ. 126
7.2. Οι αρχές που δικαιολογούν την ποινική νομοθεσία κατά τον FeinbergΣελ. 127
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ - ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΩΤΗ 
Η ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ 
1. Η έννοια του εννόμου αγαθούΣελ. 131
1.2. - 1.2.4.1. Η θεωρία της λειτουργικής ενότητας του ΣπινέλληΣελ. 131
1.3. - 1.3.3. Η θεωρία του Μανωλεδάκη για τη διαλεκτική έννοια του εννόμου αγαθούΣελ. 137
1.4. Επισημάνσεις της Καϊάφα- ΓκμπάντιΣελ. 141
1.5. Επισημάνσεις του ΠαρασκευόπουλουΣελ. 142
1.6. Τα πορίσματα του Συλίκου για την υλικότητα του εννόμου αγαθού Σελ. 142
2. Η εξέλιξη της συρροής νόμων ή φαινομενικής συρροής Σελ. 144
2.1. Η διδασκαλία του Βορρέ για την συρροή αδικημάτων Σελ. 145
2.2. - 2.2.1. Η διδασκαλία του Ηλιόπουλου για την συρροή νόμων Σελ. 146
2.3. Η διδασκαλία του Κωστή για την συρροή αδικημάτων Σελ. 147
2.4. - 2.4.6. Η διδασκαλία του Βερροιόπουλου περί εικονικής συρροής Σελ. 148
2.5. Η αναφορά του Σχεδίου του ελληνικού Ποινικού Κώδικα στην συρροή νόμων Σελ. 151
2.6. - 2.6.8. Η διδασκαλία του Τζωρτζόπουλου για την συρροή νόμωνΣελ. 152
2.7. - 2.7.7. Η διδασκαλία του Γάφου για την συρροή νόμωνΣελ. 155
2.8. - 2.8.5. Οι απόψεις του Στάικου για την συρροή νόμωνΣελ. 158
2.9. - 2.9.4. Οι απόψεις των Τούση- Γεωργίου για την φαινομένη συρροή εγκλημάτων ή συρροή νόμων Σελ. 159
2.10. - 2.10.3. Η άποψη του Μπουρόπουλου για την συρροή νόμων ή συρροή κατά το φαινόμενον Σελ. 161
2.11. Η άποψη του Καρανίκα για το πότε υπάρχει πλειονότητα πράξεων και πότε ενιαία πράξη Σελ. 163
2.12. - 2.12.7. Η διδασκαλία του Ζησιάδη για την συρροή νόμων ή φαινομενική συρροή Σελ. 164
3. - 3.1. Η σύγχρονη διδασκαλία για την φαινομένη ή μη γνήσια συρροή εγκλημάτων ή συρροή νόμων Σελ. 167
3.2. Η αξιολογική σχέση των προσβαλλομένων εννόμων αγαθών ως κριτήριο για την ύπαρξη αληθινής ή φαινομένης συρροής Σελ. 168
3.2.1. Η αντίθετη άποψη του Κωστάρα και η πρόταξη του κριτηρίου της κοινωνικής απαξίας της πράξηςΣελ. 170
3.2.2. Τονισμός του κριτηρίου της κοινωνικής απαξίας της πράξης από τον Μαγκάκη Σελ. 172
4. - 4.8.2. Ο κανόνας της απαγόρευσης της διπλής αξιολόγησης Σελ. 173
5. Ο λογικός και αξιολογικός χαρακτήρας της φαινομένης συρροής Σελ. 179
6. Η αρχή της ειδικότητας Σελ. 180
6.1. Βασικά- Διακεκριμένα και Προνομιούχα εγκλήματα Σελ. 196
6.1.2. Συρροή προνομιούχων και διακεκριμένων εγκλημάτωνΣελ. 198
6.1.3. Το ιδιώνυμο έγκλημαΣελ. 200
6.2. Εξαιρέσεις από την αρχή της ειδικότητας Σελ. 204
6.2.1. Διασταύρωση ειδικότητας και επικουρικότητας Σελ. 205
6.3. - 6.3.1. Εφαρμογή της ειδικότητας και στις περιπτώσεις συρροής λόγων άρσεως του αδίκουΣελ. 206
7. Ειδικοί Ποινικοί ΝόμοιΣελ. 208
7.1. Σχέση του Γενικού Μέρους του Ποινικού Κώδικα με τους Ειδικούς Ποινικούς Νόμους Σελ. 209
7.2. - 7.2.2. Σχέση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας με τους Ειδικούς Ποινικούς Νόμους Σελ. 209
7.3. - 7.3.5. Ο ειδικός ποινικός νόμος δεν περιέχει πάντοτε ειδική διάταξη Σελ. 210
7.4. Στρατιωτικό Ποινικό Δίκαιο Σελ. 214
7.5. - 7.5.3. Φορολογικό Ποινικό Δίκαιο - Η αρχή της ρυθμιστικής αποκλειστικότηταςΣελ. 215
8. Η αρχή της απορρόφησης στην φαινομένη κατ' ιδέαν συρροήΣελ. 218
8.1. - 8.1.3. Περίπτωση διπλής ποινικής κύρωσης για την ίδια αξιόποινη πράξη Σελ. 218
8.2. Ρητή απορρόφησηΣελ. 219
8.2.1. Σύνθετα εγκλήματαΣελ. 227
8.2.2. Εγκλήματα χαρακτηριζόμενα από το αποτέλεσμαΣελ. 231
8.2.2.1. Η άποψη της Καϊάφα ΓκμπάντιΣελ. 235
8.2.3. Διακεκριμένη απόπειραΣελ. 236
8.2.4. Εγκλήματα βλάβης - Εγκλήματα διακινδύνευσης Σελ. 237
8.3. Η έννοια του κινδύνουΣελ. 238
8.3.1. Αφηρημένη διακινδύνευση Σελ. 240
8.3.2. Αφηρημένα συγκεκριμένη διακινδύνευσηΣελ. 242
8.3.3. Διευκρινιστικά παραδείγματαΣελ. 243
8.3.4. Συγκεκριμένη διακινδύνευσηΣελ. 244
8.3.5. Κοινό γνώρισμα και διαφορά των μορφών διακινδύνευσης Σελ. 245
8.3.6. Εγκλήματα θεμελίωσης ή συντήρησης της πηγής κινδύνου - Εγκλήματα απόπειρας πρόκλησης κινδύνου - Εγκλήματα συγκεκριμένου κινδύνουΣελ. 246
8.3.7. - 8.3.8. Εγκλήματα κοινού κινδύνουΣελ. 247
8.3.9. Η θεωρία του Hirsch για τον κίνδυνο και την επικινδυνότηταΣελ. 250
9. Η αρχή της απορρόφησης στη φαινομένη πραγματική συρροήΣελ. 251
9.1. Η σιωπηρή απορρόφηση και οι προϋποθέσεις τηςΣελ. 255
9.2. Ατιμώρητη πρότερη πράξη - Ατιμώρητη ύστερη πράξηΣελ. 258
9.3. Συντιμωρητή μερική πράξη Σελ. 258
9.4. - 9.4.1. Ταυτίζεται ή όχι το ατιμώρητο με το συντιμωρητοΣελ. 259
9.5. Το ατιμώρητο ισχύει μόνον για τον δράστη της κύριας πράξηςΣελ. 261
9.6. Η μη τιμωρητή ύστερη πράξη ως πράξη εξασφάλισης ή αξιοποίησηςΣελ. 268
10. Γενικός ορισμός της απορρόφησης από τον ΣταμάτηΣελ. 273
11. - 11.1. Η διδασκαλία του ΑνδρουλάκηΣελ. 274
12. Η άποψη του Γεωργάκη για την απορρόφησηΣελ. 277
13. Η άποψη του Σπινέλλη για την απορρόφησηΣελ. 277
14. Η διδασκαλία του Κατσαντώνη για την ειδικότητα και την απορρόφησηΣελ. 278
15. Η σχέση της ληστείας με τα συστατικά της κατά τον Μπιτζιλέκη Σελ. 278
16. Η σχέση της ληστείας με τα συστατικά της κατά τον ΜυλωνόπουλοΣελ. 280
16.1. Η σχέση της διακεκριμένης κλοπής του άρθρου 374δ' ΠΚ. με το έγκλημα της σύστασης και συμμορίας του άρθρου 187 ΠΚ. (πριν από την τροποποίησή του) κατά τον ΜυλωνόπουλοΣελ. 283
16.2. Η σχέση πλαστογραφίας και χρήσης πλαστού κατά τον Μυλωνόπουλο Σελ. 284
17. Η θεωρητική κατασκευή της αναγκαστικής ή αναγκαίας συρροής του ΜανωλεδάκηΣελ. 285
18. Η αναβίωση του απωθηθέντος νόμουΣελ. 287
18.1. Η θέση του ΜαγκάκηΣελ. 287
18.2. Η θέση του ΚωστάραΣελ. 288
18.3. - 18.3.1. Η θέση του ΛίβουΣελ. 289
18.4. Η θέση του Μαργαρίτη σε σχέση με την πρώτη περίπτωση της διάταξης του άρθρου 129α Κ.Π.Δ Σελ. 290
18.4.1. Ακριβέστερη διευκρίνιση από τον ΦελουτζήΣελ. 291
18.5. Η θέση του Σταμάτη Σελ. 291
19. Δικονομικά ζητήματαΣελ. 296
19.1. ΔεγαΐτηςΣελ. 296
19.2. Καϊάφα - Γκμπάντι Σελ. 298
19.3. Συμεωνίδου- ΚαστανίδουΣελ. 299
19.4. - 19.4.2. ΣταμάτηςΣελ. 300
20. ΝομολογίαΣελ. 303
20.1. - 20.2. Αληθινή συρροή - Φαινομένη ή απλή συρροή νόμωνΣελ. 303
20.3. - 20.3.1. Δεδικασμένο σε περίπτωση φαινομένης κατ' ιδέαν συρροήςΣελ. 307
20.4. Αναβίωση του απωθηθέντος νόμου στο πλαίσιο της φαινομένης κατ' ιδέαν συρροήςΣελ. 308
20.5. Φαινομένη πραγματική συρροή: Μη τιμωρητή προηγούμενη πράξηΣελ. 308
20.5.1. Μη τιμωρητή (συντιμωρητή) ύστερη πράξηΣελ. 308
20.6. Ποινική δίωξη στην φαινομένη πραγματική συρροήΣελ. 310
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ - ΕΝΟΤΗΤΑ ΔΕΥΤΕΡΗ 
Η ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΣΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ 
1. Συρροή νόμωνΣελ. 315
1.1. Ρήτρα επικουρικότηταςΣελ. 317
1.1.2. Διευθέτηση των ζητημάτων συρροής νόμων βάσει της ερμηνείας της κρίσιμης ποινικής υπόστασης Σελ. 317
1.1.3. Ο όρος «συρροή νόμων» δεν είναι απολύτως εύστοχος Σελ. 318
1.1.4. Η συρροή νόμων κατά την νομολογία Σελ. 319
1.1.5. - 1.1.6. Οι τρεις μορφές εμφάνισης της συρροής νόμων κατά την κρατούσα γνώμηΣελ. 320
2. Η ειδικότηταΣελ. 321
2.1. Η δικαιολόγηση της απωθητικής ενέργειας του ειδικού ποινικού νόμουΣελ. 323
2.1.1. Η ειδική ποινική υπόσταση περιγράφει ένα βαρύτερο έγκλημαΣελ. 323
2.1.2. Η ειδική ποινική υπόσταση περιγράφει ένα ελαφρύτερο έγκλημαΣελ. 324
2.2. Η ειδικότητα δεν ταυτίζεται με την υπαλληλίαΣελ. 325
2.3. Ειδικότητα μεταξύ περισσοτέρων ποινικών υποστάσεωνΣελ. 325
2.4. Διακεκριμένες παραλλαγές - Προνομιούχες παραλλαγές - Ιδιώνυμο έγκλημαΣελ. 326
2.4.1. Μεθοδολογική κατεύθυνση για την εξέταση της σχέσης μεταξύ βασικής ποινικής υπόστασης και αυτοτελών και μη αυτοτελών παραλλαγών τηςΣελ. 328
2.5. Τα σύνθετα εγκλήματα ως πλειονότητα φυσικών πράξεωνΣελ. 329
2.6. Εγκλήματα χαρακτηριζόμενα από το αποτέλεσμαΣελ. 330
2.6.1. Απόπειρα του εκ του αποτελέσματος χαρακτηριζόμενου εγκλήματοςΣελ. 331
2.6.2. Η διάκριση του KreyΣελ. 331
2.7. - 2.7.3. H ειδικότητα τεκμηριώνεται με τελολογικές - συστηματικές σκέψεις Σελ. 333
3. Η ανάλωση (απορρόφηση)Σελ. 335
3.1. Απόρριψη της ανάλωσης Σελ. 340
3.1.1. - 3.1.1.1. Η διδασκαλία του KlugΣελ. 341
3.1.2. Η διδασκαλία της PuppeΣελ. 344
3.1.3. - 3.1.3.8. Η διδασκαλία του JakobsΣελ. 345
3.1.4. Η διδασκαλία της Jurg - Beat Ackerman στο ελβετικό Ποινικό ΔίκαιοΣελ. 350
4. - 4.4. Ο Roxin συνηγορεί υπέρ της ανάλωσης Σελ. 352
5. - 5.5. Συνέπειες της φαινομενικής συρροής Σελ. 356
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ - ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΡΙΤΗ 
Η ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗ ΣΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ 
1. Η αρχή της προσβολής Σελ. 369
2. Η αρχή της ενοχήςΣελ. 370
3. Συρροή νόμων Σελ. 370
4. Η αρχή της ειδικότητας (άρθρο 15 C.P)Σελ. 373
4.1. Η έννοια της «ίδιας περίπτωσης»Σελ. 376
4.1.1. - 4.1.1.3. Ο ρόλος του εννόμου αγαθού στην ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 15 C.P.Σελ. 377
4.1.2. Η βούληση του ιταλού νομοθέτη να δώσει απόλυτη ισχύ στην διάταξη του άρθρου 15 C.P.Σελ. 380
5. Η αρχή της ειδικότητας δεν εξαντλεί το φαινόμενο της συρροής νόμωνΣελ. 381
5.1. Η ίδια η διάταξη του άρθρου 15 C.P. αφήνει περιθώριο ύπαρξης και άλλων κριτηρίων στο χώρο της συρροής νόμωνΣελ. 384
5.1.1. Το σχέδιο της Επιτροπής GrossoΣελ. 387
5.1.2. Η πρόταση του Garofoli για νομοθετική καθιέρωση της επικουρικότητας και της απορρόφησης Σελ. 387
5.1.3. Η σχέση της απόσβεσης προβλέπεται από αρκετές ειδικές ποινικές διατάξεις Σελ. 387
5.1.4. Η αρχή ne bis in idem συνηγορεί υπέρ της αναζήτησης και άλλων κριτηρίων, πέραν της ειδικότητας, για την επίλυση των ζητημάτων της συρροής νόμων Σελ. 388
5.1.5. Η ειδικότητα in concretoΣελ. 389
5.1.6. Η αμοιβαία ειδικότηταΣελ. 391
5.1.7. Ειδικότητα δι'εξειδικεύσεως και ειδικότητα δια προσθήκηςΣελ. 393
5.1.8. Η συμβιβαστική άποψη του Maurizio MuscoΣελ. 394
5.1.9. Η άποψη PagliaroΣελ. 394
5.1.10. Η άποψη FrosaliΣελ. 395
6. - 6.2. Ειδικοί Ποινικοί ΝόμοιΣελ. 396
7. Η αρχή της απόσβεσης ή της απορρόφησης Σελ. 400
7.1. Το σύνθετο έγκλημα (άρθρο 84C.P)Σελ. 407
7.2. Η διάταξη του άρθρου 216 ν. 1 του ιταλικού Πτωχευτικού ΝόμουΣελ. 412
7.3. Διαφορές απόσβεσης και ειδικότητας Σελ. 413
7.4. Η άποψη του Bartolomeo RomanoΣελ. 416
8. Η διάταξη του άρθρου 68 C.P.Σελ. 416
9. Η διάταξη του άρθρου 69 C.P.Σελ. 417
10. Η διάταξη του άρθρου 70 C.P.Σελ. 420
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ - ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 
Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΩΝ ΣΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ 
1. Νομικός χαρακτηρισμός και ερμηνείαΣελ. 425
1.1. Η έννοια του νομικού χαρακτηρισμούΣελ. 426
1.2. Η σημασία του εννόμου αγαθού στην διαμόρφωση του νομικού χαρακτηρισμούΣελ. 430
1.3. Οι αλλαγές του νομικού χαρακτηρισμού κατά την εξέλιξη της ποινικής διαδικασίας Σελ. 433
1.4. Η αλλαγή του νομικού χαρακτηρισμού δεν μπορεί να οδηγήσει στην αλλαγή της κατηγορίας - Εξαιρέσεις Σελ. 434
1.5. - 1.5.3. Αποκλίσεις από την αρχή της νομιμότητας Σελ. 435
2. Περισσότεροι νομικοί χαρακτηρισμοίΣελ. 438
2.1. - 2.1.1. Ασυμβίβαστοι ή αδιάλλακτοι ή αποκλειστικοί νομικοί χαρακτηρισμοί Σελ. 438
2.2. Εξ' επιλογής ή εναλλακτικοί νομικοί χαρακτηρισμοίΣελ. 441
2.3. Νομικοί χαρακτηρισμοί σε συρροή ή σε σύγκρουσηΣελ. 445
2.3.1. - 2.3.1.5. Η αρχή του αυστηρότερου ποινικού χαρακτηρισμού Σελ. 450
2.3.2. Η αρχή της ειδικότηταςΣελ. 453
2.3.2.1. - 2.3.2.3. Εφαρμογή της αρχής της ειδικότητας και στις διατάξεις για την ποινική ευθύνη νομικών προσώπωνΣελ. 456
3. - 3.4. Αληθινή και κατ'ιδέαν συρροή Σελ. 458
4. - 4.3. Η στάση της νομολογίαςΣελ. 463
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑΣελ. 469
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣελ. 483
Ελληνική Σελ. 485
Αγγλική - ΑμερικανικήΣελ. 496
ΓαλλικήΣελ. 497
ΓερμανικήΣελ. 499
ΙταλικήΣελ. 505
ΙσπανικήΣελ. 507
ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΣελ. 509
 
Back to Top