Η ΕΝΙΑΙΑ ΠΟΙΝΗ


  • Προοπτικές μεταρρύθμισης στην ποινική αντιμετώπιση της συρροής εγκλημάτων
  • Προτάσεις επίλυσης συναφών επιμετρητικών ζητημάτων
  • Εννοιολογικός προσδιορισμός της πράξης στο κατ' εξακολούθηση έγκλημα
  • Δικονομική έννοια της αξιόποινης πράξης

Σε απόθεμα

Τιμή: 30,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Κωδικός Προϊόντος: 14371
Μπουρμάς Γ.

Το παρόν έργο έχει ως αντικείμενο την ενιαία ποινή και τις συνέπειές της τόσο στο ουσιαστικό όσο και στο δικονομικό ποινικό δίκαιο. Στην ελληνική έννομη τάξη, παρά τις αξιόλογες προσπάθειες για λεπτομερέστερη ανάλυση του συστήματος της συνολικής ποινής και την άρση κάποιων επιμετρητικών ατόπων αυτού, δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι σήμερα κανένα αντίστοιχο εγχείρημα για την ενιαία ποινή, μολονότι και αυτή προβλέπεται από τον νυν ισχύοντα ΠΚ. Η ενιαία ποινή σχετίζεται άρρηκτα και επηρεάζει έντονα αρκετά ακανθώδη ζητήματα τόσο στο ουσιαστικό όσο και στο δικονομικό ποινικό δίκαιο. Από τα πρώτα πιο πάνω ζητήματα το κυριότερο είναι το ακριβές περιεχόμενο της ουσιαστικής έννοιας της πράξης ιδιαίτερα στα λεγόμενα συνεχιζόμενα εγκλήματα, δηλ. στο κατʼ εξακολούθηση και στο αθροιστικό έγκλημα. Αντιστοίχως, από τη δεύτερη κατηγορία ζητημάτων σημαντικότερο είναι ο προσδιορισμός της ακριβούς δικονομικής έννοιας της πράξης.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται καταρχήν στο θεμελιώδες ζήτημα, αν η ενιαία ποινή αποτελεί ορθό μέσο για την ποινική αντιμετώπιση της πλειονότητας ποινικών αδίκων, με βάση πάντοτε τη γενικότερα διαφορετική έντασή τους αφενός στην πραγματική και αφετέρου στην κατʼ ιδέαν αληθή συρροή. Αυτή ακριβώς η δογματική ανάλυση αποτελεί το αντικείμενο του πρώτου κεφαλαίου αυτής, αφού όμως πρώτα αναλυθεί η διαδικασία σχηματισμού της ενιαίας ποινής και συνακόλουθα ζητήματα, ενώ στο τέλος του εν λόγω κεφαλαίου εξετάζονται επιμέρους ζητήματα εκτελεσιμότητας της επιμετρητικής διαδικασίας της ενιαίας ποινής, ειδικότερα δε η αναγκαιότητα μείωσης της τελικής ποινής στις περιπτώσεις συρροής μεγάλου αριθμού εγκλημάτων, η περίπτωση της συμπληρωματικής καταδίκης για περαιτέρω εγκλήματα, οι συνέπειες από τον επιμετρητικά αδιαχώριστο χαρακτήρα της ενιαίας ποινής για τις δυνατότητες μερικής αμφισβήτησης και εξαφάνισης της καταδικαστικής απόφασης κ.ά.

Στη συνέχεια αναλύεται το λίαν ενδιαφέρον θεωρητικό ζήτημα, ήτοι: Το μέλλον της διάκρισης ανάμεσα στην κατʼ ιδέαν και την πραγματική συρροή. Ειδικότερα η εισαγωγή της ενιαίας ποινής συνδέθηκε με το περαιτέρω ερώτημα, αν πρέπει συγχρόνως να καταργηθεί ο διαχωρισμός μεταξύ των πιο πάνω μορφών συρροής. Συγκεκριμένα, ερευνάται εκτενέστερα η ειδικότερη κατάσταση στα συνεχιζόμενα εγκλήματα και ιδιαίτερα στο κατʼ εξακολούθηση και το αθροιστικό έγκλημα αναφορικά με τον ακριβέστερο προσδιορισμό της (ουσιαστικής και κυρίως δικονομικής) έννοιας της πράξης στις εν λόγω περιπτώσεις. Ακολούθως ο συγγραφέας ερευνά τις δικονομικές συνέπειες της ενιαίας ποινής και τις ιδιαιτερότητες στη δίωξη των συνεχιζόμενων εγκλημάτων, ενώ στο τέλος παραθέτει τα τελικά συμπεράσματά του.

Το έργο συμπληρώνεται με πλούσια βιβλιογραφία (ελληνική και ξενόγλωσση) και αλφαβητικό ευρετήριο.

ΠΡΟΛΟΓΟΣΣελ. XIII
ΕισαγωγήΣελ. 1
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ  
Α. Διαδικασία σχηματισμού της ενιαίας ποινής και συνακόλουθα ζητήματαΣελ. 8
1. Γενικότερα επιμετρητικά στοιχείαΣελ. 8
2. Τρόποι προσδιορισμού των πλαισίων της ενιαίας ποινήςΣελ. 11
3. Η επιγενόμενη διαμόρφωση της ενιαίας ποινήςΣελ. 13
Β. Η ενιαία ποινή ως ορθό μέσο για την ποινική αντιμετώπιση πλειονότητας αδίκωνΣελ. 14
1. Γενικότερη έκθεση απόψεων και σχετική επιχειρηματολογίαΣελ. 14
2. Δυνητικά υψηλότερες ποινές για ενδεχομένως βαρύτερο άδικο στις περιπτώσεις πραγματικής συρροής;Σελ. 17
Γ. Η εκτελεσιμότητα της επιμετρητικής διαδικασίαςΣελ. 25
1. Θέση επιμετρητικών ζητημάτωνΣελ. 25
2. Η αναγκαιότητα μείωσης της τελικής ποινής στις περιπτώσεις συρροής μεγάλου αριθμού εγκλημάτων (κατ' εξακολούθηση έγκλημα κ.ά.)Σελ. 30
3. H περίπτωση της συμπληρωματικής καταδίκης για περαιτέρω εγκλήματα (αρ. 97 ΠΚ και 551 ΚΠΔ)Σελ. 33
4. Οι συνέπειες από τον επιμετρητικά αδιαχώριστο χαρακτήρα της ενιαίας ποινής για τις δυνατότητες μερικής αμφισβήτησης και εξαφάνισης της καταδικαστικής απόφασηςΣελ. 40
5. Η επιβολή παρεπόμενων ποινών και μέτρων ασφαλείας μαζί με την ενιαία ποινήΣελ. 43
6. Ενιαία ποινή και επιγενόμενη συνεπιμέτρηση παρεπόμενων ποινών Σελ. 44
7. Ενιαία ποινή και αναστολή εκτέλεσης των επιμέρους συντρεχουσών ποινώνΣελ. 46
8. Ενιαία ποινή και υποτροπήΣελ. 49
9. Η αντιμετώπιση των περιπτώσεων νέας προσμέτρησης (αρ. 94 παρ. 3 ΠΚ) και συναφή θέματα Σελ. 55
ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ  
Α. Το ζήτημα της διατήρησης της σημερινής διάκρισης αναφορικά με τις μορφές συρροής και οι γενικότερες συνέπειες από την ενδεχόμενη κατάργησή τηςΣελ. 61
Ι. Οι συνέπειες στο ουσιαστικό ποινικό δίκαιο Σελ. 62
1. Γενικότερη τοποθέτηση και σχετικές επιφυλάξειςΣελ. 62
2. Η δυνατότητα επαρκούς εξατομίκευσης των επιμέρους τελεσθεισών πράξεων χωρίς την διάκριση ανάμεσα σε πραγματική και κατ' ιδέαν συρροήΣελ. 63
3. Η επίδραση των μορφών συρροής στη διαμόρφωση της ενικότητας/ταυτότητας εκάστου αυτοτελούς ποινικού αδίκουΣελ. 69
4. Νομοθετικές διευκρινίσεις για μια νέα (ουσιαστικού δικαίου) έννοια της πράξηςΣελ. 74
5. Η επιμέτρηση ενιαίας ποινής στις περιπτώσεις φαινομένης συρροής εγκλημάτων και συναφή ζητήματα Σελ. 76
ΙΙ. Οι επιπτώσεις στο δικονομικό ποινικό δίκαιοΣελ. 77
1. Γενικότερη τοποθέτηση επί του ζητήματοςΣελ. 77
2. Η δυνατότητα κάθετης αμφισβήτησης πρωτοβαθμίων καταδικαστικών αποφάσεων μετά την εξάλειψη της διάκρισης ανάμεσα στην πραγματική και την κατ' ιδέαν συρροήΣελ. 82
3. Προσπάθειες για την ακριβέστερη εφικτή οριοθέτηση της (αναγκαστικά διευρυμένης) δικονομικής έννοιας της πράξηςΣελ. 83
3.1. Οι συνέπειες για τον ακριβέστερο προσδιορισμό της δικονομικής έννοιας της πράξης από την αναμόρφωση του ουσιαστικού δικαίου για την συρροή εγκλημάτων Σελ. 83
3.2. Οι δυνατότητες επίλυσης του προβλήματος με την εγκατάλειψη της (ουσιαστικού δικαίου) διάκρισης ανάμεσα στην κατ' ιδέαν και την πραγματική συρροή Σελ. 88
Β. Πρώτο κύριο συμπέρασμα για την αναγκαιότητα κατάργησης της διάκρισης ανάμεσα στην πραγματική και κατ' ιδέαν συρροήΣελ. 92
ΤΡΙΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ  
Οι δικονομικές συνέπειες της ενιαίας ποινήςΣελ. 94
1. Η διαδικασία στα δευτεροβάθμια δικαστήριαΣελ. 94
2. Η μερική εκτελεστότητα της ποινήςΣελ. 95
3. Η επίδραση της ενιαίας ποινής στην αρχή non reformatio in pejus (αρ. 470 ΚΠΔ)Σελ. 95
3.1. Επιμέρους περιπτώσεις άμεσης και έμμεσης χειροτέρευσης στα πλαίσια της ενιαίας ποινήςΣελ. 95
3.2. Ειδικότερες περιπτώσεις άμεσης χειροτέρευσης στα πλαίσια της ενιαίας ποινής για το κατ' εξακολούθηση έγκλημαΣελ. 104
3.3. Κοινές περιπτώσεις ανεπίτρεπτης χειροτέρευσης στα πλαίσια της ενιαίας ποινής τόσο για το κατ' εξακολούθηση έγκλημα όσο και για τις λοιπές περιπτώσεις συρροήςΣελ. 111
ΤΕΤΑΡΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ  
Ιδιαιτερότητες στη δίωξη των συνεχιζόμενων εγκλημάτων (Seriendelikte)Σελ. 116
Α. Οι επιμέρους περιπτώσεις συνεχιζόμενων εγκλημάτων και μια πρώτη παρουσίαση του δογματικού προβλήματος σχετικά με τον ακριβέστερο προσδιορισμό της δικονομικής έννοιας της πράξης στις εν λόγω περιπτώσειςΣελ. 116
1. Το κατ' εξακολούθηση έγκλημαΣελ. 116
2. Αθροιστικό έγκλημαΣελ. 125
3. Διαρκές έγκλημαΣελ. 128
Β. Το βασικό πρόβλημα της ελλιπούς εξατομίκευσης των επιμέρους φυσικών πράξεων στις περιπτώσεις συνεχιζόμενων εγκλημάτωνΣελ. 130
1. Ανάπτυξη του προβλήματοςΣελ. 130
2. Προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος από τη νομολογίαΣελ. 132
3. Χρήσιμες σκέψεις για την αντιμετώπιση του ερευνώμενου ζητήματος Σελ. 133
3.1. Οι προϋποθέσεις νόμιμης καταδίκης στις υπό εξέταση περιπτώσειςΣελ. 134
3.2. Ειδικότερες δικονομικές συνέπειες από την ελλιπή ατομίκευση των επιμέρους πράξεων στα συνεχιζόμενα εγκλήματαΣελ. 135
3.3. Πρακτική επίλυση του προβλήματος στα πλαίσια της ενιαίας ποινής με επικέντρωση της δικονομικής οπτικής γωνίας στο ενιαίο σύνολο της εκάστοτε κρινομένης σχετικής συμπεριφοράςΣελ. 139
3.4. Η νομοθετική έκφραση της ανωτέρω προκρινόμενης λύσηςΣελ. 140
ΠΕΜΠΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ  
Τελικά συμπεράσματαΣελ. 143
Α. Γενικότερη θέσηΣελ. 143
Β. Ειδικότερες επισημάνσεις Σελ. 144
Ι. Η υπεροχή της ενιαίας ποινής στο (αρνητικό) πεδίο της αντίκρουσης της εις βάρος της κριτικήςΣελ. 144
1. Αξιολόγηση της περαιτέρω κριτικής κατά της ενιαίας ποινής αναφορικά με την ενδεχόμενη αντίθεσή της στο ισχύον ποινικό δίκαιο της πράξης Σελ. 144
2. Αντίκρουση της κριτικής στην ενιαία ποινή για τις δυσμενείς επιδράσεις από την εισαγωγή της ως προς την κατάργηση των υφιστάμενων σήμερα μορφών συρροήςΣελ. 146
3. Αντίκρουση της κριτικής κατά της ενιαίας ποινής αναφορικά με την προκληθείσα από αυτήν δικονομική δυσχέρεια του δυσδιάκριτου χαρακτήρα της διαδικασίας εκδίκασης (π.χ. νέα επ' ακροατηρίω συζήτηση όλων των εγκλημάτων) στις περιπτώσεις αφενός του αρ. 97 ΠΚ καθώς και του αρ. 551 ΚΠΔΣελ. 148
ΙΙ. Η υπεροχή της ενιαίας ποινής στο θετικό επίπεδο των γενικότερων δομικών γνωρισμάτων της επιβλητέας κύρωσης.Σελ. 150
1. Στην αληθή συρροή εγκλημάτωνΣελ. 150
1.1. Η συμμόρφωση της ενιαίας ποινής με την θεμελιώδη αρχή της ενότητας στην εκτέλεση της ποινήςΣελ. 150
1.2. Η γενικότερη δυνατότητα της καλύτερης εφικτής απαξιολογικής ανταπόκρισης της πολιτείας στο συνολικό άδικο των κρινομένων αξιόποινων συμπεριφορών, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου υπάρχει στενή συνάφεια μεταξύ των συρρεόντων εγκλημάτωνΣελ. 155
1.3. Η ενότητα του προσώπου του δράστη ως επιχείρημα υπέρ της ενιαίας ποινήςΣελ. 157
1.4. Η επιγενόμενη διαμόρφωση των επιμέρους ποινώνΣελ. 158
1.5. Η παραβίαση της απαγόρευσης της διπλής αξιολόγησης των ίδιων επιμετρητικών στοιχείωνΣελ. 159
1.5.1. Η κρατούσα άποψη που αναγνωρίζει την ανεπίτρεπτη παραβίαση της πιο πάνω απαγόρευσης από την επιμετρητική διαδικασία της συνολικής ποινής, και σχετικά επιχειρήματαΣελ. 159
1.5.2. Αντίθετη άποψη και αντίστοιχα επιχειρήματαΣελ. 163
1.6. Η αδυναμία να επιμετρηθούν αυτοτελώς οι ποινές για τα επιμέρους συρρέοντα εγκλήματαΣελ. 166
1.7. Τάσεις προς ενιαία ποινή - Το ζήτημα της ενιαίας συνολικής ενοχήςΣελ. 170
1.8. Οι πλασματικές επιμέρους ποινές ως επιβοήθηση στη θεμελίωση της συνολικής ποινής και ο (υποκρυπτόμενος) χαρακτήρας της τελευταίας ως μεταμφιεσμένης (verkappt) ενιαίας ποινής.Σελ. 175
1.9. Η ευχερέστερη εξομοίωση της επιμετρητικής διαδικασίας της ενιαίας ποινής με την αντίστοιχη διαδικασία σ' ένα και μόνον έγκλημα κατ' αρ. 79 ΠΚ για δογματικούς και δικαιοπολιτικούς λόγουςΣελ. 180
1.10. Συγκριτική αξιολόγηση των συστημάτων ενιαίας και συνολικής ποινής με βάση τα λοιπά γενικά δομικά χαρακτηριστικά τουςΣελ. 190
1.11. Η ενιαία ποινή ως το ορθότερο μέσο για την αποτελεσματικότερη έκφραση του συνολικού αδίκου στη συρροή εγκλημάτων και ειδικότερα συναφή ζητήματαΣελ. 192
1.12. Ενιαία ποινή και προσδιορισμός του είδους της τελικά εκτιτέας ποινήςΣελ. 196
1.13. Ενιαία ποινή και δίκαιο ανηλίκων Σελ. 197
1.14. Η υπεροχή της ενιαίας ποινής στο ειδικότερο πεδίο της επιτυχούς επίλυσης επιμέρους επιμετρητικών ζητημάτων αναφορικά με τον ορθότερο προσδιορισμό της εκάστοτε επιβλητέας ποινήςΣελ. 197
1.14.1. Ενιαία ποινή και ανάκληση/άρση της χορηγηθείσας υφ' όρον αναστολής εκτέλεσης της ποινής ή της χορηγηθείσας υφ' όρον απόλυσης του καταδίκουΣελ. 198
1.14.2. Ενιαία ποινή και αφαίρεση του χρόνου προσωρινής κράτησης κατ' αρ. 87 παρ. 2 ΠΚΣελ. 201
1.14.3. Ενιαία ποινή και καθορισμός τελικής εκτιτέας ποινής στις περιπτώσεις, όπου συνυπάρχουν η πραγματική και η κατ' ιδέαν συρροή εγκλημάτωνΣελ. 204
1.14.4. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ενιαίας ποινής αναφορικά με την αντιμετώπιση της περίπτωσης, όπου, παρά την συρρίκνωση των συντρεχουσών ποινών μέχρι το ελάχιστο επιτρεπόμενο για καθεμιά όριο, το άθροισμά τους με την ποινή-βάση θα υπερβαίνει το ανώτατο κατ' αρ. 94 παρ. 1 ΠΚ όριο της συνολικής ποινήςΣελ. 205
1.14.5. Το σύστημα της ενιαίας ποινής και οι προβληματικές περιπτώσεις της συνάντησης, κατά την εκτέλεση, συνολικής ποινής με άλλη τοιαύτη ή με μεμονωμένες στερητικές της ελευθερίας ποινέςΣελ. 209
1.14.6. Ενιαία ποινή και ισχύον νόμιμο ελάχιστο όριο εκκλητού των καταδικαστικών αποφάσεωνΣελ. 216
1.14.7. Ενιαία ποινή και το ζήτημα της μετατροπής σε χρήμα των περιοριστικών της ελευθερίας ποινών κατ' άρθρο 82 ΠΚΣελ. 216
2. Στη φαινομένη συρροή εγκλημάτων Σελ. 218
3. Αξιολογική εξίσωση των συστημάτων ενιαίας και συνολικής ποινής σε επιμέρους επιμετρητικά ζητήματαΣελ. 221
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣελ. 225
ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΣελ. 233
Back to Top