ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ


Διάγραμμα Γενικού Μέρους - Ι. Θεωρία και Γενική Εμφάνιση του Εγκλήματος

Σε απόθεμα

Τιμή: 40,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Κωδικός Προϊόντος: 15345
Παπαχαραλάμπους Χ.
ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ: ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ
Χατζημιχαήλ Ν.

Το έργο Κυπριακό Ποινικό Δίκαιο καλύπτει ένα χρόνιο κενό στη νομική γραμματεία της Κύπρου σε σχέση με τη σπουδή και μελέτη του ποινικού δικαίου. Επιχειρείται έτσι η πρώτη, από πλευράς μεθοδολογικής και δογματικής, συστηματική μελέτη του βασικού τμήματος του Γενικού Μέρους του Κυπριακού Ποινικού Δικαίου, που αφορά στη Θεωρία του Εγκλήματος και στην παρουσίαση και ανάλυση της γενικής μορφής της εμφάνισής του.

To βιβλίο πραγματεύεται τις θεμελιώδεις περί εγκλήματος και ποινής έννοιες, παρουσιάζοντας τις σχετικές σχολές σκέψης, τους άξονες του νομικού εγκλήματος, όπως είναι η έννοια της πράξης και η αιτιώδης συνάφεια πράξης και αποτελέσματος, η ποινική αδικοπραγία υπό αντικειμενική άποψη, η “ένοχη σκέψη» (ʽmens reaʼ) και οι μορφές της υπαιτιότητας, καθώς και τα είδη των νομικών εγκλημάτων, σύμφωνα με τα διάφορα κριτήρια επιστημονικής τους κατάταξης. Περαιτέρω, αναλύονται τα πεδία της δικαιολόγησης και της άρσης της ενοχής (ʽjustificationʼ, ʽexcuseʼ), με αναλυτική επισκόπηση των επί μέρους υπερασπίσεων (ʽdefencesʼ). Τέλος, αφού εξεταστούν ειδικές μορφές ποινικής ευθύνης, όπως η αυστηρή, η καθʼ υποκατάσταση και αυτή των νομικών προσώπων, το βιβλίο ολοκληρώνεται με την παρουσίαση της επιμετρητικής φάσεως (ʽsentencingʼ).

Βασικό μέλημα του βιβλίου είναι η (πρώτη ελληνόφωνη) ανάπτυξη της δογματικής προβληματικής της παράδοσης του κοινοδικαίου (ʽcommon lawʼ), χωρίς όμως να χάνεται και η σύνδεση με την ηπειρωτική παράδοση, ώστε να παράγεται μια σύνθετη και συγκριτικά εμπλουτισμένη γνώση, αντίστοιχη των επιταγών και απαιτήσεων ενός κατά βάση κοινοδικαιικού αλλά όχι λιγότερο μικτού νομικού συστήματος ποινικού δικαίου, όπως το κυπριακό. Όπως άλλωστε θα διαπιστώσει ο αναγνώστης, οι θεματικές και οι δογματικοί προβληματισμοί έχουν πλείστα όσα κοινά μεταξύ τους στοιχεία. Η ανάδειξη της κυπριακής νομολογίας είναι αυτονόητη, καθώς τούτο επιτάσσει και η κοινοδικαιική παράδοση. Όμως, ιδιαίτερη επιδιώχθηκε να είναι και η ανάδειξη της νομολογίας του ευρύτερου χώρου του κοινοδικαίου, μάλιστα δε η ανίχνευση της δικαστικής στάσης και εκτός του βρετανικού νομικού χώρου, όπως αυτής στην Κοινοπολιτεία και στη Β. Αμερική. Τέλος, επιχειρείται μια -όσο είναι δυνατό- εξαντλητική αναφορά στη βιβλιογραφία, καθώς το εγχειρίδιο φιλοδοξεί με αυτή να παράσχει το έναυσμα για περαιτέρω εμβαθύνσεις.

Το έργο αποτελεί πολύτιμο οδηγό τόσο για τον σπουδαστή και εφαρμοστή του κυπριακού ποινικού δικαίου, όσο και για όποιον νομικό θέλει να κατανοήσει το ποινικό Κοινοδίκαιο ή να εμβαθύνει στην προβληματική των ποινικών φαινομένων. Συμπληρώνεται με αλφαβητικό ευρετήριο καθώς και κατάλογο δικαστικών αποφάσεων τα οποία διευκολύνουν σημαντικά τον αναγνώστη στην έρευνά του.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ  
ΚυπριακέςΣελ. XV
ΕΔΔΑ & ΑλλοδαπέςΣελ. XXIII
Α. ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ Η ΠΟΙΝΗ  
Α. 1. Οριοθέτηση του Ποινικού Δικαίου και διακρίσεις του Σελ. 1
Α. 2. Πραγματικό και νομικό έγκλημαΣελ. 3
Α. 2. 1. Θεωρήσεις της πραγματικής έννοιας του εγκλήματοςΣελ. 3
Α. 2. 2. Η νομική έννοια του εγκλήματος και η δικαιοϊστορική της εξέλιξηΣελ. 10
Α. 3. Έννομο Αγαθό/ΣυμφέρονΣελ. 13
Α. 3. 1. Ορισμός της έννοιαςΣελ. 14
Α. 3. 2. Αρχές της βλάβης, της προσβολής, της εκμετάλλευσης. Χρησιμότητα της έννοιας του εννόμου αγαθούΣελ. 15
Α. 3. 3. Υλικό και νομικό αντικείμενο του εγκλήματοςΣελ. 19
Α. 4. Η ΠοινήΣελ. 20
Α. 4. 1. Ορισμός της ποινής ως κακού. Προστατευτική και εγγυητική αρχήΣελ. 20
Α. 4. 2. Η εριζόμενη αναγκαιότητα της ποινής. «Κοινωνική Άμυνα» και καταργητισμόςΣελ. 22
Α. 4. 3. Οι σκοποί της ποινήςΣελ. 24
Α. 4. 3. 1. Απόλυτες θεωρίες. Η ανταπόδοσηΣελ. 24
Α. 4. 3. 2. Σχετικές θεωρίες. Η πρόληψη και οι περιπέτειές τηςΣελ. 27
Α. 4. 3. 2. α. Τα είδη της πρόληψηςΣελ. 27
Α. 4. 3. 2. β. Εναλλακτικές του εγκλεισμού μορφές έκτισηςΣελ. 29
Α. 4. 3. 2. γ. «Κοινοτική» αστυνόμευση;Σελ. 31
Α. 4. 3. 2. δ. Κοινωνική πρόληψη. Οι υπερβολές της πρόληψηςΣελ. 31
Α. 4. 3. 2. ε. ΜακροεγκληματικότηταΣελ. 33
Α. 4. 3. 2. στ. Ποινικό δίκαιο του «εχθρού» και «μηδενική ανοχή»Σελ. 33
Α. 4. 3. 3. Μικτές (ενωτικές) θεωρίεςΣελ. 37
Α. 4. 3. 4. Αποκαταστατική δικαιοσύνηΣελ. 39
Α. 4. 3. 5. Οι σκοποί της ποινής στην κυπριακή έννομη τάξηΣελ. 42
Α. 4. 4. Η ποινή: δικαιοϊστορική αναδρομήΣελ. 42
Α. 4. 4. 1. «Αντιπεπονθός»Σελ. 42
Α. 4. 4. 2. Ανταπόδοση - ΠαραδειγματισμόςΣελ. 43
Α. 4. 4. 3. Ο ΔιαφωτισμόςΣελ. 43
Α. 4. 4. 4. Ο ποινολογικός θετικισμόςΣελ. 44
Α. 4. 4. 5. Η «δίκαιη τιμωρία»Σελ. 44
Β. ΓΕΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΠΚ. ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ, ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΡΧΕΣ, ΝΟΜΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ, ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ  
Β. 1. Ιστορική αναδρομή στο κυπριακό νομικό σύστημα. Η σημασία του κοινοδικαίουΣελ. 46
Β. 2. Αρχές του κυπριακού ποινικού δικαίουΣελ. 49
Β. 2. 1. Αρχή της νομιμότηταςΣελ. 49
Β. 2. 2. Αρχή της αποσπασματικότηταςΣελ. 53
Β. 2. 3. Αρχή της αναλογικότητας εγκλήματος και ποινήςΣελ. 53
Β. 2. 4. Αρχή του δεδικασμένουΣελ. 54
Β. 2. 5. Αρχή του έσχατου μέσουΣελ. 56
Β. 3. Τοπικά όρια ισχύος του κυπριακού ποινικού δικαίουΣελ. 57
Β. 3. 1. ΕδαφικότηταΣελ. 57
Β. 3. 2. Ενεργητική προσωπικότηταΣελ. 58
Β. 3. 3. Η προστατευτική αρχήΣελ. 58
Β. 3. 4. Η παγκόσμια δικαιοσύνηΣελ. 58
Β. 3. 5. Παθητική προσωπικότηταΣελ. 59
Β. 3. 6. Συνεκτίμηση αλλοδαπών αποφάσεωνΣελ. 59
Β. 4. Η διεθνοποίηση του ποινικού δικαίου και τα προβλήματά τηςΣελ. 60
Γ. Η ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ Η ΣΥΝΑΦΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗ  
Γ. 1. Η έννοια της πράξης και οι σχετικές θεωρίεςΣελ. 63
Γ. 1. 1. Η φυσιοκρατική θεωρίαΣελ. 63
Γ. 1. 2. Η πράξη ως σκόπιμη δράσηΣελ. 64
Γ. 1. 3. Η κοινωνική έννοια της πράξηςΣελ. 65
Γ. 1. 4. Η «αρνητική» σύλληψη της πράξηςΣελ. 65
Γ. 2. Ο ορισμός της πράξης ως εξωτερίκευσης της προσωπικότητας και οι συνέπειές τουΣελ. 66
Γ. 3. Η υπόσταση του εγκλήματοςΣελ. 69
Γ. 4. Η ικανότητα καταλογισμούΣελ. 70
Γ. 4. (α). ΑνηλικότηταΣελ. 70
Γ. 4. (β). Φρενοπάθεια και «θόλωση» της συνείδησηςΣελ. 72
Γ. 4. (γ). Ελαττωμένη ικανότητα καταλογισμούΣελ. 77
Γ. 4. (δ). Η μέθηΣελ. 77
Γ. 5. Πράξη «ελεύθερη στην αιτία της»Σελ. 79
Γ. 6. Το κανονιστικό δίλημμα μεταξύ αιτιοκρατίας και ελευθερίας επιλογής του δράστηΣελ. 79
Δ. ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ  
Δ. 1. Κακουργήματα και ΠλημμελήματαΣελ. 81
Δ. 2. Κοινά και Ιδιαίτερα ΕγκλήματαΣελ. 81
Δ. 3. Τυπικά και Ουσιαστικά ΕγκλήματαΣελ. 82
Δ. 4. Εγκλήματα βλάβης και διακινδύνευσηςΣελ. 84
Δ. 5. Διαρκή και Στιγμιαία ΕγκλήματαΣελ. 86
Δ. 6. Απλά και Σύνθετα ΕγκλήματαΣελ. 87
Δ. 7. Απλότροπα και Πολύτροπα ΕγκλήματαΣελ. 87
Δ. 8. Βασικά Εγκλήματα, Παραλλαγές τους και Ιδιώνυμα ΕγκλήματαΣελ. 88
Δ. 9. Εγκλήματα ενέργειας και εγκλήματα παράλειψηςΣελ. 89
Δ. 9. 1. Διά παραλείψεως τελούμενα εγκλήματαΣελ. 89
Δ. 9. 2. Πηγές της ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσηςΣελ. 91
Δ. 9. 2. 1. Ο νόμος, οι δικαστικές αποφάσεις και η σύμβασηΣελ. 91
Δ. 9. 2. 2. Ειδικές βιοτικές σχέσεις εμπιστοσύνηςΣελ. 91
Δ. 9. 2. 3. Η εκούσια ανάληψη προστασίαςΣελ. 92
Δ. 9. 2. 4. Προγενέστερη άδικη συμπεριφορά του δράστηΣελ. 93
Δ. 9. 3. Νομική υποχρέωση: Τυπική θεωρία ή (ουσιαστική) εγγυητική θέση;Σελ. 94
Ε. Ο ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ  
E. 1. Αιτιώδης συνάφεια. ΟρισμόςΣελ. 95
Ε. 2. Οι θεωρίες περί αιτιώδους συναφείαςΣελ. 95
Ε. 2. 1. Εξατομικεύουσες θεωρίεςΣελ. 95
Ε. 2. 2. Η ισοδυναμία των όρωνΣελ. 96
Ε. 2. 3. Η θεωρία του νομοτελους όρουΣελ. 100
Ε. 2. 4. Η θεωρία της πρόσφορης αιτίαςΣελ. 100
Ε. 2. 5. Η νομικά διαφέρουσα αιτιότηταΣελ. 101
Ε. 3. Ο αντικειμενικός καταλογισμόςΣελ. 102
Ε. 3. 1. Η επίταση του κινδύνουΣελ. 103
Ε. 3. 2. Η νόμιμη εναλλακτική συμπεριφοράΣελ. 103
Ε. 3. 3. Ο σκοπός του ποινικού κανόνα δικαίουΣελ. 104
Ε. 4. Η θεσμολειτουργική τομήΣελ. 105
Ε. 5. Κοινά γνωρίσματα των περί αντικειμενικού καταλογισμού θεωριώνΣελ. 106
Ε. 5. 1. Η απαγόρευση αναδρομήςΣελ. 106
Ε. 5. 2. Παρεπόμενες βλάβεςΣελ. 108
ΣΤ. Η ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ (Ι). Ο ΔΟΛΟΣ  
ΣΤ. 1. Ενοχή και υπαιτιότηταΣελ. 110
ΣΤ. 2. Δόλος. Η έννοια και στοιχεία τηςΣελ. 113
ΣΤ. 3. Είδη δόλουΣελ. 116
ΣΤ. 3. 1. Η επιδίωξηΣελ. 116
ΣΤ. 3. 2. Ο πλάγιος δόλοςΣελ. 116
ΣΤ. 3. 3. Ο «ενδεχόμενος» δόλος και η οριακή του διάκριση από τη διακεκριμένη αμέλειαΣελ. 117
ΣΤ. 4. Νομικός χειρισμός των διαφόρων ειδών δόλου. Οι «υπερχειλείς» υποκειμενικές υποστάσειςΣελ. 123
ΣΤ. 5. Ειδικά θέματα δόλουΣελ. 125
ΣΤ. 5. 1. Αστόχημα βολήςΣελ. 125
ΣΤ. 5. 2. Γενικός δόλοςΣελ. 126
ΣΤ. 5. 3. Εναλλακτικός ή διαζευκτικός και σωρευτικός δόλοςΣελ. 127
Ζ. Η ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ (ΙΙ). ΑΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ  
Ζ. 1. Αμέλεια. Η έννοια και τα στοιχεία τηςΣελ. 128
Ζ. 2. Εξωτερική αμέλειαΣελ. 129
Ζ. 3. Εσωτερική αμέλεια. Η διαθετικότητα της έννοιαςΣελ. 131
Ζ. 4. Κοινοδικαιικές διακρίσεις στην αμέλειαΣελ. 133
Ζ. 5. Η αδιαφορία (ʽrecklessnessʼ)Σελ. 134
Η. ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΜΟΡΦΕΣ  
Η. 1. Η αυστηρή ευθύνη (ʽstrict liabilityʼ)Σελ. 138
Η. 2. Κριτήρια ανίχνευσης της αυστηρής ευθύνηςΣελ. 139
Η. 3. Υπερασπίσεις στην αυστηρή ευθύνηΣελ. 140
Η. 4. Η καθʼ υποκατάσταση ευθύνη (ʽvicarious liabilityʼ)Σελ. 141
Η. 5. Ειδικά θέματα στην υποκατάστατη ευθύνηΣελ. 141
Η. 6. Ποινική ευθύνη νομικών προσώπωνΣελ. 142
Θ. ΤΟ ΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΡΣΗΣ ΤΟΥ (ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ Ι)  
Θ. 1. Δικαιολόγηση και άρση της ενοχήςΣελ. 145
Θ. 2. Το άδικο και τα είδη τουΣελ. 147
Θ. 3. Διακρίσεις των λόγων άρσης του αδίκουΣελ. 148
Θ. 4. Υπάρχει ενιαίος λόγος νομιμοποίησης της δικαιολόγησης;Σελ. 148
Θ. 5. Τα υποκειμενικά στοιχεία της δικαιολόγησηςΣελ. 150
Θ. 6. Η αυτοάμυναΣελ. 151
Θ. 6. 1. Η κατάσταση άμυναςΣελ. 152
Θ. 6. 2. Η αμυντική πράξηΣελ. 154
Θ. 6. 3. Η υπέρβαση της νόμιμης άμυναςΣελ. 158
Θ. 6. 4. Η πρόθεση άμυναςΣελ. 158
Θ. 6. 5. Η υπαίτια κατάσταση άμυναςΣελ. 159
Θ. 7. Η κατάσταση ανάγκηςΣελ. 161
Θ. 7. 1. Όροι της κατάστασης ανάγκηςΣελ. 162
Θ. 7. 2. Δράση κρατικών οργάνωνΣελ. 166
Θ. 8. Η σύγκρουση καθηκόντωνΣελ. 167
Θ. 9. Η προσταγήΣελ. 170
Θ. 10. Η συναίνεση του παθόντοςΣελ. 171
Θ. 11. Η κοινωνική προσφορότητα τα πράξηςΣελ. 175
Θ. 11. 1. Η επιτρεπτή διακινδύνευσηΣελ. 176
Θ. 11. 2. Η αρχή της εμπιστοσύνηςΣελ. 176
Θ. 11. 3. Ιατρικές επεμβάσειςΣελ. 177
Θ. 11. 4. Κριτική της κατασκευής της κοινωνικής προσφορότηταςΣελ. 179
Θ. 12. Η επιτρεπτή άμβλωσηΣελ. 179
Θ. 13. Ο «σωφρονισμός» ανηλίκωνΣελ. 180
Θ. 14. Λοιποί λόγοι άρσης του αδίκουΣελ. 181
Ι. ΛΟΓΟΙ ΑΡΣΗΣ ΤΟΥ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΥ (ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΙΙ)  
Ι. 1. Ενοχή και συνείδηση του αδίκουΣελ. 183
Ι. 2. Η πραγματική πλάνηΣελ. 183
Ι. 2. 1. Περιπτώσεις συγγενείς με την πραγματική πλάνηΣελ. 185
Ι. 2. 2. Η αντίστροφη πραγματική πλάνηΣελ. 187
Ι. 3. Η νομική πλάνηΣελ. 187
Ι. 3. 1. Ειδικά ζητήματα νομικής πλάνηςΣελ. 190
Ι. 3. 2. Η αντίστροφη νομική πλάνηΣελ. 191
Ι. 4. Η ανθρώπινη δυνατότητα για συμμόρφωσηΣελ. 192
Ι. 4. 1. Η ψυχική πίεση. Ιδίως ο εξαναγκασμός (ʽduressʼ)Σελ. 192
Ι. 4. 2. Η ανθρώπινη δυνατότητα για συμμόρφωση μεταξύ απόλυτης εξατομίκευσης και στερεοτύπουΣελ. 194
ΙΑ. ΤΟ ΤΙΜΩΡΗΤΟ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ, ΟΙ ΠΟΙΝΕΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΟΥΣ  
ΙΑ. 1. Το τιμωρητό της πράξης και τα κωλύματά τουΣελ. 196
ΙΑ. 2. Οι ποινές του κυπριακού ποινικού συστήματος. Οι πρόνοιες του ΠΚΣελ. 199
ΙΑ. 3. Οι ποινές του κυπριακού ποινικού συστήματος. Ειδικές πρόνοιεςΣελ. 205
ΙΑ. 4. Η επιμέτρηση της ποινής (ʽsentencingʼ) και οι κανόνες τηςΣελ. 208
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ  
ΔιεθνήςΣελ. 216
ΕλληνόγλωσσηΣελ. 255
ΛΗΜΜΑΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΣελ. 289
 
Back to Top