ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ - Γενικό Μέρος


Σε απόθεμα

Τιμή: 85,00 €

Βιβλίο (έντυπο)   + 85,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Δωρεάν μεταφορικά σε όλη την Ελλάδα για αγορές άνω των 30€
Κωδικός Προϊόντος: 14375
Κοτσαλής Λ.

Το έργο «Ποινικό Δίκαιο - Γενικό Μέρος» έχει ως αντικείμενο το Γενικό Μέρος του Ποινικού Δικαίου. Η παρούσα δεύτερη έκδοσή του έχει ενημερωθεί βιβλιογραφικά και νομολογιακά. Η διάρθρωση της ύλης περιλαμβάνει εννέα κεφάλαια, ήτοι: Ποινικό Δίκαιο και ποινικοί κανόνες, η αξιόποινη πράξη, η ποινική (ειδική) υπόσταση, η νομοτυπική πράξη, το άδικο και ο άδικος χαρακτήρας της πράξης (το παράνομο), η ενοχή (ο καταλογισμός), η απόπειρα, η συμμετοχή και η συρροή εγκλημάτων.

Συγκεκριμένα, στην αρχή του έργου αναλύονται η δομή και η λειτουργία του Ποινικού Δικαίου, η ουσία του Ποινικού Δικαίου και του Ποινικού Δικονομικού Δικαίου, η αξιόποινη πράξη και ο δράστης, τα στοιχεία της αξιόποινης πράξης και τα είδη των αξιοποίνων πράξεων (τριχοτόμηση). Στη συνέχεια, εξετάζονται ορισμένες βασικές αρχές (απαγόρευση αναδρομικής ισχύος κ.ά.), η δόμηση της ποινικής (ειδικής) υπόστασης, η έννοια της πράξης, ο (αντικειμενικός) αιτιώδης σύνδεσμος, η παράλειψη, η αντικειμενική υπόσταση και το άδικο, οι λόγοι άρσης του αδίκου, τα υποκειμενικά στοιχεία του αδίκου, η έννοια, οι προϋποθέσεις και ο αποκλεισμός της ενοχής, ο δόλος και η αμέλεια. Ακολούθως, αναλύονται ο δικαιολογητικός λόγος του αξιοποίνου της απόπειρας, η απόπειρα ως αξιόποινη πράξη, το κατά φαντασίαν (νομιζόμενο) έγκλημα, η διάκριση της αυτουργίας από τη συμμετοχή σε στενή έννοια, οι μορφές αυτουργίας, οι μορφές συμμετοχής σε στενή έννοια (ηθική αυτουργία και συνέργεια), ο agent provocateur, η αναγκαία συμμετοχή, η έννοια και οι μορφές της συρροής, η αληθινή και φαινομένη συρροή, καθώς και το κατʼ εξακολούθηση έγκλημα.

Το έργο συνοδεύεται από βασική βιβλιογραφία και χρηστικό αλφαβητικό ευρετήριο, που διευκολύνουν σημαντικά τον αναγνώστη στην έρευνα των επιμέρους θεμάτων. Αποτελεί ένα σημαντικό εγχειρίδιο για το Γενικό Μέρος του Ποινικού Δικαίου, χρήσιμο για κάθε ενασχολούμενο με το Ποινικό Δίκαιο.

ΠΡΟΛΟΓΟΣΣελ. VII
ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣΣελ. IX
ΒΑΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣελ. XIII
1. ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ  
1.1. Δομή και λειτουργία του Ποινικού Δικαίου 
1.1.1. Ποινικοί κανόνες και ηθικοί κανόνεςΣελ. 1
1.1.2. Σκοπός του Ποινικού ΔικαίουΣελ. 7
1.1.3. Οι θεωρίες περί ποινήςΣελ. 13
1.2. Ουσία του Ποινικού Δικαίου και του Ποινικού Δικονομικού Δικαίου 
1.2.1. Το Ποινικό Δίκαιο ως κλάδος του Δημοσίου ΔικαίουΣελ. 20
1.2.2. Το Ποινικό Δικονομικό Δίκαιο ως κλάδος του Δημοσίου ΔικαίουΣελ. 21
2. Η ΑΞΙΟΠΟΙΝΗ ΠΡΑΞΗ  
2.1. Η αξιόποινη πράξη και ο δράστηςΣελ. 23
2.2. Τα στοιχεία της αξιόποινης πράξηςΣελ. 24
2.3. Είδη αξιόποινων πράξεων (τριχοτόμηση)Σελ. 30
3. Η ΠΟΙΝΙΚΗ (ΕΙΔΙΚΗ) ΥΠΟΣΤΑΣΗ  
3.1. Το Ποινικό Δίκαιο και ο Ποινικός Κώδικας 
3.1.1. Η αρχή της συγκεκριμένης (ορισμένης) διατύπωσηςΣελ. 33
3.1.2. Η ερμηνεία και η αναλογίαΣελ. 43
3.2. Η απαγόρευση της αναδρομικής ισχύος 
3.2.1. Nullum crimen sine praevia legeΣελ. 55
3.2.2. Nulla poena sine praevia legeΣελ. 62
3.3. Η δόμηση της ποινικής (ειδικής) υπόστασης 
3.3.1. Τα συστατικά στοιχεία της ποινικής (ειδικής) υπόστασηςΣελ. 67
3.3.2. Είδη ποινικών (ειδικών) υποστάσεωνΣελ. 86
4. Η ΝΟΜΟΤΥΠΙΚΗ ΠΡΑΞΗ  
4.1. Η έννοια της πράξης 
4.1.1. Η αποστολή και η φύση της έννοιας της πράξηςΣελ. 103
4.1.2. Τα στοιχεία της πράξηςΣελ. 113
4.1.3. Οι άλλες έννοιες περί πράξεωςΣελ. 128
4.1.4. Η ικανότητα για πράξηΣελ. 146
4.2. Ο (αντικειμενικός) αιτιώδης σύνδεσμος (η αιτιώδης συνάφεια)Σελ. 148
4.2.1. Η αποστολή και η φύση της έννοιας του αιτιώδους συνδέσμουΣελ. 150
4.2.2. Η θεωρία του ισοδυνάμου των όρων (?quivalenztheorie)Σελ. 153
4.2.3. Οι άλλες θεωρίες για τον αιτιώδη σύνδεσμοΣελ. 174
4.2.3.1. Η θεωρία της «πρόσφορης αιτίας» (Ad?quanztheorie)Σελ. 177
4.2.3.2. Η θεωρία της «νομικά σημαντικής αιτίας» (Relevanztheorie)Σελ. 181
4.2.3.3. Οι εξατομικεύουσες θεωρίες (παλαιότερες και σύγχρονες). Αντικειμενικός καταλογισμός του αποτελέσματοςΣελ. 183
4.3. Η παράλειψη 
4.3.1. Γνήσια και μη-γνήσια εγκλήματα παράλειψηςΣελ. 194
4.3.2. Η ιδιαίτερη προβληματική στα γνήσια και στα μη-γνήσια εγκλήματα παράλειψης (στα διά παραλείψεως τελούμενα)Σελ. 203
4.3.3. Πράξη (ενέργεια) και παράλειψη (γνήσια, μη-γνήσια). Σύνθετη συμπεριφοράΣελ. 225
5. ΤΟ ΑΔΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΑΔΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ (ΤΟ ΠΑΡΑΝΟΜΟ)  
5.1. Η αντικειμενική υπόσταση και το άδικο (ο άδικος χαρακτήρας) 
5.1.1. Η ενδεικτική λειτουργία της αντικειμενικής υπόστασηςΣελ. 229
5.1.2. Η κρίση για το παράνομο (άδικο χαρακτήρα της πράξης)Σελ. 255
5.2. Η δικαιολόγηση της νομότυπης συμπεριφοράς 
5.2.1. Λόγοι που δικαιολογούν την (κατ' αρχήν) άδικη πράξη. ΕπισκόπησηΣελ. 269
5.2.2. Οι επιμέρους λόγοι άρσης του αδίκουΣελ. 279
5.2.2.1. 'Αρθρο 20 ΠΚ (Ενότητα της εννόμου τάξεως)Σελ. 282
5.2.2.2. 'Αμυνα (άρθρ. 22 ΠΚ)Σελ. 286
5.2.2.3. Κατάσταση ανάγκης (άρθρ. 25 ΠΚ)Σελ. 316
5.2.2.4. Προσταγή (άρθρ. 21 ΠΚ)Σελ. 336
5.2.2.5. Σύγκρουση καθηκόντωνΣελ. 349
5.2.3. Η άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης (δικαιολόγηση), η γνώση και η πλάνη. Υποκειμενικά στοιχεία της δικαιολόγησηςΣελ. 368
5.3. Το άδικο και τα υποκειμενικά στοιχεία 
5.3.1. Βασική προβληματικήΣελ. 376
5.3.2. Νομοθετικές δυνατότητεςΣελ. 378
5.3.3. Η νομοθετική επιλογήΣελ. 380
6. Η ΕΝΟΧΗ (Ο ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ)  
6.1. Η έννοια, οι προϋποθέσεις και ο αποκλεισμός της ενοχήςΣελ. 385
6.1.1. Η ψυχολογική και η αξιολογική (δεοντολογική) έννοια της ενοχήςΣελ. 386
6.1.1.1. Η ψυχολογική έννοια της ενοχήςΣελ. 386
6.1.1.2. Η αξιολογική (δεοντολογική) έννοια της ενοχήςΣελ. 388
6.1.1.3. Η αμιγώς αξιολογική έννοια της ενοχήςΣελ. 391
6.1.2. Η ενοχή και η κρίση περί ενοχήςΣελ. 397
6.1.2.1. Η κρίση περί ενοχήςΣελ. 398
6.1.2.2. Η ενοχή (το αντικείμενο της κρίσης)Σελ. 400
6.1.3. Η ενοχή ως ενοχή για τη συγκεκριμένη πράξηΣελ. 404
6.1.4. Οι προϋποθέσεις της ενοχής και ο αποκλεισμός (άρση) αυτήςΣελ. 421
6.2. Ο δόλος 
6.2.1. Η ενοχή εκ δόλου και ο δόλος ως στοιχείο της ενοχήςΣελ. 475
6.2.2. Ειδικότερα: ο δόλος και η (πραγματική) πλάνηΣελ. 506
6.2.3. Ειδικότερα: η πλάνη περί τον άδικο χαρακτήρα της πράξης (νομική πλάνη)Σελ. 527
6.3. Η αμέλεια 
6.3.1. Η ενοχή εξ αμελείας και η αμέλεια ως στοιχείο της ενοχής. Διάκριση εσωτερικής και εξωτερικής αμέλειαςΣελ. 534
6.3.2. Τα στοιχεία της (εσωτερικής) αμέλειαςΣελ. 553
7. Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ  
7.1. Ο δικαιολογητικός λόγος του αξιοποίνου της απόπειρας 
7.1.1. Η μετάθεση της ποινικής προστασίας σε προγενέστερο στάδιοΣελ. 565
7.1.2. Οι θεωρίες περί απόπειραςΣελ. 570
7.2. Η απόπειρα ως αξιόποινη πράξη 
7.2.1. Τα στοιχεία της απόπειραςΣελ. 578
7.2.2. Τα όρια του αξιοποίνου της απόπειραςΣελ. 596
7.2.3. Ο ποινικός κολασμός της απόπειραςΣελ. 610
7.3. Η απόπειρα και το κατά φαντασίαν (νομιζόμενο) έγκλημα 
7.3.1. Η αντίστροφη όψη της πραγματικής πλάνης και της νομικής πλάνης (= πλάνης περί τον άδικο χαρακτήρα της πράξης)Σελ. 631
7.3.2. ΟριοθέτησηΣελ. 635
8. Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ  
8.1. Επισκόπηση της νομοθετικής ρύθμισης του ΠΚ 
8.1.1. ΓενικάΣελ. 647
8.1.2. Νομοθετική τυποποίηση των μορφών συμμετοχής στο έγκλημαΣελ. 652
8.2. Η διάκριση της αυτουργίας από τη συμμετοχή σε στενή έννοια 
8.2.1. Τρόποι διακρίσεως 
8.2.1.1. Αντικειμενική θεωρία (αμιγής)Σελ. 658
8.2.1.2. Υποκειμενική θεωρία (αμιγής)Σελ. 663
8.2.1.3. Μικτή θεωρίαΣελ. 665
8.2.2. Διάκριση αυτουργίας και συμμετοχής σε στενή έννοια κατά τον ΠΚ -Περιορισμένη εξάρτηση της συμμετοχής από την αυτουργίαΣελ. 671
8.3. Μορφές αυτουργίας 
8.3.1. Η άμεση αυτουργίαΣελ. 695
8.3.2. Η έμμεση αυτουργίαΣελ. 697
8.3.2.1. ΓενικάΣελ. 697
8.3.2.2. Περιπτώσεις εμμέσου αυτουργίαςΣελ. 701
8.3.2.3. ΣυμπεράσματαΣελ. 719
8.3.3. Η συναυτουργίαΣελ. 723
8.3.4. Η παραυτουργίαΣελ. 752
8.4. Μορφές συμμετοχής σε στενή έννοια 
8.4.1. Η ηθική αυτουργία 
8.4.1.1. ΓενικάΣελ. 756
8.4.1.2. Η αξιόποινη συμπεριφορά του ηθικού αυτουργούΣελ. 761
8.4.1.3. Ποιοτική και ποσοτική απόκλισηΣελ. 783
8.4.2. Η συνέργεια (άμεση - απλή) 
8.4.2.1. ΓενικάΣελ. 792
8.4.2.2. Η άμεση συνέργειαΣελ. 795
8.4.2.3. Η απλή συνέργειαΣελ. 805
8.5. Ο agent provocateur 
8.5.1. ΓενικάΣελ. 828
8.5.2. Δικαιολογητική βάσηΣελ. 830
8.5.3. Διαφορές μεταξύ agent provocateur και ηθικού αυτουργούΣελ. 833
8.6. Αναγκαία συμμετοχή 
8.6.1. ΓενικάΣελ. 844
8.6.2. Περιπτώσεις αναγκαίας συμμετοχήςΣελ. 847
8.6.3. Πρακτική σημασίαΣελ. 851
8.6.4. Ειδικές περιπτώσεις πολυπρόσωπης τέλεσηςΣελ. 855
9. ΣΥΡΡΟΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ  
9.1. Έννοια και μορφές συρροής 
9.1.1. ΈννοιαΣελ. 859
9.1.2. Μορφές συρροήςΣελ. 862
9.1.2.1. Πραγματική και κατ' ιδέαν συρροήΣελ. 863
9.1.2.2. Αληθινή και φαινόμενη συρροήΣελ. 867
9.1.2.3. Πρακτική σημασίαΣελ. 871
9.2. Η αληθινή συρροή 
9.2.1. ΓενικάΣελ. 876
9.2.2. Πότε υπάρχει μόνο ένα έγκλημαΣελ. 879
9.2.3. Πότε τα περισσότερα εγκλήματα τελέσθηκαν με μία και πότε με περισσότερες πράξειςΣελ. 885
9.2.4. Προσμέτρηση της ποινήςΣελ. 890
9.3. Η φαινόμενη συρροή 
9.3.1. ΓενικάΣελ. 900
9.3.2. Φαινομένη κατ' ιδέαν συρροήΣελ. 911
9.3.3. Φαινομένη πραγματική συρροήΣελ. 919
9.3.3.1. «Μη-τιμωρητή» προηγούμενη (πρότερα) πράξηΣελ. 922
9.3.3.2. «Μη-τιμωρητή» επόμενη (υστέρα) πράξηΣελ. 925
9.3.4. «Αναβίωση»και φαινομένη συρροήΣελ. 928
9.4. Το κατ' εξακολούθηση έγκλημα 
9.4.1. ΓενικάΣελ. 931
9.4.2. Επιμέρους στοιχείαΣελ. 933
9.4.3. Ουσιαστική και δικονομική σημασίαΣελ. 939
 
ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΣελ. 945
Back to Top