ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ


Σε απόθεμα

Τιμή: 40,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Κωδικός Προϊόντος: 15360
Στεφάνου Κ.

Με το παρόν έργο «Το νομικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης» συμπληρώνονται οι διεπιστημονικές προσεγγίσεις της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. Η αφετηριακή παραδοχή του έργου συνίσταται στο ότι μέσω της ιδιότυπης διεργασίας της «δια του δικαίου ενοποίησης», το ίδιο το δίκαιο υπέστη μεταλλαγές ως μέσο ή εργαλείο της ενοποίησης. Με τη θέσπιση του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων κορυφώθηκαν οι πορείες αυτονόμησης και συνταγματοποίησης της ενωσιακής δικαιοταξίας. Με το έργο αυτό καταδεικνύεται με ποιο τρόπο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη βοήθεια των Γενικών Εισαγγελέων, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δογματική θεμελίωση της ενωσιακής δικαιοταξίας αλλά και στη διασφάλιση της αποτελεσματικότητάς της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει εν πολλοίς την εξέλιξη στο φαινόμενο της «δια του δικαίου ενοποίησης». Πρόκειται για ένα μοναδικό και χωρίς προηγούμενο φαινόμενο στη διεθνή κοινωνία - που αποτελεί την καλύτερη απάντηση στο αίτημα για ειρηνική συμβίωση και αποδοτική συνεργασία των λαών. Ειδικότερα στο παρόν έργο ερευνάται ποια είναι η δικαιοταξία και πώς διαμορφώνεται η σχέση της με τη διεθνή και τις εθνικές δικαιοταξίες, καθώς επίσης και η διαχρονική εξέλιξη αυτών των σχέσεων. Επιπλέον επιχειρείται να απαντηθούν κάποια επί μέρους ερωτήματα που προέκυψαν τα τελευταία χρόνια, όπως τι σηματοδοτούν οι πορείες αυτονόμησης και συνταγματοποίησης της ενωσιακής δικαιοταξίας, τι σηματοδοτεί η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου, ποια είναι η προστιθέμενη αξία του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν προσχωρεί στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Το έργο περιλαμβάνοντας ειδικότερη ανάλυση του ενωσιακού δικαιοδοτικού συστήματος, αποτελεί ένα εύχρηστο εργαλείο για τον νομικό και τον δικηγόρο.

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ  
ΘΕΜΕΛΙΑ  
1.1 Εγκυρότητα του ενοποιητικού εγχειρήματος 
1.1.1 Η συναρμογή διεθνούς και ενωσιακού δικαίου 
A. Η δυναμική των Συνθηκών Σελ. 6
B. Η πρακτική των εξαιρέσεωνΣελ. 8
Γ. Ο συνταγματικός χαρακτήρας των ΣυνθηκώνΣελ. 10
Δ. Η αναθεώρηση των ΣυνθηκώνΣελ. 12
Ε. Αποχώρηση κράτους μέλους - Ειδικά καθεστώταΣελ. 16
Στ. Παραπληρωματικές / παρα-ενωσιακές συμφωνίεςΣελ. 17
Ζ. Δικαστικός έλεγχος - ΠόρισμαΣελ. 19
1.1.2 Συνταγματικές εξουσιοδοτήσεις 
Α. Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 20
Β. Προληπτικός έλεγχοςΣελ. 22
1.2 Νομιμοποίηση του ενοποιητικού εγχειρήματος 
1.2.1 Το έλλειμμα νομιμοποίησης 
Α. Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 24
Β. Η απονομιμοποίηση του ευρωπαϊκού εγχειρήματοςΣελ. 24
1.2.2 Η ανάδυση της ευρωπαϊκής πολιτείας 
Α. Ομοσπονδιακές αναλογίεςΣελ. 26
Β. Ο εκδημοκρατισμός της ΈνωσηςΣελ. 28
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ  
ΠΗΓΕΣ  
2.1 Πηγές του πρωτογενούς δικαίου 
2.1.1 Συνθήκες 
Α. Δομή - Επικαλύψεις ΣυνθηκώνΣελ. 36
Β. Χρονική διάρκεια Συνθηκών - Συμμετοχή κράτους μέλουςΣελ. 37
Γ. Γλώσσες ΣυνθηκώνΣελ. 38
Δ. Κανονιστική εμβέλεια διατάξεων των ΣυνθηκώνΣελ. 38
Ε. Κανονιστική ένταση - κατάταξη διατάξεων ΣυνθηκώνΣελ. 39
Στ. Υπαγωγή σε δικαστικό έλεγχο διατάξεων ΣυνθηκώνΣελ. 45
2.1.2 Πρωτόκολλα - ΔηλώσειςΣελ. 45
2.1.3 Γενικές αρχές ενωσιακού δικαίου 
Α. Η νομολογία ως πηγή του ενωσιακού δικαίουΣελ. 46
Β. Γένεση γενικών αρχώνΣελ. 48
Γ. Διακρίσεις γενικών αρχώνΣελ. 48
Δ. Έννομες συνέπειες γενικών αρχώνΣελ. 55
2.1.4. Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (ΧΘΔ) 
Α. Γένεση του ΧάρτηΣελ. 59
Β. Έννομες συνέπειες ΧάρτηΣελ. 60
2.2 Πηγές του παράγωγου δικαίου 
2.2.1 Τυπολογία κανόνων παράγωγου δικαίου 
Α. Δεσμευτικές και μη δεσμευτικές πράξειςΣελ. 70
Β. Νομοθετικές και μη νομοθετικές πράξειςΣελ. 72
2.2.2 Προϋποθέσεις ισχύος πράξεων παράγωγου δικαίου 
Α. Γενικές προϋποθέσειςΣελ. 75
Β. Η υποχρέωση μεταφοράς των οδηγιών στις εθνικές δικαιοταξίεςΣελ. 77
2.2.3 Χαρακτηριστικά δεσμευτικών πράξεων 
Α. Κανονιστική εμβέλεια δεσμευτικών πράξεων Σελ. 80
Β. Κανονιστική ένταση δεσμευτικών πράξεων Σελ. 81
Γ. Κανονιστική πυκνότητα δεσμευτικών πράξεωνΣελ. 82
Δ. Λυσιτέλεια δεσμευτικών πράξεων - Πεδία εναρμόνισηςΣελ. 83
Ε. Μια ειδική κατηγορία: Οι διοργανικές συμφωνίεςΣελ. 87
2.2.4 Χαρακτηριστικά μη δεσμευτικών πράξεων (ήπιο δίκαιο / soft law) 
Α. Συστάσεις και γνώμεςΣελ. 88
Β. Μη κατονομαζόμενες πράξεις Σελ. 89
2.3 Η σχέση των εσωτερικών πηγών μεταξύ τους 
2.3.1 Η σχέση μεταξύ των πηγών του πρωτογενούς δικαίουΣελ. 91
2.3.2 Η σχέση πρωτογενούς και δευτερογενούς δικαίουΣελ. 91
2.3.3 Η σχέση των πηγών του παράγωγου δικαίου μεταξύ τουςΣελ. 91
2.4 Διεθνές δίκαιοΣελ. 92
2.4.1 Η θέση του διεθνούς εθιμικού δικαίου Σελ. 93
2.4.2 Η θέση των διεθνών συνθηκών 
Α. Ικανότητα σύναψης διεθνών συνθηκώνΣελ. 93
Β. Αρμοδιότητα σύναψης διεθνών συνθηκώνΣελ. 94
Γ. Δεσμευτικότητα διεθνών συνθηκώνΣελ. 98
Δ. Έννομες συνέπειεςΣελ. 99
Ε. Έλεγχος συμβατού διεθνών συμφωνιών προς το ενωσιακό δίκαιοΣελ. 101
2.4.3 Η θέση των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 
Α. Γενικές παρατηρήσεις Σελ. 104
Β. Ενωσιακές κυρώσεις κατά κρατών Σελ. 105
Γ. Ενωσιακές κυρώσεις κατά προσώπων (έξυπνες κυρώσεις / smart sanctions) Σελ. 106
 
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ  
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΝΩΣΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΟΤΑΞΙΩΝ  
3.1 Πεδίο εφαρμογής 
3.1.1 Πεδίο εφαρμογής Συνθηκών 
Α. Εδαφικό / χωρικό πεδίοΣελ. 113
(i.) Εννοιολογικοί προσδιορισμοίΣελ. 113
(ii.) Εδαφικά / χωρικά κριτήρια Σελ. 114
Β. Προσωπικό / υποκειμενικό πεδίο 
(i.) Τα κύρια υποκείμενα του ενωσιακού δικαίουΣελ. 114
(ii.) Διακινούμενοι πολίτες Σελ. 115
(iii.) ΗμεδαποίΣελ. 118
(iv.) Νομικά πρόσωπαΣελ. 119
Γ. Ουσιαστικό / θεματικό πεδίο 
(i.) Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 119
(ii.) Ο επιμερισμός συντρεχουσών αρμοδιοτήτων στο πεδίο του οικονομικού δικαίουΣελ. 120
(iii.) Η οριζόντια εφαρμογή διατάξεων των Συνθηκών: το παράδειγμα των ρυθμίσεων για την ισότητα των φύλωνΣελ. 121
3.1.2 Πεδίο εφαρμογής γενικών αρχών ενωσιακού δικαίου 
Α. Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 122
Β. Συνάρθρωση οικονομικών ελευθεριών και γενικών αρχών 
(i.) Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 122
(ii.) «Κάθετη» εφαρμογή Σελ. 123
(iii.) «Οριζόντια» εφαρμογή - τριτενέργειαΣελ. 124
Γ. Συνάρθρωση κανόνων παράγωγου δικαίου και γενικών αρχών 
(i.) «Κάθετη» εφαρμογήΣελ. 125
(ii.) «Οριζόντια» εφαρμογήΣελ. 126
Δ. ΠόρισμαΣελ. 127
3.1.3 Πεδίο εφαρμογής Χάρτη Θεμελιωδών ΔικαιωμάτωνΣελ. 127
3.2 Σχέσεις ενωσιακής και εθνικών δικαιοταξιών 
3.2.1 Αυτονομία της ενωσιακής δικαιοταξίας 
Α. Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 130
Β. Η έννοια της αυτονομίαςΣελ. 130
Γ. Η διάδραση μεταξύ της ενωσιακής και των εθνικών δικαιοταξιώνΣελ. 133
3.2.2 Άμεση ισχύς 
Α. Άμεση ισχύς κανόνων πρωτογενούς δικαίουΣελ. 136
Β. Άμεση ισχύς κανόνων παράγωγου δικαίουΣελ. 137
3.2.3 Ευθεία εφαρμογή στα άτομα / άμεσο αποτέλεσμα / επικλητό 
Α. Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 139
Β. Η επιστημονική συζήτηση 
(i.) ΘέσειςΣελ. 141
(ii.) ΠόρισμαΣελ. 141
Γ. Άμεσο αποτέλεσμα / επικλητό κανόνων του πρωτογενούς δικαίουΣελ. 142
Δ. Άμεσο αποτέλεσμα / επικλητό κανόνων παράγωγου δικαίου 
(i.) Επικλητό κανονισμώνΣελ. 144
(ii.) Επικλητό οδηγιών Σελ. 145
Ε. Άμεσο αποτέλεσμα - Επικλητό διεθνών συμφωνιώνΣελ. 149
3.2.4 Υπεροχή 
Α. Η εμπέδωση της αρχής της υπεροχής 
(i.) Εθνική ή ενωσιακή προσέγγισηΣελ. 152
(ii.) Η στάση του ΔικαστηρίουΣελ. 153
(iii.) Η στάση των εθνικών δικαστηρίωνΣελ. 154
Β. Τα όρια εφαρμογής της αρχής της υπεροχής 
(i.) Η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτωνΣελ. 155
(ii.) Ο σεβασμός των εθνικών ταυτοτήτωνΣελ. 157
(iii.) Ο σεβασμός της πολιτιστικής πολυμορφίαςΣελ. 161
Γ. Εκφάνσεις της αρχής της υπεροχής 
(i.) Η υποχρέωση σύμφωνης ερμηνείας των εθνικών κανόνων προς ατελείς διατάξεις οδηγιώνΣελ. 162
(ii.) Η υποχρέωση σύμφωνης ερμηνείας ενωσιακών κανόνων προς διατάξεις διεθνών συμφωνιώνΣελ. 165
3.2.5 Η σχέση της ενωσιακής δικαιοταξίας με τα εθνικά συντάγματα υπό το πρίσμα του «ευρωπαϊκού συνταγματισμού» 
Α. Ο «ευρωπαϊκός συνταγματισμός»Σελ. 166
Β. Ο συνταγματικός πλουραλισμός και η μεταπολιτειολογίαΣελ. 167
Γ. Ο διάλογος των δικαιοδοτικών οργάνωνΣελ. 168
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ  
ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ  
4.1 Φύση ενωσιακού δικαιοδοτικού συστήματος 
4.1.1 Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 173
4.1.2 Δομο-λειτουργικά χαρακτηριστικά συστήματος 
A. Η δομή του δικαιοδοτικού συστήματος: συγκεντρωτική ή αποκεντρωτική;Σελ. 174
B. Ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της δικαιοδοσίας του ΔικαστηρίουΣελ. 175
Γ. Ο αποκλειστικός χαρακτήρας της δικαιοδοσίας του ΔΕΕ 
(i.) Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 176
(ii.) Η προσχώρηση της Ένωσης στην ΕΣΔΑΣελ. 176
Δ. Αναλογίες με εσωτερικά ένδικα μέσα Σελ. 178
4.2 Ο έλεγχος της συμπεριφοράς των οργάνων της ΈνωσηςΣελ. 178
4.2.1 Προσφυγή ακυρώσεως 
Α. Οριζόντιες ρυθμίσεις 
(i.) Φύση προσφυγήςΣελ. 179
(ii.) Λόγοι ακυρότηταςΣελ. 180
(iii.) Προθεσμία άσκησης προσφυγήςΣελ. 180
Β. Προσφυγές θεσμικών διαδίκων 
(i.) ΑντικείμενοΣελ. 181
(ii.) Ενεργητική νομιμοποίησηΣελ. 181
Γ. Ατομικές προσφυγές 
(i.) Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 182
(ii.) Προϋποθέσεις άσκησης ατομικής προσφυγής ακυρώσεως - Έννομο συμφέρονΣελ. 182
(iii.) Αντικείμενο ατομικής προσφυγής - Ειδικές ρυθμίσειςΣελ. 187
4.2.2 Λοιπά ένδικα μέσα 
Α. Προσφυγή παραλείψεως Σελ. 188
Β. Αξίωση αποζημίωσης (κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης) 
(i.) Ουσιαστικές προϋποθέσεις Σελ. 189
(ii.) Διαδικαστικές προϋποθέσειςΣελ. 191
Γ. Επανακαθορισμός προστίμουΣελ. 191
Δ. Ένσταση παρανομίαςΣελ. 191
4.3 Ο έλεγχος της συμπεριφοράς των κρατών μελώνΣελ. 192
4.3.1 Η προσφυγή «επί παραβάσει» 
Α. Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 193
Β. Η διαδικασία «επί παραβάσει» 
(i.) Ο ρόλος της ΕπιτροπήςΣελ. 194
(ii.) Ειδικές διευθετήσειςΣελ. 196
Γ. Η δικαστική απόφαση 
(i.) Παραδεκτό προσφυγήςΣελ. 197
(ii.) Ευθύνη κράτους μέλουςΣελ. 197
(iii.) Έννομες συνέπειες Σελ. 199
4.3.2 Η «κυρωτική προσφυγή» 
Α. Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 200
Β. Η επιβολή κυρώσεωνΣελ. 200
Γ. Η συμμόρφωση της Ελλάδας προς τις αποφάσεις του ΔΕΕΣελ. 202
4.4 Προδικαστική προσφυγή Σελ. 202
4.4.1 Προδικαστικό ερώτημα 
Α. Αντικείμενο ερωτήματος 
(i.) Ερμηνεία ενωσιακού κανόναΣελ. 203
(ii.) Έλεγχος κύρους ενωσιακής πράξηςΣελ. 204
Β. Υποβολή ερωτήματος: ευχέρεια ή υποχρέωση; 
(i.) Αίτημα ερμηνείας Σελ. 204
(ii.) Αίτημα ελέγχου κύρουςΣελ. 205
4.4.2 Περιορισμοί υποβολής προδικαστικού ερωτήματος 
Α. ΔεδικασμένοΣελ. 206
Β. Εθνικοί περιορισμοί υποβολής προδικαστικού ερωτήματοςΣελ. 207
4.4.3 Συνέπειες της παράλειψης υποβολής προδικαστικού ερωτήματοςΣελ. 209
4.4.4 Χρησιμότητα προδικαστικής προσφυγήςΣελ. 209
4.5 Η δικαιοδοσία των εθνικών δικαστηρίων 
4.5.1 Η επιβολή των ενωσιακών κανόνων 
Α. Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 210
Β. Η υποχρέωση αυτεπάγγελτης εφαρμογής των ενωσιακών κανόνωνΣελ. 211
Γ. H παροχή αποτελεσματικής δικαστικής προστασίαςΣελ. 212
Δ. Η τύχη των αντίθετων εθνικών ρυθμίσεων - Αγωγή αδικαιολόγητου πλουτισμού 
(i.) Ο παραμερισμός εσωτερικής πράξης αντίθετης προς το ενωσιακό δίκαιοΣελ. 215
(ii.) Η ακύρωση των αντίθετων προς το ενωσιακό δίκαιο εσωτερικών πράξεωνΣελ. 216
(iii.) Η τύχη εσωτερικών πράξεων που ερείδονται σε ενωσιακή πράξη που κρίθηκε αντίθετη προς υπερκείμενο ενωσιακό κανόναΣελ. 216
(iv.) Αγωγή αδικαιολόγητου πλουτισμούΣελ. 217
4.5.2 Αξίωση αποζημίωσης κατά του Δημοσίου 
Α. Γενικές παρατηρήσειςΣελ. 217
Β. Θεμελίωση αποζημιωτικής ευθύνης Σελ. 220
Γ. Καταλογισμός ευθύνης: Η περίπτωση των δικαστικών οργάνωνΣελ. 222
Καταληκτικές παρατηρήσειςΣελ. 226
Αλφαβητικός Πίνακας μνημονευθεισών αποφάσεων ΔΕΕ (πρώην ΔΕΚ) και ΓΔΕΕ (πρώην ΠΕΚ)Σελ. 227
Αλφαβητικό Ευρετήριο ΌρωνΣελ. 237
 
Back to Top