ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ


Ετήσια έκδοση

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ - ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑ

Σε απόθεμα

Ετήσια Συνδρομή 30,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Κωδικός Προϊόντος: 12056
Φαρσεδάκης Ι.
Αρτινοπούλου Β., Ζαραφωνίτου Χ., Λάζος Γ., Λαμπροπούλου Ε., Μαγγανάς Α., Νικολόπουλος Γ., Φαρσεδάκης Ι., Χάιδου Α.
  • Βιβλιοδεσία: Εύκαμπτη
  • ISBN: 1792-751Χ
Η "Εγκληματολογία" είναι το σύγχρονο περιοδικό που εξειδικεύεται στον χώρο του δικαίου της Εγκληματολογίας. Η Εγκληματολογία αποτελεί για το Ποινικό Δίκαιο ό,τι η Πολιτική Επιστήμη για το Συνταγματικό. Δεν είναι δυνατό να χαραχθεί σωστή αντεγκληματική πολιτική, να σχεδιασθούν και υλοποιηθούν οποιαδήποτε σχετικά προγράμματα, χωρίς να ληφθούν σοβαρά υπόψη τα πορίσματα των εγκληματολογικών εμπειρικών ερευνών και των αντίστοιχων θεωρητικών προσεγγίσεων. Όπου αυτό έχει συμβεί στον κόσμο, και ιδιαίτερα στον χώρο της Ευρώπης, τα αποτελέσματα ήταν πάντοτε θετικά, πράγμα εντελώς φυσικό. Η διεπιστημονικότητα της επιστήμης της Εγκληματολογίας στην εξέταση του εγκληματικού φαινομένου και ο συνθετικός χαρακτήρας της το εγγυώνται.

Το περιοδικό «Εγκληματολογία» εκδίδεται δύο φορές το χρόνο και περιλαμβάνει μελέτες, άρθρα, έρευνες-εκθέσεις, επιστημονικά συνέδρια - συμπόσια - ημερίδες, βιβλιογραφική επισκόπηση (βιβλιογραφία και αρθρογραφία ελληνική και ξενόγλωσση), βιβλιοπαρουσιάσεις εγκληματολογικού περιεχομένου, νέα από τον ελληνικό και διεθνή επιστημονικό χώρο, καθώς και προσεχείς εκδηλώσεις.

Είναι δε γεγονός ότι υπάρχει πλέον στη χώρα ένας σημαντικός αριθμός ειδικώς ενασχολουμένων με την Εγκληματολογία, νέων κυρίως επιστημόνων, που, αν ενημερωθούν και αξιοποιηθούν σωστά, πολλά έχουν να προσφέρουν, σε μια περίοδο κατά την οποία η κρίση αξιών, η κοινωνική και η οικονομική κρίση και η παγκοσμιοποίηση ενισχύουν τους εγκληματογόνους παράγοντες που οδηγούν σε μια αξιόλογη ποσοτική αύξηση και ποιοτική χειροτέρευση της εγκληματικότητας. Σε όλους αυτούς τους νέους που διψούν για γνώση και επιστημονική προσφορά, καθώς, βεβαίως, και στους καθιερωμένους συναδέλφους, παρέχεται ένα βήμα ελεύθερο για να παρουσιάσουν τις έρευνές τους και να αναπτύξουν τις ιδέες τους.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ  
1. Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ  
1.1. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 1
1.2. Ενα δράμα σε τρεις πράξειςΣελ. 2
1.2.1 Η διαδικασία θεσμοθέτησης ποινικών διατάξεωνΣελ. 2
1.2.2. Η παράβαση των ποινικών διατάξεωνΣελ. 3
1.2.3. Η αντίδραση της κοινωνίας στις παραβάσεις ποινικών διατάξεωνΣελ. 3
1.3. Πώς ορίζεται η εγκληματολογία;Σελ. 4
1.4. Η εγκληματολογία και οι άλλες ποινικές επιστήμεςΣελ. 6
1.5. Οι ειδικότεροι κλάδοι της εγκληματολογίας - Διακρίσεις της εγκληματολογίαςΣελ. 8
1.5.1. Το «σύστημα» ποινικής δικαιοσύνης (ΣΠΔ)Σελ. 11
1.5.2. Η θυματολογίαΣελ. 15
1.5.3. Θεωρητική και εμπειρική εγκληματολογίαΣελ. 17
1.5.4. Γενική και ειδική εγκληματολογίαΣελ. 19
1.6. Η ιστορική εξέλιξη της εγκληματολογίαςΣελ. 21
1.6.1. Η εξέλιξη της εγκληματολογίας στην ΕλλάδαΣελ. 29
1.7. Σύγχρονες εγκληματολογικές κατευθύνσειςΣελ. 35
1.7.1. Η συγκριτική εγκληματολογίαΣελ. 36
1.7.2. Η εγκληματολογία της σύγκρουσης και η εγκληματολογία της συναίνεσηςΣελ. 37
1.7.3. Η κριτική εγκληματολογίαΣελ. 38
1.7.4. Η πραγματιστική ή ρεαλιστική εγκληματολογία: δεξιός και αριστερός ρεαλισμόςΣελ. 45
1.7.5. Η διαχειριστική εγκληματολογίαΣελ. 47
1.7.6. Η περιβαλλοντική εγκληματολογίαΣελ. 48
1.7.7. Η φεμινιστική εγκληματολογίαΣελ. 53
1.7.8. Η ενοποιούσα εγκληματολογίαΣελ. 55
1.7.9. Η εξελικτική εγκληματολογίαΣελ. 59
1.7.10. Η συστατική εγκληματολογίαΣελ. 60
1.7.11. Η ειρηνοποιός εγκληματολογίαΣελ. 62
1.7.12. Άλλες σύγχρονες κατευθύνσειςΣελ. 65
1.8. Ανακεφαλαίωση - ΣυμπεράσματαΣελ. 70
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ  
2. ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΠΥΛΩΝΕΣ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ  
2.1. Ο πρώτος πυλώνας: Το έγκλημα (υπό νομική και εγκληματολογική έποψη)Σελ. 72
2.1.1. Η εγκληματικότηταΣελ. 77
2.1.2. Η απόκλιση ή αποκλίνουσα συμπεριφοράΣελ. 78
2.1.3. Εγκλήματα «λευκού περιλαιμίου»Σελ. 81
2.1.4. Το οργανωμένο έγκλημαΣελ. 83
2.1.5. Τα εγκλήματα μίσουςΣελ. 86
2.1.6. Τα εγκλήματα παραγωγής και διακίνησης πειρατικών και παραποιημένων προϊόντωνΣελ. 89
2.1.7. Τα εγκλήματα χωρίς θύματαΣελ. 92
2.2. Ο δεύτερος πυλώνας: Ο εγκληματίαςΣελ. 93
2.2.1. Ποιος είναι εγκληματίας;Σελ. 93
2.2.2. Τυπολογίες εγκληματιώνΣελ. 94
2.2.2.1. Τυπολογίες βάσει σωματικών/οργανικών κριτηρίων - Ο γεννημένος εγκληματίαςΣελ. 95
2.2.2.2. Τυπολογίες βάσει ψυχολογικών κριτηρίωνΣελ. 97
2.2.2.3. Οι ανθρωποκτόνοιΣελ. 100
2.2.2.4. Ο εγκληματίας με ψυχοπαθητική προσωπικότηταΣελ. 101
2.2.2.5. Ο εγκληματίας με νοητική υστέρησηΣελ. 103
2.2.2.6. Η προσωπικότητα του εγκληματία - Η άποψη PinatelΣελ. 107
2.2.3. Το φύλο του εγκληματίαΣελ. 108
2.2.4. Η ηλικία του εγκληματίαΣελ. 113
2.2.5. Ο ημεδαπός και αλλοδαπός εγκληματίας - Ο μετανάστηςΣελ. 116
2.2.5.1. Η υπηκοότητα του εγκληματία.Σελ. 116
2.2.5.2. Ο μετανάστηςΣελ. 120
2.2.6. Το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο του εγκληματία - φτώχια - οικονομική κρίσηΣελ. 123
2.3. Ο τρίτος πυλώνας: Το θύμαΣελ. 126
2.4. Ο τέταρτος πυλώνας: Η αντίδραση στο έγκλημαΣελ. 129
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ  
3. Η ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ  
3.1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις - Ο λόγος για τη μέθοδοΣελ. 133
3.2. Έννοιες-κλειδιά για την κατανόηση εγκληματολογικών ερευνώνΣελ. 137
3.3. Ερευνητικές δυσχέρειες και δεοντολογικά ζητήματαΣελ. 139
3.4. Οι μεθοδολογικές κατευθύνσεις της εγκληματολογίαςΣελ. 143
3.4.1. Η φιλοσοφική και η αντιθετικιστική κατεύθυνσηΣελ. 143
3.4.2. Η θετικιστική κατεύθυνσηΣελ. 146
3.4.2.1. Διακρίσεις και είδη ερευνώνΣελ. 148
3.4.2.1.1. Έρευνες: διερευνητικές, περιγραφικές, επεξηγητικές και αξιολόγησηςΣελ. 148
3.4.2.2. Η μέθοδος της μετα-ανάλυσηςΣελ. 153
3.4.2.3. Έρευνες: (α) ποσοτικές και ποιοτικές και (β) με πρωτογενή και δευτερογενή δεδομέναΣελ. 155
3.4.2.4. Ταξινόμηση των κυριότερων μεθόδων και τεχνικών ανάλογα με τις ιδιότητές τουςΣελ. 158
3.4.3. Η πειραματική μέθοδος και οι παραλλαγές τηςΣελ. 160
3.4.3.1. Έρευνες επαναληπτικέςΣελ. 161
3.4.3.2. Έρευνες με ομάδες ελέγχου σε μία φάσηΣελ. 164
3.4.3.3. Οιονεί πειραματική μέθοδοςΣελ. 167
3.4.3.4. Κοινωνική έρευναΣελ. 169
3.4.3.4.1. Τεχνικές δειγματοληψίαςΣελ. 170
3.4.3.4.2. Το ερωτηματολόγιο - Η συνέντευξηΣελ. 170
3.4.4. Έρευνες με παρατήρησηΣελ. 171
3.4.5. Έρευνες με εγκληματία στο φυσικό του περιβάλλονΣελ. 171
3.4.6. Έρευνες σε αρχεία, σε έγγραφα και σε άλλα κείμεναΣελ. 176
3.4.7. Ανάλυση περιεχομένουΣελ. 177
3.4.8. Έρευνες με βάση τις επίσημες εγκληματολογικές στατιστικές - Η εμφανής εγκληματικότηταΣελ. 178
3.4.8.1. Ορισμός της εγκληματολογικής στατιστικήςΣελ. 179
3.4.8.2. Διακρίσεις της εγκληματολογικής στατιστικήςΣελ. 179
3.4.9. Η αφανής ή σκοτεινή περιοχή της εγκληματικότηταςΣελ. 181
3.4.9.1. Προσπάθειες προσδιορισμού της σκοτεινής περιοχήςΣελ. 182
3.4.9.2. Η εγκληματολογική στατιστική ως καταγραφή δραστηριότηταςΣελ. 188
3.4.9.3. Η ελληνική εγκληματολογική στατιστικήΣελ. 189
3.4.9.3.1. Εγκληματολογική στατιστική της ΕΛ.ΣΤΑΤ.Σελ. 190
3.4.9.3.2. Eυρωπαϊκή εγκληματολογική στατιστικήΣελ. 190
3.4.9.3.3. Διεθνείς εγκληματολογικές στατιστικές:Σελ. 192
3.4.9.3.4. Η εγκαιρότητα και η εγκυρότητα των εγκληματολογικών στατιστικώνΣελ. 192
3.4.10. Ανακεφαλαίωση της θετικιστικής κατεύθυνσηςΣελ. 194
3.5. Η συνθετική κατεύθυνσηΣελ. 197
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ  
4. Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΙΩΝ Ή ΤΩΝ ΓΕΝΕΣΙΟΥΡΓΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ  
4.1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις - Τα ερωτήματα και η αξία τουςΣελ. 199
4.2. Η αιτιολογική προσέγγισηΣελ. 199
4.3. ΟρισμοίΣελ. 201
4.3.1. Η αιτία, το αίτιο, οι παράγοντεςΣελ. 201
4.3.2. Οι θεωρίεςΣελ. 203
4.3.3. Το «παράδειγμα»Σελ. 204
4.3.4. Οι ΣχολέςΣελ. 205
4.4. Σχολές - θεωρίες - ρεύματαΣελ. 205
4.5. Η κλασική σχολή και οι προεκτάσεις τηςΣελ. 205
4.5.1 Οι πρωτοπόροι: Beccaria και BenthamΣελ. 205
4.5.2. Η νεο-κλασική σχολήΣελ. 210
4.5.3. Η θεωρία της ορθολογικής επιλογήςΣελ. 210
4.5.4. Η θεωρία της γενικής πρόληψηςΣελ. 212
4.5.5. Κριτική αποτίμησηΣελ. 213
4.6. Η θετική σχολήΣελ. 213
4.6.1. Lombroso - ο ένας από τους τρεις μεγάλουςΣελ. 213
4.6.2. Από το γεννημένο εγκληματία στην κληρονομική και οργανική κατωτερότηταΣελ. 216
4.6.3. Οι μετα-λομπροζιανοί ερευνητέςΣελ. 217
4.6.3.1. ΕισαγωγικάΣελ. 217
4.6.3.2. Μελέτες γενεαλογικών δέντρωνΣελ. 217
4.6.3.3. Μελέτες σωματικών τύπωνΣελ. 218
4.6.3.4. Μελέτες διδύμωνΣελ. 220
4.6.3.5. Μελέτες συνδρόμου ΧΥΥΣελ. 221
4.6.3.6. Μελέτες υιοθεσιώνΣελ. 222
4.6.3.7. Κριτική αποτίμησηΣελ. 223
4.7. Ο Ψυχολογικός / ψυχιατρικός θετικισμόςΣελ. 224
4.7.1. ΕισαγωγικάΣελ. 224
4.7.2. Η ψυχαναλυτική σχολή - Ο FreudΣελ. 226
4.7.3. Οι συνεχιστές του FreudΣελ. 227
4.7.4. Οι θεωρίες συμπεριφοράς - εκμάθησης - O BanduraΣελ. 228
4.7.5. Κριτική αποτίμησηΣελ. 229
4.8. Οι Μαρξιστικές ΘεωρήσειςΣελ. 231
4.8.1. ΕισαγωγικάΣελ. 231
4.8.2. Ο Marx και η μελέτη της εγκληματικότηταςΣελ. 232
4.8.3. Ο Bonger - ο Ολλανδός μαρξιστής εγκληματολόγοςΣελ. 234
4.8.4. Ο Darhendorf - ο πυλώνας της εγκληματολογίας της σύγκρουσηςΣελ. 235
4.8.5. Οι Αμερικανοί εγκληματολόγοι των μέσων του 20ου αιώναΣελ. 235
4.8.6. Οι εγκληματολόγοι στα (πρώην) σοσιαλιστικά κράτη - Άλλοτε και τώραΣελ. 237
4.8.7. Κριτική αποτίμησηΣελ. 239
4.9. Οι κοινωνιολογικές θεωρίεςΣελ. 240
4.9.1. Εισαγωγικά: από τις δομικές θεωρίες στις θεωρίες κοινωνικών διαδικασιώνΣελ. 240
4.9.2. Θεωρίες κοινωνικής δομήςΣελ. 240
4.9.2.1. Ο Durkheim - ο πατέρας της εγκληματολογίαςΣελ. 240
4.9.2.2. Park, Burgess, Shaw, McKay και συνεργάτες - Η Οικολογική Σχολή του ΣικάγουΣελ. 242
4.9.2.3. Η εξέλιξη της Σχολής της Ανθρώπινης ή της Κοινωνικής Οικολογίας του ΣικάγουΣελ. 245
4.9.2.4. Ο Merton και η θεωρία της έντασηςΣελ. 248
4.9.2.5. Ο Cohen και η θεωρία του «παραβατικού υποπολιτισμού»Σελ. 251
4.9.2.6. Ο Miller και τα «εστιακά ενδιαφέροντα»Σελ. 253
4.9.2.7. Ο Clowαrd και ο Ohlin - η θεωρία της «διαφορικής ευκαιρίας»Σελ. 254
4.9.2.8. Αντί συμπεράσματος: Οι επιδράσεις των δομικών θεωριών και ιδίως της θεωρίας της έντασηςΣελ. 256
4.9.3. Θεωρίες της κοινωνικής διαδικασίαςΣελ. 261
4.9.3.1. Ο Sutherland και η θεωρία της «διαφορικής συναναστροφής»Σελ. 261
4.9.3.2. Ο Matza και ο Sykes - οι τεχνικές ή θεωρία της «εξουδετέρωσης»Σελ. 265
4.9.3.3. Οι θεωρίες κοινωνικού ελέγχου - Ο Hirschi και άλλοιΣελ. 266
4.9.3.4. Ο θεωρίες της (συμβολικής) αλληλενέργειας, της ετικέτας και της κοινωνικής αντίδρασηςΣελ. 270
4.9.3.5. Αντί συμπεράσματος: Οι επιδράσεις των θεωριών της κοινωνικής διαδικασίαςΣελ. 273
4.9.3.6. Κριτική αποτίμηση των κοινωνιολογικών θεωριών γενικάΣελ. 279
4.10. Η πολυπαραγοντική «θεωρία»Σελ. 280
4.11. Γενικό συμπέρασμαΣελ. 282
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ  
5. Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ  
5.1. Τα ερωτήματαΣελ. 285
5.2. Η πρόκλησηΣελ. 285
5.3. Οι προκλήσειςΣελ. 286
5.3.1. Η πορνείαΣελ. 287
5.3.2. Η κατάργηση των ασύλων για τους ψυχικώς ασθενείςΣελ. 288
5.3.3. Η ευθανασίαΣελ. 289
5.4. Οι ουσιαστικές προκλήσεις της εγκληματολογίαςΣελ. 292
5.5. Προς μία ολβιοποιό εγκληματολογία;Σελ. 295
5.5.1. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 295
5.5.2. Το «υποκειμενικό ευ ζην» και η εγκληματολογία στην ευρεία της έννοιαΣελ. 297
 
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣελ. 301
ΞΕΝΗΣελ. 310
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣΣελ. 327
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΥΛΗΣΣελ. 331
 
Back to Top