Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ


Αλληλεπιδράσεις γενικού διεθνούς δικαίου και δικαιωμάτων του ανθρώπου

Σε απόθεμα

Τιμή: 55,00 €

Βιβλίο (έντυπο)   + 55,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Κωδικός Προϊόντος: 12649
Σισιλιάνος Λ. Α.
ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
Ρούκουνας Ε.
  • Έκδοση: 2010
  • Βιβλιοδεσία: Εύκαμπτη
  • Σελίδες: 488
  • ISBN: 978-960-272-778-2
Η παρούσα μονογραφία στην οποία προλογίζει ο Εμμανουήλ Ρούκουνας,  αποτελεί το δεύτερο έργο στη «Σειρά του Δημόσιου Διεθνούς Δικαίου» και έχει ως αντικείμενο την ανθρώπινη διάσταση του διεθνούς δικαίου. Η επιχειρούμενη απόδοση ανθρώπινης διάστασης στο διεθνές δίκαιο επαναπροσδιορίζει τους στόχους του διαρκούς διευρυνόμενου κλάδου του.

Έως πολύ πρόσφατα επικρατούσε η άποψη ότι η διεθνής προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου ήταν ένα παρακλάδι του διεθνούς δικαίου, μάλλον απομακρυσμένο από τον κυρίως κορμό της διεθνούς δικαιοταξίας. Η κρατούσα θέση στη θεωρία ήταν ότι το δημόσιο διεθνές δίκαιο διέπει κατά πρώτο λόγο τις διακρατικές σχέσεις και δευτερευόντως τους διεθνείς οργανισμούς, το δε άτομο και γενικότερα ο ιδιωτικός παράγοντας δεν είναι παρά αντικείμενο της διεθνούς έννομης τάξης ή άθυρμα των διεθνών σχέσεων. Στόχος αυτής της μελέτης είναι να καταδείξει ότι η θέση αυτή είναι πλέον ξεπερασμένη. Παρά τις αναμφισβήτητες ιδιαιτερότητές της, η διεθνής προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του κλάδου. Το γενικό διεθνές δίκαιο επηρεάζει τα δικαιώματα του ανθρώπου, άλλοτε θετικά και άλλοτε περιοριστικά  και συγχρόνως επηρεάζεται από αυτά. Ειδικότερα τα δικαιώματα του ανθρώπου και οι αξίες που αυτά ενσαρκώνουν έχουν επιδράσει στις πηγές του διεθνούς δικαίου, σε μια σειρά παραδοσιακών θεσμών που σχετίζονται με τις εξωτερικές σχέσεις του κράτους, στη θεωρία περί «υποκειμένων» της διεθνούς έννομης τάξης και τελικά στην ίδια τη δομή και φυσιογνωμία του κλάδου.

Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος που αφορά στο νομικό υπόβαθρο της διεθνούς προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, αναλύονται οι διάφορες πηγές του διεθνούς δικαίου, η δικαιοδοσία των Κρατών και η εξω-εδαφική εφαρμογή των δικαιωμάτων του ανθρώπου, η επίδραση του δικαίου περί ευθύνης των Κρατών στην προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου καθώς επίσης και το διεθνές δίκαιο ως φραγμός στις παρεκκλίσεις σε περιόδους κρίσης. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται το διεθνές δίκαιο ως περιορισμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Συγκεκριμένα εξετάζεται η ετεροδικία ως προστατευτική ασπίδα κρατικών συμφερόντων και το απυρόβλητο των διεθνών οργανισμών.

Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται τα δικαιώματα του ανθρώπου ως παράγων εξέλιξης του διεθνούς δικαίου. Εξηγείται ειδικότερα στο πρώτο κεφάλαιο, η επίδραση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στις πηγές του διεθνούς δικαίου και στις διεθνείς σχέσεις του Κράτους. Στο δεύτερο κεφάλαιο του δεύτερου μέρους παρουσιάζονται τα δικαιώματα του ανθρώπου ως παράγων ανατροπών στο διεθνές δίκαιο και το αντικείμενο της μελέτης εκτείνεται επιπλέον και στην επίδραση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στη θεωρία των «υποκειμένων» του διεθνούς δικαίου και στην επίδρασή τους στη δομή του διεθνούς δικαίου.

Γενικό διεθνές δίκαιο και δικαιώματα του ανθρώπου αλληλεπιδρούν σε διάφορα επίπεδα και σε μεγάλο εύρος επιμέρους ζητημάτων. Το διεθνές δίκαιο συνιστά το νομικό υπόβαθρο της διεθνούς προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου και συγχρόνως τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν σημαντικό παράγοντα εξέλιξης του γενικού διεθνούς δικαίου. Οι εξελίξεις και οι ανατροπές που παρουσιάζονται από τον συγγραφέα με την παρούσα μονογραφία συνθέτουν μια εικόνα του γενικού διεθνούς δικαίου πολύ διαφορετική από εκείνη που προέβαλαν οι κλασικοί θεωρητικοί του κλάδου αλλά και οι σημαντικοί σύγχρονοι συγγραφείς. Παρά τις σθεναρές αντιδράσεις, όπως εξηγεί ο συγγραφέας το κρατοκεντρικό μοντέλο έχει υποστεί ουσιαστικές ρωγμές με ορατές συνέπειες σε επιμέρους τομείς κομβικής σημασίας. Ο συγγραφέας χειρίζεται με άνεση τη δογματική του διεθνούς δικαίου ως φορέως και των ανθρώπινων δικαιωμάτων και παρέχει στον αναγνώστη εντυπωσιακή εποπτεία των επιτευγμάτων και των δυσχερειών που παρουσιάζει η σημερινή πολυμορφία διεθνών κανόνων και οργάνων.
Πρόλογος Εμμανουήλ ΡούκουναΣελ. I
ΕΙΣΑΓΩΓΗΣελ. 1
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ: ΝΟΜΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α' ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣελ. 11
§1. Η επίκληση των διαφόρων πηγών του διεθνούς δικαίου 
Α) Η επίκληση άλλων διεθνών συμβάσεων 
1. Η επίκληση συμβάσεων για τα δικαιώματα του ανθρώπουΣελ. 14
2. Η επίκληση συμβάσεων ξένων προς τα δικαιώματα του ανθρώπου Σελ. 18
Β) Η επίκληση μη συμβατικών πηγών του διεθνούς δικαίουΣελ. 20
1. Συμβατικές αναφορές σε μη συμβατικές πηγές 
α) Η αρχή nullum crimen και η καταπολέμηση της ατιμωρησίας: μια λεπτή ισορροπίαΣελ. 21
β) Οι γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου και το δικαίωμα στην περιουσία Σελ. 27
2. Νομολογιακές αναφορές σε μη συμβατικές πηγές 
α) Η επίκληση όλων των μη συμβατικών πηγών του άρθρου 38 του Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου του ΟΗΕΣελ. 30
β) Η επίκληση πράξεων και αποφάσεων διεθνών οργανισμώνΣελ. 37
§2. Η «δικαιοδοσία» των Κρατών και η εξω-εδαφική εφαρμογή των δικαιωμάτων του ανθρώπουΣελ. 41
Α) Η έννοια της «δικαιοδοσίας» στην πάγια νομολογία των οργάνων ελέγχουΣελ. 41
1. Η δικαιοδοσία ratione personaeΣελ. 42
2. Η δικαιοδοσία ratione lociΣελ. 44
α) Η νομολογία των οργάνων της ΕΣΔΑ και της ΑΣΔΑΣελ. 45
β) Η νομολογία και η πρακτική των οργάνων των Ηνωμένων ΕθνώνΣελ. 47
Β) Οι παλινδρομήσεις της πρόσφατης νομολογίας του ΕΔΔΑΣελ. 51
1. Η υπόθεση Bankovic: μια συγκυριακή απόκλιση;Σελ. 52
2. Η πιο πρόσφατη νομολογία: επιστροφή στην «ορθοδοξία» Σελ. 56
§3. Η επίδραση του δικαίου περί ευθύνης των Κρατών στην προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπουΣελ. 60
Α) Η επίδραση των κανόνων περί καταλογισμούΣελ. 60
1. Το Κράτος ευθύνεται για τις ενέργειες όλων των οργάνων του 
α) Πράξεις και παραλείψειςΣελ. 61
β) Όργανα de jureΣελ. 63
γ) Εξουσιοδοτημένα πρόσωπα και όργανα de factoΣελ. 67
2. Το Κράτος ευθύνεται για τις δικές του ενέργειες σε σχέση με τη συμπεριφορά ιδιωτών 
α) Ο κανόνας και η εφαρμογή του στο πεδίο των δικαιωμάτων του ανθρώπουΣελ. 72
β) Η παρέμβαση του Κράτους στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτώνΣελ. 75
Β) Η επίδραση των κανόνων για το περιεχόμενο της διεθνούς ευθύνης Σελ. 80
1. Επανόρθωση της βλάβης και δίκαιη ικανοποίηση του προσφεύγοντοςΣελ. 82
2. Restitutio in integrum, εγγυήσεις περί μη επανάληψης και ουσιαστική συμμόρφωση προς τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ Σελ. 87
α) Ατομικά μέτραΣελ. 88
β) Γενικά μέτραΣελ. 90
§4. Το διεθνές δίκαιο ως φραγμός στις παρεκκλίσεις σε περιόδους κρίσηςΣελ. 96
Α) Η αναφορά των ρητρών παρέκκλισης στο διεθνές δίκαιοΣελ. 96
Β) Οι σχέσεις δικαιωμάτων του ανθρώπου και διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίουΣελ. 101
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β' ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΩΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣελ. 108
§1. Ο θεσμός της ετεροδικίας: προστατευτική ασπίδα κρατικών συμφερόντωνΣελ. 109
Α) Η ετεροδικία των Κρατών και τα δικαιώματα του ανθρώπου 
1. Προκαταρκτικές θεωρητικές επισημάνσεις 
α) Το διεθνές δίκαιο ως πρωταρχική πηγή του θεσμού της ετεροδικίαςΣελ. 110
β) Η νομική φύση του θεσμού της ετεροδικίαςΣελ. 112
γ) Η δικαιολογητική βάση του θεσμού της ετεροδικίαςΣελ. 113
2. Η «θεωρία της κανονιστικής ιεραρχίας» Σελ. 114
3. Οι ενδεχόμενες παρενέργειες της θεωρίας και η διστακτικότητα της νομολογίας Σελ. 119
4. Ο τόπος τέλεσης του αδικήματος ως λόγος εξαίρεσης από την ετεροδικίαΣελ. 123
Β) Η ετεροδικία των κρατικών αξιωματούχων και τα δικαιώματα του ανθρώπουΣελ. 127
1. Η δικαιολογητική βάση του θεσμού και η διάκριση προσωπικής και λειτουργικής ασυλίας Σελ. 128
2. Η προσωπική ασυλία ανθίσταταιΣελ. 134
3. Η λειτουργική ασυλία υποχωρείΣελ. 141
§2. Το απυρόβλητο των διεθνών οργανισμώνΣελ. 148
Α) Η διασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας των διεθνών οργανισμών 
1. Η ετεροδικία των διεθνών οργανισμών και τα δικαιώματα του ανθρώπουΣελ. 148
2. Η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και η αρχή της «ισοδύναμης προστασίας» 
α) Η εξαγγελία της αρχής της «ισοδύναμης προστασίας»Σελ. 153
β) Η προβληματική εφαρμογή της αρχής στην πράξηΣελ. 157
Β) Η διαπίστωση της ευθύνης των διεθνών οργανισμών παραμένει μετέωρηΣελ. 162
1. Οι διεθνείς οργανισμοί έχουν διεθνείς υποχρεώσεις στο πεδίο των δικαιωμάτων του ανθρώπου;Σελ. 163
2. Ζητήματα καταλογισμού στους διεθνείς οργανισμούςΣελ. 171
α) Το κριτήριο του «αποτελεσματικού ελέγχου»Σελ. 172
β) Η διαστρέβλωση του κριτηρίου: η απόφαση Behrami και SaramatiΣελ. 178
3. Εκτός της ΕΕ, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί παραμένουν ανίσχυροι Σελ. 183
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ: ΠΑΡΑΓΩΝ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α' ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΩΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΗΠΙΑΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΣελ. 192
§1. Η επίδραση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στις πηγές του διεθνούς δικαίου 
Α) Η πολλαπλή επιρροή των δικαιωμάτων του ανθρώπου στο δίκαιο των συνθηκώνΣελ. 192
1. Η σύναψη των συμβάσεων για τα δικαιώματα του ανθρώπου: ο ρόλος των ΜΗΚΥΟΣελ. 193
2. Η εξέλιξη του καθεστώτος των επιφυλάξεωνΣελ. 196
α) Οι ιδιομορφίες των δικαιωμάτων του ανθρώπου και το «καθεστώς της Βιέννης»: μια προβληματική συνύπαρξηΣελ. 197
β) Η αναγκαία προσαρμογή του «καθεστώτος της Βιέννης»Σελ. 203
i) Η κύρια αρμοδιότητα των οργάνων ελέγχου να κρίνουν τις επιφυλάξειςΣελ. 204
ii) Τα έννομα αποτελέσματαΣελ. 210
3. Η δυναμική ερμηνεία των συμβάσεων για τα δικαιώματα του ανθρώπουΣελ. 213
α) Τελεολογική ερμηνεία και διεύρυνση της προστασίαςΣελ. 216
β) Εξελικτική ερμηνεία και περιθωριοποίηση της αρχικής βούλησης των μερών Σελ. 222
4. Η καταγγελία ή η αναστολή συνθηκών «ανθρωπιστικού χαρακτήρα» και η exceptio non adimpleti contractusΣελ. 227
Β) Η επίδραση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στη θεώρηση του εθίμουΣελ. 233
1. Τα προβλήματα της παραδοσιακής θεώρησης του διεθνούς εθίμουΣελ. 234
2. Η πρωτοκαθεδρία της opinio jurisΣελ. 235
3. Η διεύρυνση της έννοιας της «πρακτικής»Σελ. 237
α) Το σύνολο της κρατικής πρακτικήςΣελ. 237
β) Η πρακτική όλων των υποκειμένων του διεθνούς δικαίουΣελ. 239
§2. Η επίδραση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στις διεθνείς σχέσεις του ΚράτουςΣελ. 245
A) Τα δικαιώματα του ανθρώπου και η αναγνώριση ΚράτουςΣελ. 245
1. Οι αρχικοί περιορισμοί της διακριτικής ευχέρειας για αναγνώριση: το δόγμα Stimson ως εθιμικός κανόναςΣελ. 246
2. Η περαιτέρω συρρίκνωση της διακριτικής ευχέρειας για αναγνώριση 
α) Οι φυλετικές διακρίσεις και η υποχρέωση μη αναγνώρισηςΣελ. 248
β) Η περαιτέρω διεύρυνση της υποχρέωσης μη αναγνώρισηςΣελ. 250
Β) Η αναβίωση των θεσμών της διπλωματικής προστασίας και της προξενικής αρωγής Σελ. 254
1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου και ο εκσυγχρονισμός της διπλωματικής προστασίαςΣελ. 257
α) Η εξέλιξη της νομικής φύσης της διπλωματικής προστασίαςΣελ. 258
i) Δικαίωμα του Κράτους ή μέσο προστασίας ατομικών δικαιωμάτων; Σελ. 258
ii) Δικαίωμα ή υποχρέωση του Κράτους; Σελ. 261
β) Η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της διπλωματικής προστασίαςΣελ. 264
i) Ratione materiaeΣελ. 264
ii) Ratione personaeΣελ. 266
γ) Η σχετικοποίηση του κανόνα της εξάντλησης των εσωτερικών ενδίκων μέσωνΣελ. 269
i) Τα δικαιώματα του ανθρώπου και η διεύρυνση των εξαιρέσεων στον κανόναΣελ. 270
ii) Η διεύρυνση των εξαιρέσεων και η κωδικοποίηση της διπλωματικής προστασίαςΣελ. 275
2. Τα δικαιώματα του ανθρώπου και ο εκσυγχρονισμός της προξενικής αρωγήςΣελ. 279
α) Η προξενική αρωγή ως δικαίωμα του Κράτους και ως ατομικό δικαίωμαΣελ. 279
β) Η προξενική αρωγή ως δικαίωμα του Κράτους και ως ανθρώπινο δικαίωμα Σελ. 284
Γ) Τα δικαιώματα του ανθρώπου και η διαδοχή Κρατών στις διεθνείς συνθήκεςΣελ. 286
1. Η ανάγκη της συνέχειας των συμβατικών υποχρεώσεων για τα δικαιώματα του ανθρώπουΣελ. 288
2. Οι αμφισημίες της πρακτικής Σελ. 290
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β' ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΩΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΑΝΑΤΡΟΠΩΝ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟΣελ. 298
§1. Η επίδραση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στη θεωρία των «υποκειμένων» του διεθνούς δικαίουΣελ. 299
Α) Η μετεξέλιξη του προβληματισμού 
1. Aπό την κρατοκεντρική θεώρηση... Σελ. 300
2. ... στους «χρήστες» του διεθνούς δικαίουΣελ. 304
Β) Η διεθνής αναγνώριση σειράς δικαιωμάτων υπέρ ιδιωτών, ομάδων και λαώνΣελ. 307
1. Ουσιαστικά δικαιώματαΣελ. 308
α) Η Οικουμενική Διακήρυξη: θεμέλιο των συμβάσεων του συστήματος των Ηνωμένων ΕθνώνΣελ. 308
β) Η Οικουμενική Διακήρυξη: πηγή έμπνευσης των περιφερειακών συστημάτων Σελ. 313
γ) Πέρα από την Οικουμενική Διακήρυξη: η ενίσχυση της συλλογικής διάστασης των δικαιωμάτων 
i) Η αναγνώριση δικαιωμάτων των λαώνΣελ. 317
ii) Η ενίσχυση της συλλογικής διάστασης των μειονοτικών δικαιωμάτων Σελ. 321
iii) Τα δικαιώματα των αυτοχθόνων: συνύπαρξη ατομικών, συλλογικών και «μεικτών» δικαιωμάτωνΣελ. 330
2. Δικονομικά δικαιώματαΣελ. 334
α) Η επέκταση και η ενίσχυση του δικαιώματος ατομικής προσφυγήςΣελ. 334
i) Δικαίωμα υπό αίρεσηΣελ. 335
ii) Δικαίωμα απαλλαγμένο από αιρέσεις και περιορισμούςΣελ. 340
β) Η διστακτική αναγνώριση δικαιώματος συλλογικής προσφυγήςΣελ. 342
γ) ' λλες μορφές συμμετοχής σε διεθνείς μηχανισμούς ελέγχουΣελ. 347
Γ) Η ατομική ποινική ευθύνη κατά το διεθνές δίκαιο και τα δικαιώματα του ανθρώπουΣελ. 350
1. Η επίδραση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην πορεία προς την υιοθέτηση του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου Σελ. 352
2. Η ενδογενής σχέση δικαιωμάτων του ανθρώπου και διεθνούς ποινικού δικαίουΣελ. 356
α) Το διεθνές ποινικό δίκαιο στην υπηρεσία των δικαιωμάτων του ανθρώπουΣελ. 356
β) Τα ανθρώπινα δικαιώματα στην υπηρεσία του διεθνούς ποινικού δικαίου Σελ. 362
§2. Η επίδραση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στη δομή του διεθνούς δικαίουΣελ. 365
Α) Τα δικαιώματα του ανθρώπου και η ιεράρχηση της διεθνούς έννομης τάξηςΣελ. 366
1. Ο ρόλος των δικαιωμάτων του ανθρώπου ως προς τις υποχρεώσεις erga omnes partesΣελ. 368
α) Η γενικότερη σημασία του θεσμού της διακρατικής προσφυγής της ΕΣΔΑΣελ. 369
β) ' λλα παραδείγματα υποχρεώσεων erga omnes partesΣελ. 372
2. Ο ρόλος των δικαιωμάτων του ανθρώπου ως προς τις υποχρεώσεις erga omnesΣελ. 376
3. Ο ρόλος των δικαιωμάτων του ανθρώπου ως προς τους κανόνες jus cogensΣελ. 382
B) Τα δικαιώματα του ανθρώπου και οι δομικές συνέπειες της ιεράρχησηςΣελ. 388
1. Η μετάλλαξη της διεθνούς ευθύνηςΣελ. 389
α) Ευθύνη χωρίς «ζημία» και δικαιώματα του ανθρώπουΣελ. 389
β) Σοβαρές παραβιάσεις κανόνων αναγκαστικού δικαίουΣελ. 391
γ) Επίκληση της ευθύνης του Κράτους από έμμεσα θιγόμενα Κράτη Σελ. 393
δ) Λήψη αντιμέτρων από έμμεσα θιγόμενα ΚράτηΣελ. 397
2. Η συρρίκνωση της «εσωτερικής δικαιοδοσίας» των Κρατών 
α) Το ζήτημα στη θεωρία και την πράξηΣελ. 400
β) Η δογματική θεμελίωσηΣελ. 404
3. Η αναμόρφωση του συστήματος συλλογικής ασφάλειαςΣελ. 406
α) Ο «εξανθρωπισμός» της απειλής για την ειρήνηΣελ. 407
β) Τα δικαιώματα του ανθρώπου και η ενεργοποίηση του συστήματος Σελ. 411
ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑΣελ. 417
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 
Α. ΕλληνόγλωσσηΣελ. 431
Β. ΞενόγλωσσηΣελ. 436
Back to Top