Δικηγορικοί Σύλλογοι σε αναζήτηση νέων ρόλων;

19 Απρ 2018 4:30:30 μ.μ.

Οι ραγδαίες αλλαγές που έχει υποστεί το δικηγορικό επάγγελμα τα χρόνια των ανατροπών δεν θα μπορούσαν να αφήσουν αλώβητους τους δικηγορικούς συλλόγους, η λειτουργία των οποίων είναι ταυτόσημη με τη μοίρα του δικηγορικού επαγγέλματος.

Οι δικηγορικοί σύλλογοι (όπως άλλωστε και οι λοιποί επιστημονικοί - επαγγελματικοί σύλλογοι) απογυμνωμένοι από τακτικά έσοδα, που προέρχονταν είτε από τον νόμο είτε από τις εισφορές που κάποτε μπορούσαν να πληρώσουν τα μέλη τους, καλούνται σήμερα να λάβουν δύσκολες αποφάσεις με στόχο να καταστούν ελκυστικοί και απαραίτητοι σε λιγότερα μέλη,τα οποία έχουν περισσότερα οικονομικά προβλήματα και διαφορετικά μεταξύ τους συμφέροντα.

Ο μεγαλύτερος σε προϋπολογισμό Δικηγορικός Σύλλογος του κόσμου, ο αμερικανικός ABA, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι βρίσκεται σε διαδικασία αναδιάρθρωσης και αναδιοργάνωσης, (η οποία παραπέμπει, σαφώς, και σε μειώσεις προσωπικού), εξαιτίας των διαρκώς μειούμενων εσόδων του (σημειώνεται ότι ο προϋπολογισμός του ABA το 2017 διαμορφώθηκε στα 96,1 εκ.$ -με λειτουργικές ζημιές 7,7 εκ. $- έναντι 116 εκ. $ το 2014), τα οποία προέρχονται αποκλειστικά από ετήσιες συνδρομητικές υπηρεσίες που προσφέρει στα μέλη του. Ειδικότερα, τα τελευταία χρόνια ο ΑΒΑ έχει απωλέσει πολλές συνδρομές, ιδίως μικρών δικηγορικών εταιριών και νέων δικηγόρων (οι λεγόμενοι solo practitioners), οι οποίοι διαμαρτύρονται ότι στο ποσό των 266 $ που καταβάλλουν ως εισφορά στον Σύλλογο δεν περιλαμβάνονται: το επιπλέον κόστος που χρειάζεται να πληρώσουν για να συμμετέχουν στις ομάδες ειδικού ενδιαφέροντος και κλάδων εξειδίκευσης, το, καθόλου ευκαταφρόνητο, κόστος εκατοντάδων δολαρίων που καταβάλλουν ανά συνέδριο ή σεμινάριο που διοργανώνει ο σύλλογος και, τέλος, τα έξοδα πρόσβασης σε έντυπες και ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες καθώς και βάσεις δεδομένων, για την οποία (πρόσβαση) τα μέλη του ΑΒΑ απολαμβάνουν μόνο μιας μικρής έκπτωσης. Επιπλέον, η οικονομική κρίση στις ΗΠΑ, παρόλο που δεν έχει το βάθος της ελληνικής, επειδή ακριβώς συνοδεύεται από τη δομική κρίση που υφίσταται το δικηγορικό επάγγελμα παγκοσμίως, έχει χωρίσει το δικηγορικό σώμα σε δύο στρατόπεδα:
Οι solo practitioners και οι μικρές boutique εταιρίες από τη μία, και οι μεγάλες δικηγορικές εταιρίες από την άλλη, δεν έχουν πάντα κοινά συμφέροντα. Οι μεγάλοι, οι οποίοι ταυτόχρονα συνεισφέρουν τεράστια ποσά στον ABA, εστιάζουν τις προσπάθειές τους στη μείωση του δικηγορικού κόστους και την αυτοματοποίηση νομικών εργασιών μέσω της τεχνολογίας, ενώ οι μικροί θίγονται από αυτές, με αποτέλεσμα ο ΑΒΑ να δέχεται πιέσεις και κριτικές και από τις δύο πλευρές.

Μια τρίτη πρόκληση που αντιμετωπίζει ο ABA είναι η προσέλκυση κατάλληλων στελεχών που να γνωρίζουν καλά τα προβλήματα του δικηγορικού κλάδου και να μπορούν να τα αντιμετωπίζουν με ιδέες και λύσεις που αντέχουν στον χρόνο. Ωστόσο, ο Σύλλογος κατηγορείται από πολλά μέλη του ότι απασχολεί σε καίριες θέσεις στελέχη, τα οποία, με μοναδικό τους προσόν ένα πτυχίο νομικής, προωθούν απρόσφορες δράσεις και προγράμματα που δεν εστιάζουν στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αμερικανός δικηγόρος, με αποτέλεσμα την απώλεια πολλών συνδρομών, ιδίως από τους νέους - solo δικηγόρους. Υπό την πίεση αυτήν ο ΑΒΑ κάνει μια προσπάθεια να μειώσει δραστικά τις 157 διαφορετικού τύπου εισφορές που διαθέτει, ώστε να τις απλοποιήσει σε πολύ λιγότερες κατηγορίες με περισσότερη ευελιξία και μεγαλύτερα περιθώρια εκπτώσεων. Η μεγαλύτερη, πάντως, πρόκληση του ΑΒΑ για τα επόμενα χρόνια είναι η διεύρυνση της βάσης των μελών του (οι ΗΠΑ διαθέτουν 1 εκ. δικηγόρους) και η προσέγγιση των νέων και solo δικηγόρων επί τη βάσει συνεχούς προσφοράς υψηλού επιπέδου και προστιθέμενης αξίας υπηρεσιών στα μέλη του.

Παρότι μας χωρίζει αγεφύρωτο χάσμα με το αμερικανικό νομικό οικοσύστημα, και οι Δικηγορικοί Σύλλογοι της Ελλάδας αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα: Με δεδομένη την αυξανόμενη ένδεια νέων πόρων στα ταμεία τους, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να αρχίσουν να παρέχουν στα μέλη τους υπηρεσίες με πραγματική και όχι θεωρητική αξία.

Τα ΔΣ των Συλλόγων, λαμβάνοντας υπόψη τους διαθέσιμους κάθε φορά πόρους, θα αναγκαστούν αφενός να αποφασίσουν για την αξία και τη βιωσιμότητα κάθε παρεχόμενης υπηρεσίας με καθαρά οικονομοτεχνικά κριτήρια, αφετέρου να διακόψουν την παροχή υπηρεσιών του Συλλόγου σε μέλη - κακοπληρωτές και μονίμως διαμαρτυρόμενα· και αυτό το τελευταίο είναι από δύσκολη έως σχεδόν απίθανη απόφαση δεδομένης της διαχρονικής αναποφασιστικότητας του δικηγορικού συνδικαλισμού να «σπάσει αυγά». Το ποια απόφαση θα είναι κάθε φορά συμφέρουσα για τον Σύλλογο εξαρτάται από την τελική επιλογή του σε μια στρατηγικής σημασίας πολιτική: θα συνεχίσει κάθε Σύλλογος να παράγει ακριβές και αναποτελεσματικές υπηρεσίες ή θα αποφασίσει να τις αγοράζει από την αγορά, εφόσον διατίθενται, διαπραγματευόμενος την καλύτερη δυνατή τιμή και αξία για λογαριασμό των μελών του;

Οι πρόσφατες αρχαιρεσίες ανέδειξαν στις διοικήσεις των δικηγορικών συλλόγων αρκετά νέα πρόσωπα με επίγνωση των δυσκολιών της εποχής και του ρόλου που καλούνται να παίξουν οι ίδιοι και οι σύλλογοι στο μέλλον. Δεν λείπουν, βέβαια, οι εξαιρέσεις, δηλαδή οι άνθρωποι που είχαν συνηθίσει να κάνουν συνδικαλισμό «ανεβαίνοντας στα τραπέζια». Γιατί να λείπουν άλλωστε; εκλεγμένοι είναι και αυτοί από το δικηγορικό σώμα. Το ζητούμενο είναι οι εξαιρέσεις να σταματήσουν να δείχνουν τον δρόμο.

Αντώνης Καρατζάς, LLB, MBA
adonik@nb.org
 

Κλείσιμο
Ρυθμίσεις απορρήτου

Χρησιμοποιούμε δεδομένα μέσω cookies για τη σωστή λειτουργία του website, καθώς και πληροφορίες που μας βοηθάνε να παρέχουμε το μέγιστο των υπηρεσιών μας, εσείς όμως θα αποφασίσετε για τα δεδομένα αυτά.

30%
Γιατί αυτά τα δεδομένα είναι σημαντικά;

Έτσι μας βοηθάτε να βελτιώνουμε την εμπειρία σας & να σας παρέχουμε ακόμη καλύτερη εξυπηρέτηση για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας.

Όροι Χρήσης Πολιτική Απορρήτου
">