Έξυπνη αποτυχία για Δικηγόρους

5 Οκτ 2017 4:24:56 μ.μ.

Η επιτυχία είναι μία ατελείωτη αλλήλουχία αποτυχιών χωρίς κανείς να χάνει τον ενθουσιασμό του

Winston Churchill

Ένα από χα πράγματα που απολαμβάνω ιδιαίτερα όταν βρίσκομαι σε συνέδρια ins ACC στο εξωτερικό είναι οι ανοικτοί ορίζοντες με τoυs οποίους η διεθνής νομική κοινότητα αντιμετωπίζει το παρόν και το μέλλον Tης. Από το πρόσφατο συνέδριο στο Cascais Tns Πορτογαλίας κράτησα το "smart failure", την ανοικτή και δημόσια διαχείριση Tης αποτυχίας.

Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα από το εν γένει συντηρητικό κοινό των δικηγόρων να ακούσω για «έξυπνη αποτυχία» μιας δικηγορικής εταιρίας ή ενος νομικού τμήματος που, προς όφελος της κοινότητας, μοιράζονται καρέ καρέ με το κοινό όλα τα λάθη που τους οδήγησαν σε μια αποτυχία.

Οι λεγόμενοι corporate lawyers των ανεπτυγμένων οικονομιών φαίνεται ότι ενστερνίζονται όλο και περισσότερο τη φιλοσοφία των εντολέων τους, οι οποίοι προτρέπουν τους νεοεισερχόμενους στον επιχειρηματικό στίβο «να αποτύχουν γρήγορα αν βιάζονται να επιτύχουν», υπονοώντας ότι εφόσον η αποτυχία είναι μέρος της επιτυχίας είναι καλύτερα να έρθει νωρίς. Ίσως γιατί ο δικηγόρος που βρίσκεται κοντά στην επιχείρηση έχει καταλάβει περισσότερο από οποιονδήποτε συνάδελφο του ότι η παροχή νομικών υπηρεσιών δεν τον καθιστά λιγότερο manager από οποιονδήποτε άλλον στη διαχείριση Tης καθημερινότητάς του.

Σήμερα, με την υποστήριξη δικηγορικών συλλόγων που οργανώνουν τις λεγόμενες «μέρες αποτυχίας», ή fuck up days κατά το ελληνικότερο, δεν είναι λίγοι οι δικηγόροι σε Ευρώπη και ΗΠΑ που με άρθρα και διαλέξει μοιράζονται με συναδέλφου τους δημοσίως τις επαγγελματίκες τους αποτυχίες.

Πάντως, το να αποτύχει κανείς γρήγορα φαίνεται τελικά ότι είναι μια καλή αρχή αλλά όχι φυσικά και το τέλος. Μαζί με τη «γρήγορη αποτυχία» ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει η «έξυπνη αποτυχία», αυτή από την οποία μαθαίνει κανεις. Έξυπνα αποτυχημένος ορίζεται αυτός ο oπoίos έχει την ικανότητα να μαθαίνει μέσα από τα λάθη του προκειμένου να βγει δυνατότερος, σοφότερος, και έτοιμος να επιτύχει.

Ο ύστερος στοχασμός της αποτυχίας μπορεί να ακούγεται ευκολότερος από ότι είναι στην πράξη. Η στεναχώρια, η οργή αλλά  και η ίδια η αίσθηση της αποτυχίας είναι συναισθήματα που δεν μπορεί κανείς να αφήσει εύκολα στην άκρη και να κάτσει με ηρεμία να καταγράψει ανά στάδιο και να μοιραστεί με άλλους τι πήγε στραβά και τι όχι.

Επίσης, είναι προφανές ότι ο Κοινωνικός περίγυρος παίζει καταλυτικό ρόλο στο κατά πόσο μπορεί Kαποίoς να μοιραστεί μια αποτυχία με άλλους. Είναι δεκτικό το περιβάλλον να αφομοιώνει ιστορίες αποτυχίας ως μέρος Tης Διαδικασίας ή η αποτυχία αποτελεί στίγμα για το μέλλον;

Οι κοινωνίες της δεύτερης, ή ακόμα καλύτερα, των πολλών ευκαιριών αναγνωρίζουν ότι αποτυγχάνουν τα projects, όχι οι άνθρωποι που τα τρέχουν. Οι άνθρωποι που δρουν μπορεί να ευθύνονται για λάθη και παραλείψει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι ίδιοι είναι εξ ορισμού αποτυχημένοι. Αποτυχία είναι η άρνηση να μαθαίνει κανείς από τα λάθη του.

Από όποιο επαγγελματικό μετερίζι και αν προσπαθεί κανείς, ιδιαίτερα σήμερα που τα πάντα είναι δυσκολότερα σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν, δεν πρέπει να ξεχνά ότι ο φόβος της αποτυχίας είναι χειρότερος από την ίδια την αποτυχία. Σε μία πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Journal of experimental social psychology οι ερευνητές βρήκαν ότι έχει πολλές περισσότερες πιθανότητες να επιτύχει κάποιος όταν συγκεντρώνεται στα αποτελέσματα της προσπάθειας παρά στο πως δεν θα αποτύχει. Πολλά παραδείγματα μπορεί να φέρει κανείς εδώ ιδίως για τον ρόλο της Θετικής ενθάρρυνσης, στο να τολμήσει κανείς να προχωρήσει στο επόμενο βήμα με προσήλωση στο θετικό αποτέλεσμα, παρά με τον φόβο της ατολμίας μπροστά σε μια ενδεχόμενη αποτυχία. Οι άνθρωποι πάντως που γράφουν ιστορία, οι πραγματικοί μπροστάρηδες αυτού του κόσμου, γνώρισαν την αποτυχία ως αναπόσπαστο μέρος και κομμάτι της κυοφορίας που οδηγεί στην επιτυχία. Ο Τόμας Έντισον χρειάστηκε 1.000 προσπάθειες για να αναπτύξει μία λάμπα που ενεργοποιούνταν με τον ηλεκτρισμό. Μετά την ανακάλυψη καποιος τον ρώτησε «πως αισθάνεται καποιος που έχει αποτύχει 1.000 φορές μέχρι να επιτύχει;» για να απαντήσει ο ίδιος «μα δεν απέτυχα χίλιες φορές, η εφεύρεση είναι από αυτές που χρειάζονται 1.000 στάδια μέχρι να επιτύχει».

Αντώνης Καρατζάς Δικηγόρος, ΜΒΑ
adonik@nb.org