Όταν αλλάζεις πίστα

9 Ιουλ 2018 1:56:52 μ.μ.

Η έκθεση του QCM, ενός αμερικάνικου hedge fund, η οποία δημοσιεύτηκε στις 3.5.2018 και αμφισβητεί την οικονομική και εμπορική θέση της ελληνικής Follie Follie group, εάν αποδειχτεί βάσιμη, θα αποτελέσει θρυαλλίδα δυσάρεστων εξελίξεων, όχι μόνο για την εταιρία και τους 5.000 εργαζομένους της αλλά και για τη χώρα μας.

Η ιστορική εξέλιξη της FF group αποτελεί ένα απίστευτο success story, που μας έκανε όλους περήφανους: Η επιχείρηση ξεκίνησε το 1982 ως «mom and pop business», με ένα μικρό μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας, και αναπτύχθηκε σε έναν διεθνή επιχειρηματικό κολοσσό (με 930 σημεία πώλησης σε 31 χώρες), πλην όμως, κατά φαινόμενα κι ενόψει της έκθεσης της QCM, παρέμεινε «mom and pop business» τόσο στη νοοτροπία όσο και τη δομή και την οργάνωσή της.

Με τον Τζώρτζη Κουτσολιούτσο, από τη δεύτερη γενιά, να αναδεικνύεται το 2015 Έλληνας επιχειρηματίας της χρονιάς, η γιγάντια αυτή εισηγμένη επιχείρηση, στην οποία εισήλθαν Κινέζικα κεφάλαια από τον διεθνή όμιλο Fosun, έφθασε, βάσει δημοσιευμένων στοιχείων, να έχει 1,4 δισ. ευρώ ετήσιο τζίρο, 612 εκ. ευρώ δάνεια αλλά και πολλές «αμαρτίες», με κυριότερη, κατά την άποψή μου, ότι η επιχείρηση ξεπεράστηκε από την ίδια την οικογενειοκρατία και τον μεγάλο ιδεατισμό που προκάλεσε η αλόγιστη ανάπτυξή της.

Παρότι είμαι εκπρόσωπος και γέννημα θρέμμα οικογενειακής επιχείρησης, δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι, υπό τους σημερινούς όρους επιχειρηματικού ανταγωνισμού και εταιρικής διακυβέρνησης, μπορεί να διοικηθεί μια πολυεθνική επιχείρηση αυτού του μεγέθους από έναν οικογενειακό πυρήνα με πρωταγωνιστές τους ιδρυτές και τον γιο τους, με τον πεθερό του διευθύνοντος συμβούλου στη θέση του προέδρου της ελεγκτικής επιτροπής και ορκωτό ελεγκτή μια μικρή ελεγκτική εταιρία, που πιθανότατα δεν έχει την τεχνογνωσία ή/και τους πόρους να αναλάβει έναν τόσο μεγάλο διεθνή όμιλο.

Το ερώτημα, λοιπόν, -ανεξαρτήτως ευφυίας, προσόντων και διάθεσης των μελών μιας επιχειρηματικής οικογένειας, και εφόσον δεν υπάρχει κάποιος ιδιοτελής λόγος- είναι το εξής: βάζει κάποιος επιχειρηματίας σε ρίσκο μια τέτοιου μεγέθους επιχείρηση που έφτιαξε ο ίδιος με πιθανό κόστος να «ξαναγράψει» τα κεφάλαια για την Εταιρική Διακυβέρνηση (ΕΔ), όπως έκανε κάποτε η Lehman Brothers και τόσες άλλες επιχειρήσεις με τα αντιπαραδείγματα τους;

Επισημαίνεται ότι ποτέ η Ελλάδα και οι ελληνικές επιχειρήσεις (εισηγμένες) δεν πήραν στα σοβαρά την αποτελεσματικά προληπτική δράση που συνεπάγεται η υγιής εφαρμογή των κανόνων της ΕΔ, η οποία, ως σύστημα αρχών και πρακτικών βάσει του οποίου οργανώνεται, λειτουργεί και διοικείται μια ΑΕ, πρωτοεμφανίστηκε στη χώρα μας (με τον Ν 3016/2002) με στόχο τη διαφύλαξη και την ικανοποίηση των εννόμων συμφερόντων όλων όσων συνδέονται με την εταιρία.

Η ΕΔ, ως ένα είδος εταιρικού αυτοελέγχου, ήρθε στο προσκήνιο με αφορμή το παγκόσμιο κύμα ιδιωτικοποίησης και εξαγοράς επιχειρήσεων στη δεκαετία του ’80, την άρση των ελέγχων και την ολοκλήρωση των κύριων αγορών, καθώς και τα σκάνδαλα πολλών αμερικανικών επιχειρήσεων με την κρίση που ξέσπασε το 2008. Και όπως κάθε αυτοέλεγχος, έτσι και η ΕΔ χρειάζεται μεγάλες δόσεις αυτογνωσίας, θάρρους και πάνω απ’ όλα αρχών ηθικής και δεοντολογίας από πλευράς του επιχειρηματία για να την επιβάλει. Πώς αλλιώς απεμπολείς την κηδεμονία σου, ως αφεντικό, παραχωρώντας σε ανθρώπους που μισθοδοτείς την υποχρέωσή σου να λογοδοτήσεις ενώπιόν τους εφόσον χρειαστεί;

Όπως αναμενόταν, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, η προαιρετική εφαρμογή των κανόνων της ΕΔ για τις μη εισηγμένες επιχειρήσεις επιβεβαίωσε θριαμβευτικά το γνωστό ρητό “soft law is no law” και για τις εισηγμένες το “hard law is soft law”. Πράγματι, θέλει πολλά «κιλά θάρρους» για να πας κόντρα στην απληστία, τη ματαιοδοξία και τη φιλοδοξία, όλα ακόρεστα αρχέτυπα του ανθρώπινου dna.

Μέχρι την ώρα που γράφεται το παρόν δεν έχουν εκδηλωθεί δικαστικές ενέργειες εναντίον της FF, ούτε, με τον έλεγχο του νέου ορκωτού εν εξελίξει, έχουν προκύψει στοιχεία που αποδεικνύουν την αλήθεια των δημοσιευμάτων, που μιλούν για παραποιημένα και ψευδή οικονομικά στοιχεία· και μακάρι να μην προκύψουν.

Ακόμα και στην, ευκταία, περίπτωση κατά την οποία η FF gpoup έχει πέσει θύμα μιας καλοστημένης προπαγάνδας, που διεξήχθη στο πλαίσιο ενός επιχειρηματικού πολέμου για την απομείωση της αξίας της και την απόκτησή της σε πολύ μικρότερη αξία από την πραγματική της, η Διοίκηση της εταιρίας φέρει βαρύτατες ευθύνες, που είναι αναντίστοιχες των ικανοτήτων της να φθάσει την εταιρία εκεί που την έφθασε.

Σε κάθε επιχειρηματική δράση υπάρχουν κατώφλια ανάπτυξης, καθένα από τα οποία έχει τους δικούς του κανόνες. «Πίστες» τις λένε οι έφηβοι της εποχής. Άλλη πίστα είναι να «τρέχεις» μια επιχείρηση με 3 εργαζόμενους, άλλη με 10 -σημαντικό κατώφλι οργάνωσης- και άλλη με 5.000 εργαζόμενους. Καμία επιχείρηση δεν μπορεί να επιβιώσει, να ανταγωνιστεί και να αναπτυχθεί με βιώσιμους όρους, εάν δεν ακολουθήσει τους κανόνες λειτουργίας του μεγέθους της. Και αν η FF group αποδειχθεί αντιπαράδειγμα εταιρικής δράσης, ας παραδειγματιστούμε όλοι από τα λάθη της, πολλά από τα οποία θα μπορούσαν, μέσα στη μέθη της διαδρομής, να ήταν και δικά μας λάθη.

Αντώνης Καρατζάς, LLB, MBA
adonik@nb.org

Κλείσιμο
Ρυθμίσεις απορρήτου

Χρησιμοποιούμε δεδομένα μέσω cookies για τη σωστή λειτουργία του website, καθώς και πληροφορίες που μας βοηθάνε να παρέχουμε το μέγιστο των υπηρεσιών μας, εσείς όμως θα αποφασίσετε για τα δεδομένα αυτά.

30%
Γιατί αυτά τα δεδομένα είναι σημαντικά;

Έτσι μας βοηθάτε να βελτιώνουμε την εμπειρία σας & να σας παρέχουμε ακόμη καλύτερη εξυπηρέτηση για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας.

Όροι Χρήσης Πολιτική Απορρήτου
">