Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ


Σε απόθεμα

Τιμή: 40,00 €

Βιβλίο (έντυπο)   + 40,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Δωρεάν μεταφορικά σε όλη την Ελλάδα για αγορές άνω των 30€
Κωδικός Προϊόντος: 12949
Γιόκαρης Ά.
ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
Ρούκουνας Ε.
Η παρούσα έκδοση που εντάσσεται στην Σειρά του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου αφορά στο διεθνές δίκαιο και την εφαρμογή του μέσα από την πρακτική των δικαιοδοτικών οργάνων. Καταδεικνύεται ότι η πρακτική των κρατών στη διαμόρφωση, ερμηνεία και εφαρμογή των κανόνων που συνθέτουν το διεθνές δίκαιο λειτούργησε ως σημείο εκκίνησης και στήριξης της νομολογίας των δικαιοδοτικών οργάνων.

Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο μέρη, το μεν πρώτο καταπιάνεται με την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου στη διεθνή έννομη τάξη το δε δεύτερο με την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου στην εσωτερική έννομη τάξη. Έτσι στο Πρώτο Μέρος και στα επιμέρους κεφάλαιά του αναλύονται όλα τα ζητήματα που αφορούν στην εφαρμογή και ερμηνεία στο διεθνές πεδίο με κυριότερα αντικείμενα την διεθνή σύμβαση ως αντικείμενο της διαφοράς, την έννοια της διαφοράς καθεαυτή, τους μη δικαιοδοτικούς τρόπους επίλυσης των διαφορών αλλά και τις δικαιοδοτικές διαδικασίες επίλυσης των διαφορών. Όσον αφορά στις τελευταίες εκτίθενται με τρόπο εναργή θεματικά αντικείμενα μεταξύ άλλων όπως η διεθνής διαιτησία, το Μόνιμο Διαιτητικό Δικαστήριο, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, η εγκαθίδρυση δικαιοδοσίας, ο ρόλος του εθίμου, των γενικών αρχών του δικαίου, οι θεωρίες των δημοσιολόγων, η συμβολή της νομολογίας στη διαμόρφωση και προοδευτική ανάπτυξη του διεθνούς δικαίου, η αρχή της ουδετερότητας, το Διεθνές Δικαστήριο για το δίκαιο της θάλασσας και η ερμηνεία από διεθνή δικαστήρια ή διεθνή δικαιοδοτικά ή διαιτητικά όργανα. Ομοίως εξετάζονται όλα τα συναφή θέματα με την αρχή της υπεροχής θεωρούμενη εξ επόψεως διεθνούς δικαίου όπως είναι χαρακτηριστικά η υπερισχύς του διεθνούς συμβατικού δικαίου στη Σύμβαση της Βιέννης του 1969 και στον  Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, η αρχή της υπεροχής στη νομολογία των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων και η ιεράρχηση της υπεροχής στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου.

Περαιτέρω, στο Δεύτερο Μέρος παρουσιάζονται τα ζητήματα που αφορούν στις διεθνείς συνθήκες και την εφαρμογή τους στο εσωτερικό δίκαιο και συγκεκριμένα η «υλική», «νομοθετική» και δικαιοδοτική εφαρμογή των διεθνών συνθηκών όπως και η ερμηνεία τους. Επίσης, εξετάζονται τα έννομα αποτελέσματα του διεθνούς συμβατικού δικαίου στην εσωτερική έννομη τάξη, οι όροι και περιορισμοί στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου με χαρακτηριστικά θέματα όπως η αρχή της αμοιβαιότητας, η ρήτρα του μάλλον ευνοουμένου κράτους και η πρακτική των επιφυλάξεων. Ομοίως, αντικείμενο εξέτασης αποτελούν οι σχέσεις διεθνούς – εσωτερικού δικαίου υπό το κράτος ισχύος των προ του 1975 Συνταγμάτων αλλά και μετά τη θέση σε ισχύ του Συντάγματος του 1975.

Επισημαίνεται ότι στο Κεφάλαιο Πρώτο του Πρώτου Μέρους δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στη νομολογία των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων, ιδίως της περιόδου προ του 1939 που επηρέασε και προσανατόλισε σε σημαντικό βαθμό τις μεταγενέστερες κωδικοποιήσεις.

Την έκδοση πλαισιώνουν αφενός μεν αναλυτικός χρονολογικός πίνακας από το έτος 1861 μέχρι και το έτος 2012 με αναφορά σημαντικών υποθέσεων από τη νομολογία των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων αφετέρου δε χρονολογικός πίνακας από το έτος 1832 μέχρι το έτος 2004 με διεθνείς συμβάσεις ενώ παρατίθεται και αναλυτική αλλοδαπή και ημεδαπή βιβλιογραφία.          

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑΣελ. VII
ΠΙΝΑΚΑΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕΩΝΣελ. IV
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ  
Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΕΝΝΟΜΗ ΤΑΞΗ  
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ 
Εφαρμογή και ερμηνεία στο διεθνές πεδίο 
Α. Η διεθνής σύμβαση ως αντικείμενο της διαφοράςΣελ. 3
1. Συμβάσεις μεταξύ κρατών και αλλοδαπών νομικών σχημάτωνΣελ. 6
2. Συμβάσεις μεταξύ κρατών και πολυεθνικών επιχειρήσεων - εφαρμοστέο δίκαιοΣελ. 9
Β. Η έννοια της διαφοράς μεταξύ κρατώνΣελ. 10
Γ. Μη δικαιοδοτικοί τρόποι επίλυσης διαφορών 
1. ΈρευναΣελ. 11
2. Προσφορά καλών υπηρεσιών - διαμεσολάβησηΣελ. 12
3. ΣυνδιαλλαγήΣελ. 12
4. Η διπλωματική διαπραγμάτευσηΣελ. 13
Δ. Δικαιοδοτικές διαδικασίες επίλυσης διαφορών 
1. Η διεθνής διαιτησίαΣελ. 14
2. Το Μόνιμο Διαιτητικό ΔικαστήριοΣελ. 15
3. Το Διεθνές Δικαστήριο της ΧάγηςΣελ. 16
4. Εγκαθίδρυση δικαιοδοσίας 
α. Το συνυποσχετικόΣελ. 17
β. Δικαιοδοτική ρήτρα (clause compromissoire)Σελ. 18
γ. Προέκταση δικαιοδοσίας - κατά παρέκταση αρμοδιότητα (forum prorogatum)Σελ. 18
δ. Οι προαιρετικές Δηλώσεις αποδοχής δικαιοδοσίαςΣελ. 19
5. Διαδικαστικές προϋποθέσεις 
α. Έννομο συμφέρονΣελ. 20
β. Εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσωνΣελ. 21
6. Αρμοδιότητα για προσωρινά μέτραΣελ. 22
7. Η διαδικασία των αποδείξεωνΣελ. 22
8. Το δεδικασμένοΣελ. 24
α. Η νομολογιακή συνοχή του αιτιολογικού των αποφάσεωνΣελ. 25
β. Η εκτέλεση των αποφάσεωνΣελ. 28
γ. Η εφαρμογή αποφάσεων διεθνών δικαστηρίων από τα εθνικά δικαστήριαΣελ. 28
9. Το αίτημα ερμηνείας της απόφασηςΣελ. 29
10. Το εφαρμοστέο δίκαιο για την επίλυση διαφορώνΣελ. 30
α. ΈθιμοΣελ. 30
β. Οι γενικές αρχές του δικαίουΣελ. 30
γ. Θεωρίες ΔημοσιολόγωνΣελ. 31
δ. Η επιείκειαΣελ. 32
ε. Μονομερείς πράξειςΣελ. 33
Ειδικά περί της «διαμαρτυρίας»Σελ. 35
στ. Εφαρμογή εσωτερικού δικαίου από διεθνή δικαστήριαΣελ. 37
11. Η συμβολή της νομολογίας στη διαμόρφωση και προοδευτική ανάπτυξη του διεθνούς δικαίουΣελ. 38
α. Γενικές αρχές και κανόνες διαμορφωμένοι νομολογιακάΣελ. 38
Ευθύνη από νομοθετικές πράξεις:Σελ. 38
Ευθύνη βάσει της αρχής «due deligence»Σελ. 39
Διεθνής ευθύνη από πράξεις ιδιωτώνΣελ. 39
Ευθύνη από πράξεις επαναστατώνΣελ. 39
Ευθύνη από πράξεις της εκτελεστικής εξουσίαςΣελ. 40
Διεθνής ευθύνη για πράξεις δικαιοδοτικών οργάνωνΣελ. 40
Ευθύνη επί παραλείψει προσαρμογής της εθνικής νομοθεσίας εάν έχει αναληφθεί σχετική διεθνής υποχρέωσηΣελ. 41
Ευθύνη από επίκληση εσωτερικού δικαίου προς αποφυγή εκπλήρωσης διεθνούς υποχρέωσηςΣελ. 41
β. Η αρχή της καλής πίστηςΣελ. 41
γ. Η ρήτρα rebus sic stantibus στη νομολογίαΣελ. 42
δ. Η ιθαγένεια στη διεθνή νομολογίαΣελ. 43
ε. Διπλωματική προστασίαΣελ. 44
στ. Νομολογιακές θέσεις για το έδαφος του κράτουςΣελ. 45
ζ. Νομολογιακή διαμόρφωση λύσεων επί θεμάτων διαδοχής κρατώνΣελ. 46
η. Η αρχή της «σχετικότητας» των διεθνών συνθηκών στη νομολογίαΣελ. 47
θ. Συναίνεση προς δέσμευσηΣελ. 49
ι. Νομολογιακές θέσεις σε ζητήματα ακυροτήτων διεθνών συνθηκώνΣελ. 50
κ. Ετεροδικία κράτουςΣελ. 50
12. Η αρχή της ουδετερότηταςΣελ. 52
13. Η θεωρία της «κατάστασης ανάγκης»Σελ. 52
14. Πολλαπλασιασμός των διεθνών δικαστηρίωνΣελ. 55
15. Το Διεθνές Δικαστήριο για το δίκαιο της θάλασσαςΣελ. 57
16. Ερμηνεία από διεθνή δικαστήρια ή διεθνή δικαιοδοτικά ή διαιτητικά όργανα 
α. Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 58
β. Μέσα και μέθοδοι ερμηνείαςΣελ. 60
γ. Συμπληρωματικά μέσα ερμηνείαςΣελ. 63
δ. Οι θέσεις της νομολογίαςΣελ. 63
ε. Γραμματική ερμηνείαΣελ. 69
στ. Χρήσιμο αποτέλεσμαΣελ. 71
ζ. Η μεταγενέστερη πρακτική των κρατών ως αρχή ερμηνείας των διεθνών συμβάσεωνΣελ. 72
η. Εξελιγκτική ερμηνείαΣελ. 77
θ. Οι προπαρασκευαστικές εργασίεςΣελ. 82
ι. Πολλαπλά αυθεντικά κείμεναΣελ. 83
κ. Οι ερμηνευτικές συμφωνίεςΣελ. 84
λ. Ερμηνευτικά ΠρωτόκολλαΣελ. 85
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ 
Η αρχή της υπεροχής θεωρούμενη εξ επόψεως διεθνούς δικαίου 
ΕισαγωγικάΣελ. 87
Α. Η υπερισχύς του διεθνούς συμβατικού δικαίου στη Σύμβαση Βιέννης 1969 και στον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕΣελ. 88
Β. Η αρχή της υπεροχής στη νομολογία των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνωνΣελ. 91
1. Η υπεροχή του διεθνούς δικαίου έναντι των εσωτερικών συνταγματικών κανόνωνΣελ. 91
α. Διαιτητική πρακτικήΣελ. 92
β. Η πρακτική του ΔΔΔΔΣελ. 93
2. Η υπεροχή του διεθνούς δικαίου έναντι των εσωτερικών νομοθετικών πράξεων, νόμων και δικαστικών αποφάσεωνΣελ. 93
α. Υπερισχύς έναντι της εσωτερικής νομοθεσίαςΣελ. 95
β. Η υπερισχύς του διεθνούς δικαίου έναντι των διοικητικών πράξεωνΣελ. 96
γ. Η υπερισχύς του διεθνούς δικαίου έναντι των εσωτερικών δικαστικών αποφάσεωνΣελ. 96
3. Οι συνέπειες της αρχής της υπεροχής εξ επόψεως διεθνούς δικαίουΣελ. 97
Γ. Ιεράρχηση υπεροχής στα πλαίσια του διεθνούς δικαίουΣελ. 99
 
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ  
Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΝΝΟΜΗ ΤΑΞΗ  
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ 
Η εφαρμογή των διεθνών συνθηκών στο εσωτερικό δίκαιο 
Α. Η «υλική» εφαρμογή των διεθνών συνθηκών 
1. Διοικητικά μέτρα εκτελέσεως των διεθνών συμβάσεωνΣελ. 106
Β. Η «νομοθετική» εφαρμογή των διεθνών συνθηκώνΣελ. 108
Γ. Η δικαιοδοτική εφαρμογή των διεθνών συνθηκώνΣελ. 110
Δ. Μονομερής ερμηνεία στο πεδίο της εσωτερικής εννόμου τάξεωςΣελ. 111
1. Κυβερνητική ερμηνείαΣελ. 112
α. Μονομερής ερμηνείαΣελ. 112
β. Οι ερμηνευτικές δηλώσειςΣελ. 114
2. Η ερμηνεία από εσωτερικά διοικητικά ή νομοθετικά όργανα 
α. Η ερμηνεία από διοικητικά όργαναΣελ. 116
β. Η ερμηνεία από τη νομοθετική εξουσίαΣελ. 117
1. Η ερμηνεία των διεθνών συμβάσεων στην ελληνική δικαιοδοτική πρακτικήΣελ. 119
2. Αρχές και μέθοδοι ερμηνείας των διεθνών συμβάσεων από τα δικαστήριαΣελ. 122
3. Η ερμηνευτική αρχή της «σαφούς πράξεως»Σελ. 125
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ 
Τα «έννομα αποτελέσματα» του διεθνούς συμβατικού δικαίου στην εσωτερική έννομη τάξη 
Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 129
Α. Οι δυνατότητες των διεθνών συνθηκών για παραγωγή εννόμων αποτελεσμάτων στην εσωτερική έννομη τάξηΣελ. 130
1. 'Αμεσο έννομο αποτέλεσμα - ευθεία και αυτεπάγγελτος εφαρμογή των συμβατικών ρυθμίσεωνΣελ. 132
2. Συνθήκες νομοθετικού περιεχομένουΣελ. 133
3. Συνθήκες «πολιτικού» περιεχομένουΣελ. 135
α. Οι συνθήκες «πολιτικού» περιεχομένου ως προκρίματα ενώπιον εθνικών δικαιοδοτικών οργάνωνΣελ. 137
β. Συνθήκες διαδοχής κρατών ως προκρίματαΣελ. 138
γ. Τυπολογία - νομολογιακή πρακτικήΣελ. 139
Β. Κριτήρια διάκρισης των διεθνών συμβάσεων σε αυτοδύναμης εφαρμογής και μηΣελ. 143
1. Ο χαρακτήρας self-executing των διεθνών συμβάσεων ενοποιήσεως του ιδιωτικού δικαίουΣελ. 146
2. Κατηγορίες συμβάσεων αυτοδύναμης εφαρμογήςΣελ. 148
3. Κατηγορίες συμβάσεων μη αυτοδύναμης εφαρμογήςΣελ. 155
Γ. Συμβάσεις που απευθύνονται στην εκτελεστική εξουσίαΣελ. 159
Δ. Η «ένταξη» ως προϋπόθεση δικαιοδοτικής εφαρμογής του διεθνούς συμβατικού δικαίουΣελ. 162
Ε. Η εφαρμογή Κανονισμών Διεθνών ΟργανισμώνΣελ. 164
Στ. Η ελληνική δικαιοδοτική πρακτικήΣελ. 166
1. Η εξέλιξη της ελληνικής νομολογίας μέχρι το 1975Σελ. 167
2. Οι θέσεις της ελληνικής νομολογίας μετά την ισχύ του Συντάγματος του 1975Σελ. 169
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ 
Όροι και περιορισμοί στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου 
Α. Η αρχή της αμοιβαιότητας 
1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις - Ελληνική πρακτικήΣελ. 173
2. Συνέπειες από την έλλειψη αμοιβαιότητας εξ επόψεως διεθνούς δικαίουΣελ. 177
3. Συνταγματικοί περιορισμοί στην εφαρμογή του διεθνούς δικαίου με βάση την αμοιβαιότηταΣελ. 179
α. Οι συνταγματικές προβλέψεις - Συγκριτικό πλαίσιοΣελ. 180
β. Ο έλεγχος από τα δικαστήριαΣελ. 184
Β. Η λειτουργία στην εσωτερική έννομη τάξη της ρήτρας του μάλλον ευνοουμένου κράτους: όρος επέκτασης ή περιορισμού της εφαρμογής του διεθνούς συμβατικού δικαίου 
1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις - Διεθνής πρακτικήΣελ. 186
2. Η ελληνική νομολογία υπό το κράτος ισχύος του Συντάγματος του 1952 
α. Η νομολογιακή διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της ρήτρας του μάλλον ευνοουμένου κράτουςΣελ. 190
β. Η αποσύνδεση της εφαρμογής της ρήτρας του μάλλον ευνοουμένου κράτους από την αρχή ή τον όρο της αμοιβαιότηταςΣελ. 190
3. Το συνταγματικό πλαίσιο και η ελληνική νομολογία μετά το 1975Σελ. 192
Γ. Περιορισμοί στην έκταση εφαρμογής των διεθνών συμβάσεων - Η πρακτική των επιφυλάξεων 
1. Διεθνές πλαίσιο και πρακτικήΣελ. 194
2. Επιφυλάξεις - διάκριση από τις ερμηνευτικές δηλώσειςΣελ. 196
3. Η ελληνική πρακτική και οι θέσεις της νομολογίαςΣελ. 197
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ 
Η αρχή της υπεροχής θεωρούμενη εξ επόψεως εσωτερικού δικαίου 
Εισαγωγικές παρατηρήσειςΣελ. 201
Α. Οι σχέσεις διεθνούς - εσωτερικού δικαίου υπό το κράτος ισχύος των προ του 1975 Συνταγμάτων 
1. Η νομολογιακή πρακτικήΣελ. 203
α. Οι μη γραπτές πηγές του διεθνούς δικαίουΣελ. 203
β. Το διεθνές συμβατικό δίκαιοΣελ. 208
2. Η νομοθετική πρακτικήΣελ. 211
Β. Οι σχέσεις διεθνούς και εσωτερικού δικαίου μετά από τη θέση σε ισχύ του Συντάγματος του 1975 
Η συνταγματική καθιέρωση της αρχής της «υπεροχής»Σελ. 217
Γ. Οι συνέπειες από τη συνταγματική αναγνώριση της υπερνομοθετικής ισχύος του διεθνούς δικαίου στην ελληνική νομολογία 
α. Μη εφαρμογή του εθνικού κανόνα σε περίπτωση συγκρούσεως προς διεθνή διάταξηΣελ. 220
β. Ο αυτεπάγγελτος έλεγχος από τα δικαστήρια της «αντισυμβατικότητας» του νόμουΣελ. 221
 
ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΔΙΚΑΙΟΔΟΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝΣελ. 223
ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣΣελ. 233
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣελ. 241
Back to Top