ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ


Γενικό Μέρος

Σε απόθεμα

Τιμή: 70,00 €

Βιβλίο (έντυπο)   + 70,00 €

* Απαιτούμενα πεδία

Δωρεάν μεταφορικά σε όλη την Ελλάδα για αγορές άνω των 30€
Κωδικός Προϊόντος: 11682
Βαθιώτης Κ.
  • Έκδοση: 2007
  • Σελίδες: 564+XLIV
  • ISBN: 978-960-272-413-2
Το παρόν έργο αποτελεί μια ευσύνοπτη και τεκμηριωμένη παρουσίαση του Γενικού Μέρους του Ουσιαστικού Ποινικού Δικαίου, εξαιρουμένων των ζητημάτων που αφορούν το Δίκαιο επιμέτρησης της ποινής και την Ποινολογία. Η θεωρητική ανάλυση των επιμέρους ζητημάτων συνοδεύεται από 500 και πλέον παραδείγματα, που στην πλειονότητά τους έχουν ληφθεί από την ελληνική και γερμανόφωνη νομολογία και τα οποία βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση του κειμένου. Ειδικότερα, εξετάζονται η έννοια, οι διακρίσεις και η αποστολή του Ποινικού Δικαίου, ο χρόνος και ο τόπος τέλεσης του εγκλήματος, το έγκλημα και οι διακρίσεις του, ο αιτιώδης σύνδεσμος πράξης και αποτελέσματος, ο αντικειμενικός καταλογισμός και οι λόγοι άρσης του αδίκου (προσταγή, άμυνα, κατάσταση ανάγκης, σύγκρουση καθηκόντων, συναίνεση παθόντος κ.ά.), η ικανότητα για καταλογισμό, η υπαιτιότητα (δόλος, αμέλεια και συνδυασμός τους), το άλλως δύνασθαι πράττειν, η απόπειρα (προϋποθέσεις, υπαναχώρηση, ειδικά ζητήματα), η συμμετοχή (συναυτουργία, έμμεση και ηθική αυτουργία, συνέργεια) και η συρροή εγκλημάτων. Το έργο συμπληρώνεται με βασική βιβλιογραφία και αλφαβητικό ευρετήριο. Πρόκειται για ένα εύχρηστο θεωρητικό και πρακτικό βοήθημα για τους δικηγόρους, δικαστές και σπουδαστές του ποινικού δικαίου.
ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ 
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ Σελ. ΧΧΙΧ
ΒΑΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Σελ. ΧΧΧΙ
§ 1. ΕΝΝΟΙΑ - ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ - ΑΠΟΣΤΟΛΗ Σελ. 1
Ι. Το Ποινικό Δίκαιο ως τμήμα του Δημοσίου Δικαίου Σελ. 1
ΙΙ. Οι διακρίσεις του Ποινικού Δικαίου Σελ. 2
Α. Κοινό και ιδιαίτερο Σελ. 2
Β. Καθολικό και μερικό Σελ. 2
Γ. Τυπικό και ουσιαστικό Σελ. 3
Δ. Γενικό και Ειδικό Μέρος Σελ. 3
ΙΙΙ. Η αποστολή του Ποινικού Δικαίου Σελ. 5
Α. Η προστατευτική των εννόμων αγαθών λειτουργία του Ποινικού Δικαίου Σελ. 6
1. Ορισμός του εννόμου αγαθού Σελ. 6
2. Τα είδη των εννόμων αγαθών Σελ. 7
3. Έννομο αγαθό και υλικό αντικείμενο Σελ. 8
4. Έννομο αγαθό και γενική ηθική Σελ. 9
Β. Ο αποσπασματικός χαρακτήρας του Ποινικού Δικαίου Σελ. 9
1. Η αρχή της αναλογικότητας Σελ. 9
2. Η αρχή της επικουρικότητας Σελ. 10
3. Ο κατ' αρχήν παρακολουθηματικός χαρακτήρας του Ποινικού Δικαίου Σελ. 10
Γ. Η ποινή Σελ. 11
1. Απόλυτες θεωρίες Σελ. 12
2. Σχετικές θεωρίες Σελ. 13
α) Αρνητική γενική πρόληψη Σελ. 14
β) Θετική γενική πρόληψη Σελ. 15
γ) Ειδική πρόληψη Σελ. 15
δ) Ενωτικές θεωρίες Σελ. 16
ε) Η σύνθεση της γενικής και ειδικής πρόληψης στον Ποινικό μας Κώδικα Σελ. 16
3. Κύριες και παρεπόμενες ποινές Σελ. 18
α) Οι κύριες ποινές και η τριχοτόμηση των εγκλημάτων Σελ. 18
β) Παρεπόμενες ποινές Σελ. 20
4. Μέτρα ασφαλείας Σελ. 22
Δ. Η εξασφαλιστική (εγγυητική) λειτουργία του Ποινικού Δικαίου: Η αρχή της νομιμότητας Σελ. 24
1. Η αρχή του γραπτού νόμου (lex scripta) Σελ. 25
2. Η αρχή του ρητού νόμου (lex stricta) Σελ. 27
3. Η αρχή του σαφούς νόμου (lex certa) Σελ. 31
4. Η αρχή του προηγούμενου νόμου (lex praevia) Σελ. 33
§ 2. ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Σελ. 37
Ι. Χρόνος τελέσεως του εγκλήματος Σελ. 37
1. Η θεωρία της εγκληματικής δράσεως (συμπεριφοράς) Σελ. 37
2. Η θεωρία του αποτελέσματος Σελ. 38
3. Η διευρυμένη θεωρία της συμπεριφοράς Σελ. 39
4. Οι επιμέρους συνέπειες της θεωρίας της εγκληματικής δράσεως (συμπεριφοράς) Σελ. 40
ΙΙ. Τόπος τελέσεως του εγκλήματος και Διεθνές Ποινικό Δίκαιο Σελ. 41
Α. Ο κανόνας: Η αρχή της εδαφικότητας Σελ. 41
Β. H εύρεση του τόπου τελέσεως Σελ. 42
Γ. Οι εξαιρέσεις: Τα διευρυμένα τοπικά όρια ισχύος των ελληνικών ποινικών νόμων Σελ. 45
1. Η αρχή της ενεργητικής προσωπικότητας: έγκλημα στην αλλοδαπή από Έλληνα Σελ. 45
2. Η αρχή της παθητικής προσωπικότητας: έγκλημα στην αλλοδαπή εναντίον Έλληνα Σελ. 46
3. Η αρχή της προστασίας της ελληνικής Πολιτείας Σελ. 47
4. Η αρχή της οικουμενικότητας ή της παγκόσμιας δικαιοσύνης Σελ. 47
5. Η αρχή της διευθέτησης: το ακαταδίωκτο των εγκλημάτων που τελέσθηκαν στην αλλοδαπή Σελ. 48
6. Η αρχή του συνυπολογισμού Σελ. 49
ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ 
§ 3. ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ Σελ. 51
I. Εισαγωγικά: Τα στοιχεία του εγκλήματος Σελ. 51
ΙΙ. Πράξη Σελ. 61
Α. Συμπεριφορά Σελ. 61
Β. Ανθρώπινη Σελ. 62
Γ. Εκούσια Σελ. 63
Δ. Διά της οποίας επέρχεται μεταβολή στον εξωτερικό κόσμο Σελ. 66
ΙΙΙ. Παράλειψη Σελ. 67
Α. Διάκριση πράξης-παράλειψης Σελ. 67
Β. Τα γνήσια εγκλήματα παραλείψεως Σελ. 70
Γ. Τα μη γνήσια εγκλήματα παραλείψεως (εγκλήματα διά παραλείψεως τελούμενα) Σελ. 70
1. Η ιδιαίτερη νομική υποχρέωση και οι πηγές της Σελ. 71
α) Νόμος Σελ. 72
β) Σύμβαση - Εκούσια ανάληψη Σελ. 73
γ) Προγενέστερη επικίνδυνη ενέργεια Σελ. 75
δ) 'Αλλες πηγές: κοινωνία βίου - κοινωνία κινδύνων Σελ. 78
2. Η αντικειμενική δυνατότητα παρεμπόδισης του αποτελέσματος Σελ. 80
§ 4. ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ Σελ. 82
Ι. Με βάση τις ρυθμίσεις του Γενικού Μέρους Σελ. 82
II. Με βάση τις ρυθμίσεις του Ειδικού Μέρους Σελ. 82
Α. Εγκλήματα αποτελέσματος και εγκλήματα συμπεριφοράς Σελ. 82
Β. Εγκλήματα βλάβης και εγκλήματα διακινδυνεύσεως Σελ. 83
1. Εγκλήματα συγκεκριμένης διακινδυνεύσεως Σελ. 84
2. Εγκλήματα αφηρημένης διακινδυνεύσεως Σελ. 85
3. Εγκλήματα αφηρημένης-συγκεκριμένης (ή δυνητικής) διακινδυνεύσεως Σελ. 86
Γ. Εγκλήματα στιγμιαία και εγκλήματα διαρκή Σελ. 86
Δ. Εγκλήματα κοινά και εγκλήματα ιδιαίτερα. - Εγκλήματα ιδιόχειρα Σελ. 88
1. Γνήσια ιδιαίτερα εγκλήματα Σελ. 90
2. Μη γνήσια ιδιαίτερα εγκλήματα Σελ. 90
Ε. Εγκλήματα μονόπρακτα και εγκλήματα δίπρακτα/πολύπρακτα Σελ. 90
ΣΤ. Εγκλήματα απλά (απλότροπα) και εγκλήματα μικτά (πολύτροπα) Σελ. 92
1. Διαζευκτικώς μικτά ή γνήσια πολύτροπα Σελ. 93
2. Σωρευτικώς μικτά ή μη-γνήσια πολύτροπα Σελ. 93
Ζ. Βασικά εγκλήματα - εγκληματικές παραλλαγές - ιδιώνυμα Σελ. 94
§ 5. ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΠΡΑΞΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ Σελ. 98
Ι. Εισαγωγικά Σελ. 98
ΙΙ. Η θεωρία του ισοδυνάμου των όρων Σελ. 101
Α. Το περιεχόμενό της Σελ. 101
Β. Οι απαραίτητοι περιορισμοί της θεωρίας του ισοδυνάμου των όρων Σελ. 102
1. Η δυσμενής μεταβολή του εννόμου αγαθού Σελ. 102
2. Το αποτέλεσμα στην συγκεκριμένη του μορφή Σελ. 102
3. Νομοτελειακός τρόπος Σελ. 105
Γ. Διακοπή του αιτιώδους συνδέσμου Σελ. 106
Δ. Διαζευκτική αιτιότητα Σελ. 106
Ε. Σωρευτική αιτιότητα Σελ. 107
ΣΤ. Απαγόρευση αναδρομής Σελ. 107
Ζ. 'Αμεση αιτιότητα; Σελ. 109
ΙΙΙ. Η θεωρία της πρόσφορης αιτίας Σελ. 110
IV. Αιτιότητα και παράλειψη Σελ. 111
§ 6. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ Σελ. 113
Ι. Εισαγωγικά Σελ. 113
ΙΙ. Η θεωρία της επιτρεπόμενης διακινδύνευσης Σελ. 114
ΙΙΙ. Η θεωρία της κοινωνικής προσφορότητας Σελ. 115
ΙV. Οι θεωρίες εξειδίκευσης του αντικειμενικού Σελ. καταλογισ
A. Η θεωρία περί της επιτάσεως του κινδύνου Σελ. 117
B. Η θεωρία περί του προστατευτικού σκοπού του κανόνα Δικαίου Σελ. 117
Γ. Η θεωρία περί της απαγορεύσεως αναδρομής Σελ. 118
Δ. Η θεωρία περί της αρχής της εμπιστοσύνης Σελ. 122
Ε. Η θεωρία περί της αρχής της ιδίας υπευθυνότητας Σελ. 123
V. Αντικειμενικός καταλογισμός και στο εκ δόλου έγκλημα; Σελ. 127
§ 7. ΤΕΛΙΚΑ ΑΔΙΚΗ ΠΡΑΞΗ -ΛΟΓΟΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ Σελ. ΤΟΥ ΑΔΙΚΟ
I. Τα είδη των λόγων άρσεως του αδίκου Σελ. 130
A. Γενικοί και ειδικοί Σελ. 130
B. Καθολικοί και ατομικοί Σελ. 130
Γ. Η πηγή των λόγων άρσεως του αδίκου Σελ. 130
Δ. Αρχές που διέπουν τους λόγους άρσεως του αδίκου Σελ. 131
Ε. 'Αρση του αδίκου στο εξ αμελείας έγκλημα; Σελ. 132
ΣΤ. Τα υποκειμενικά στοιχεία της δικαιολόγησης του αδίκου Σελ. 134
§ 8. ΠΡΟΣΤΑΓΗ Σελ. 137
Ι. Προσταγή "υπό νομική έννοια" Σελ. 138
ΙΙ. Τυπικές προϋποθέσεις Σελ. 139
ΙΙΙ. Ουσιαστικές προϋποθέσεις Σελ. 139
§ 9. ΑΜΥΝΑ Σελ. 142
Ι. Αρχές που διέπουν την άμυνα Σελ. 142
Α. Ατομική πτυχή Σελ. 142
Β. Υπερατομική πτυχή Σελ. 144
ΙΙ. Αμυντική κατάσταση Σελ. 145
Α. Επίθεση Σελ. 145
1. Από άνθρωπο Σελ. 145
2. Εκούσια συμπεριφορά Σελ. 146
3. Πραγματική; Σελ. 146
4. Με παράλειψη; Σελ. 148
Β. Παρούσα Σελ. 150
1. Παρούσα επίθεση στην γνήσια μορφή της Σελ. 150
2. Παρούσα επίθεση στην καταχρηστική μορφή της Σελ. 150
α) Πριν από την έναρξη της επιθέσεως Σελ. 150
β) Μετά την τελείωση της επιθέσεως Σελ. 151
3. Καθαρές περιπτώσεις μη-παρούσας επιθέσεως Σελ. 153
4. Προσωρινή παύση της επιθέσεως Σελ. 153
5. Μελλοντικές επιθέσεις - Προληπτική άμυνα Σελ. 154
6. Μη-γνήσιες περιπτώσεις προληπτικής άμυνας Σελ. 154
Γ. 'Αδικη Σελ. 155
Δ. Έννομα αγαθά δεκτικά αμύνης Σελ. 157
III. Αμυντική πράξη Σελ. 158
A. Είναι in concretο αναγκαία (επιβεβλημένη) η αμυντική πράξη; - Η "ακύρωση" του αμυντικού δικαιώματος Σελ. 158
1. Κοινωνικοηθικοί περιορισμοί: "μέρος πρώτον" Σελ. 158
2. 'Αμυνα και ΕΣΔΑ Σελ. 161
3. 'Αμυνα από ιδιώτη παρουσία οργάνου της αστυνομικής Αρχής Σελ. 162
Β. Το αναγκαίο μέτρο της άμυνας. - Κοινωνικοηθικοί περιορισμοί: "μέρος δεύτερον" Σελ. 162
1. Ασήμαντη επίθεση Σελ. 164
2. Πρόκληση της επιθέσεως εκ μέρους του αμυνομένου Σελ. 165
3. Επίθεση από ακαταλόγιστο πρόσωπο Σελ. 167
4. Επίθεση από πρόσωπο που συνδέεται εγγυητικά με τον αμυνόμενο Σελ. 168
IV. Υπέρβαση της άμυνας Σελ. 169
A. Κατ' ένταση και κατ' έκταση υπέρβαση αμύνης Σελ. 170
B. Υπέρβαση αμύνης και νομιζόμενη άμυνα Σελ. 171
Γ. Υπέρβαση και πρόφαση άμυνας Σελ. 171
Δ. Τιμώρηση του δράστη της υπέρβασης Σελ. 172
V. Υπαίτια κατάσταση άμυνας Σελ. 173
§ 10. ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΝΑΓΚΗΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ ΤΟ ΑΔΙΚΟ Σελ. 175
I. Αρχές που διέπουν την κατάσταση ανάγκης που αποκλείει το άδικο Σελ. 175
ΙΙ. Κατάσταση κινδύνου Σελ. 176
Α. Κίνδυνος Σελ. 176
Β. Παρών Σελ. 177
Γ. Ανυπαίτιος Σελ. 178
Δ. Έννομα αγαθά δεκτικά καταστάσεως ανάγκης Σελ. 179
Ε. Ανυπαρξία νομικού καθήκοντος Σελ. 180
ΙΙΙ. Πράξη ανάγκης (διασωστική πράξη) Σελ. 181
§ 11. ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ Σελ. 188
Ι. Η νομική φυσιογνωμία της: Στενή συγγένεια με την κατάσταση ανάγκης - Λόγος άρσεως του αδίκου πέρα του τεθειμένου Δικαίου Σελ. 188
ΙΙ. Η σύγκρουση δύο καθηκόντων ενεργείας ως μόνη αληθινή περίπτωση συγκρούσεως καθηκόντων Σελ. 190
Α. Κριτήρια επίλυσης της σύγκρουσης Σελ. 191
Β. Πρώτο κριτήριο: Αλληλοσυγκρουόμενα καθήκοντα διαφορετικής βαρύτητας Σελ. 191
Γ. Δεύτερο κριτήριο: Αλληλοσυγκρουόμενα καθήκοντα ίσης βαρύτητας Σελ. 192
ΙΙΙ. Η σύγκρουση ενός καθήκοντος ενεργείας μ' ένα καθήκον παραλείψεως: Τα "διλήμματα ζωής και θανάτου" Σελ. 193
Α. Σωρευτική κοινότητα ανισοβαρών κινδύνων Σελ. 193
Β. Σωρευτική κοινότητα ισοβαρών κινδύνων Σελ. 194
Γ. Διαζευκτική κοινότητα κινδύνων Σελ. 194
Δ. Κατάσταση ανάγκης που αποκλείει τον καταλογισμό πέρα του τεθειμένου Δικαίου Σελ. 195
§ 12. ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΘΟΝΤΟΣ Σελ. 196
I. Γενικός ή ειδικός λόγος άρσεως του αδίκου; Σελ. 196
II. Διάκριση της συναινέσεως από την συγκατάθεση Σελ. 197
ΙΙΙ. Έγκυρη συναίνεση Σελ. 199
Α. Ατομικό έννομο αγαθό Σελ. 199
Β. Εξουσία διαθέσεως Σελ. 199
Γ. Ικανότητα συναινέσεως Σελ. 200
Δ. Μορφή της συναινέσεως Σελ. 200
Ε. Χρόνος της συναινέσεως Σελ. 201
ΣΤ. Συναίνεση στην πράξη ή στο αποτέλεσμα; Σελ. 201
Ζ. Συναίνεση χωρίς βουλητικά ελαττώματα Σελ. 201
Η. Μη-πρόσκρουση στα χρηστά ήθη Σελ. 202
§ 13. ΕΙΚΑΖΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ Σελ. 204
Ι. "Υβρίδιο" συναινέσεως παθόντος και καταστάσεως ανάγκης Σελ. 204
ΙΙ. Εικαζόμενη συναίνεση προς αλλότριον όφελος Σελ. 205
ΙΙΙ. Εικαζόμενη συναίνεση προς ίδιον όφελος Σελ. 205
ΙV. Προϋποθέσεις κατάφασης της εικαζόμενης συναίνεσης Σελ. 206
§ 14. ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΕ ΕΝΟΧΗ Σελ. 208
§ 15. ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΝ: ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ Σελ. 214
Ι. Έλλειψη της ικανότητας προς καταλογισμόν Σελ. 214
Α. Μικτή μέθοδος Σελ. 215
Β. Βιολογικές προϋποθέσεις Σελ. 216
1. Διατάραξη των πνευματικών λειτουργιών Σελ. 216
α) Νοσηρή διατάραξη Σελ. 216
β) Απλή διατάραξη: διατάραξη της συνειδήσεως Σελ. 219
2. Ατελής ανάπτυξη των πνευματικών λειτουργιών Σελ. 220
α) Ανήλικοι Σελ. 220
β) Κωφάλαλοι Σελ. 221
Γ. Ψυχολογικές προϋποθέσεις Σελ. 222
ΙΙ. Ελαττωμένη ικανότητα προς καταλογισμόν Σελ. 223
ΙΙΙ. Ποινική ευθύνη του δράστη παρά την ελαττωματική κατάσταση: Οι "πονηρές" περιπτώσεις Σελ. 226
Α. Γενικά Σελ. 226
Β. Υπαίτια διατάραξη της συνειδήσεως: actio libera in causa (a.l.i.c.) Σελ. 227
1. Αληθινή ή φαινομενική εξαίρεση από το άρθρο 34 ΠΚ; Σελ. 228
2. Οι επιμέρους προϋποθέσεις της a.l.i.c. Σελ. 228
α) Εκ προθέσεως a.l.i.c. Σελ. 229
β) Εξ αμελείας a.l.i.c. Σελ. 231
§ 16. ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ: ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ Σελ. 233
§ 17. ΔΟΛΟΣ Σελ. 235
I. Θεμελίωση του δόλου Σελ. 235
Α. Διανοητικό στοιχείο Σελ. 235
Β. Βουλητικό στοιχείο Σελ. 236
Γ. Μορφές του δόλου Σελ. 237
1. Επιδίωξη (άμεσος δόλος α' βαθμού) Σελ. 237
2. Αναγκαίος δόλος (άμεσος δόλος β' βαθμού) Σελ. 239
3. Ενδεχόμενος δόλος - Η διάκρισή του από την ενσυνείδητη αμέλεια Σελ. 240
Δ. Χρόνος κατά τον οποίο πρέπει να υφίσταται ο δόλος Σελ. 248
ΙΙ. Αποκλεισμός του δόλου: Πραγματική πλάνη Σελ. 249
Α. Έννοια και συνέπειες Σελ. 249
Β. Iδιαίτερες μορφές πραγματικής πλάνης Σελ. 252
1. Πλάνη περί την αιτιώδη διαδρομή Σελ. 252
α) Γενικός δόλος Σελ. 253
β) Ανάστροφος γενικός δόλος Σελ. 255
2. Πλάνη περί το πρόσωπο ή το αντικείμενο Σελ. 256
3. Αστόχημα βολής Σελ. 257
Γ. Πλάνη περί τις πραγματικές προϋποθέσεις λόγου άρσεως του αδίκου Σελ. 259
§ 18. ΑΜΕΛΕΙΑ Σελ. 263
Ι. Γενικά Σελ. 263
ΙΙ. Εξωτερική αμέλεια Σελ. 264
Α. Παράβαση της αντικειμενικής επιμέλειας Σελ. 264
Β. Παράβαση της υποκειμενικής επιμέλειας Σελ. 266
Γ. Αιτιώδης συνάφεια εξωτερικής αμέλειας και εγκληματικού αποτελέσματος - Αντικειμενικός καταλογισμός Σελ. 268
ΙΙΙ. Εσωτερική αμέλεια Σελ. 275
Α. Αντικειμενική προβλεψιμότητα Σελ. 276
Β. Υποκειμενική προβλεψιμότητα Σελ. 283
§ 19. ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΔΟΛΟΥ ΚΑΙ ΑΜΕΛΕΙΑΣ ΣΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΜΙΚΤΗΣ ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑΣ: ΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΔΙΑΚΡΙΝΟΜΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ Σελ. 286
Ι. Η ratio της θεσπίσεως των εκ του αποτελέσματος διακρινομένων εγκλημάτων Σελ. 286
ΙΙ. Η μορφή υπαιτιότητας (δόλος) ως προς το βασικό έγκλημα Σελ. 287
ΙΙΙ. Η μορφή υπαιτιότητας (μόνο αμέλεια ή τουλάχιστον αμέλεια;) ως προς το βαρύτερο αποτέλεσμα Σελ. 288
Α. Η στενή ερμηνεία: "μόνο αμέλεια" Σελ. 288
Β. Η ενδιάμεση θέση: "τουλάχιστον αμέλεια" σε δύο περιπτώσεις Σελ. 289
Γ. Η ευρεία ερμηνεία: "τουλάχιστον αμέλεια"σε όλες τις περιπτώσεις - Η "παραδρομή" του νομοθέτη; Σελ. 290
IV. Aιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ βασικού εγκλήματος και βαρύτερου αποτελέσματος Σελ. 291
V. "Στενή σχέση" βασικού εγκλήματος και βαρύτερου αποτελέσματος Σελ. 293
§ 20. ΑΛΛΩΣ-ΔΥΝΑΣΘΑΙ-ΠΡΑΤΤΕΙΝ: ΤΡΙΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΧΗΣ Σελ. 295
Ι. Η διανοητική έκφανση του "άλλως-δύνασθαι-πράττειν": Νομική πλάνη Σελ. 295
Α. Είδη νομικής πλάνης Σελ. 298
1. 'Αμεση νομική πλάνη Σελ. 298
2. Έμμεση νομική πλάνη Σελ. 300
Β. Συγγνωστό Σελ. 301
Γ. Πλάνη περί το αξιόποινο Σελ. 301
Δ. Νομιζόμενο έγκλημα Σελ. 302
ΙΙ. Η βουλητική έκφανση του "άλλως-δύνασθαι-πράττειν" Σελ. 302
Α. Υπέρβαση άμυνας από φόβο ή ταραχή Σελ. 303
Β. Κατάσταση ανάγκης που αποκλείει τον καταλογισμό Σελ. 304
1. Γενικά Σελ. 304
2. Ομοιότητες και διαφορές σε σχέση με την κατάσταση ανάγκης που αποκλείει το άδικο Σελ. 305
α) Ομοιότητες Σελ. 306
β) Διαφορές Σελ. 306
i. Προκληθείσα βλάβη ανάλογη της απειληθείσας Σελ. 306
ii. Αποτροπή βλάβης υπέρ στενών συγγενών Σελ. 308
Γ. Κατάσταση ανάγκης πέρα του τεθειμένου Δικαίου Σελ. 309
Δ. 'Αμυνα εναντίον κατάστασης ανάγκης που αποκλείει τον καταλογισμό Σελ. 310
Ε. Νομιζόμενη κατάσταση ανάγκης που αποκλείει τον καταλογισμό Σελ. 310
ΤΡΙΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΔΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ 
§ 21. ΑΠΟΠΕΙΡΑ Σελ. 313
Ι. Γενικά Σελ. 313
ΙΙ. Οι τρεις προϋποθέσεις της απόπειρας Σελ. 315
Α. Απόφαση εκτελέσεως κακουργήματος ή πλημμελήματος Σελ. 315
1. Η υποκειμενική υπόσταση της απόπειρας Σελ. 315
2. Δόλος υπό αίρεση Σελ. 318
Β. Αρχή εκτελέσεως: Η αντικειμενική υπόσταση της απόπειρας Σελ. και η "γκ
Γ. Η μη ολοκλήρωση του εγκλήματος Σελ. 330
ΙΙΙ. Η (απολύτως) απρόσφορη απόπειρα: Από την "κλοπή" του δικού μου πράγματος μέχρι τον πυροβολισμό κατά του άδειου δωματίου και την "θανάτωση" του πεθαμένου Σελ. 333
Α. Ο λόγος τιμώρησης της απρόσφορης απόπειρας Σελ. 333
Β. Απρόσφορη απόπειρα και νομιζόμενο έγκλημα: Η αρχή της αντιστροφής Σελ. 336
Γ. Τα είδη της απρόσφορης απόπειρας Σελ. 339
1. Απρόσφορη απόπειρα λόγω μέσου, αντικειμένου και υποκειμένου Σελ. 339
2. Η δυσχερής διάκριση ανάμεσα σε απολύτως και σχετικώς απρόσφορη απόπειρα Σελ. 340
3. Η εξ ευηθείας απρόσφορη απόπειρα: "Μα τι κάνει αυτός ο βλάκας;" Σελ. 345
§ 22. ΥΠΑΝΑΧΩΡΗΣΗ Σελ. 348
I. Γενικά Σελ. 348
II. Ο λόγος της ατιμωρησίας Σελ. 350
ΙΙI. Υπαναχώρηση από μη-πεπερασμένη απόπειρα Σελ. 351
Α. Η εφικτή αποχή από το έγκλημα: "Αποτυχημένο έγκλημα" εναντίον μη-πεπερασμένης απόπειρας Σελ. 351
Β. Τα χρονικά όρια της μη-πεπερασμένης απόπειρας και τα σύνορά της με την πεπερασμένη απόπειρα Σελ. 359
1. Υποκειμενική αντίληψη του δράστη Σελ. 359
2. Αποτυχημένη υπαναχώρηση Σελ. 360
3. Αναποτελεσματική απόπειρα αλλά με δυνατότητα άμεσης επανάληψης της πράξης Σελ. 362
α) Η θεωρία της συνολικής θεώρησης Σελ. 363
β) Η θεωρία των επιμέρους πράξεων Σελ. 364
γ) Η θεωρία του εγκληματικού σχεδίου Σελ. 365
Γ. Οριστική αποχή από την απόπειρα Σελ. 366
1. Αφηρημένη θεώρηση Σελ. 366
2. Συγκεκριμένη θεώρηση Σελ. 367
IV. Υπαναχώρηση από πεπερασμένη απόπειρα: Η παρεμπόδιση του αποτελέσματος Σελ. 367
Α. Θεωρία της αιτιώδους συμβολής Σελ. 369
Β. Θεωρία της βέλτιστης επίδοσης Σελ. 370
V. Yπαναχώρηση από πεπερασμένη απόπειρα που υπολαμβάνει ο δράστης ότι μπορεί να οδηγήσει στο αποτέλεσμα; Σελ. 371
VΙ. Οικειοθελής υπαναχώρηση Σελ. 372
Α. Ψυχολογική θεωρία Σελ. 374
Β. Αξιολογική θεωρία Σελ. 376
1. Λογική των εγκληματιών Σελ. 376
2. Αποκατάσταση του κλονισμένου αισθήματος ασφαλείας Σελ. 378
3. Θεωρία της "αποδόμησης" του εγκλήματος Σελ. 380
Γ. Λειτουργική θεωρία Σελ. 381
VIΙ. Διακεκριμένη απόπειρα Σελ. 384
§ 23. ΕιδικΑ ζητΗματα απΟπειρας Σελ. 385
Ι. Απόπειρα και έμμεση αυτουργία Σελ. 385
Α. Ατομική λύση Σελ. 387
Β. Συνολική λύση Σελ. 389
ΙΙ. Απόπειρα και παράλειψη Σελ. 391
Α. Στο μη γνήσιο έγκλημα παραλείψεως Σελ. 391
1. Η διακρίνουσα θεωρία του άμεσου κινδύνου και της απώλειας του ελέγχου της αιτιώδους διαδρομής Σελ. 391
2. Η θεωρία της τελευταίας ευκαιρίας Σελ. 392
3. Η θεωρία της πρώτης ευκαιρίας Σελ. 393
Β. Στο γνήσιο έγκλημα παραλείψεως Σελ. 393
ΙΙΙ. Απόπειρα και εκ του αποτελέσματος διακρινόμενο έγκλημα: Πώς τιμωρείται ο δράστης της θανατηφόρας απόπειρας βιασμού; Σελ. 394
ΙV. Απόπειρα και συναυτουργία Σελ. 398
§ 24. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ Σελ. 399
I. Στενή έννοια του αυτουργού εναντίον ενιαίου αυτουργού Σελ. 399
II. Οι μορφές συμμετοχής Σελ. 401
III. Το κριτήριο της διάκρισης του (συν)αυτουργού από τους συμμετόχους εν στενή εννοία Σελ. 403
IV. Η παρακολουθηματικότητα της συμμετοχικής έναντι της κυρίας πράξεως Σελ. 407
1. Περιορισμένη και άκρα παρακολουθηματικότητα Σελ. 407
2. Το κατώτατο και απώτατο όριο της άδικης κυρίας πράξεως Σελ. 408
3. Οι ιδιαίτερες ιδιότητες ή σχέσεις (ή άλλες περιστάσεις) Σελ. των συμμε
§ 25. ΑΜΕΣΗ ΑΥΤΟΥΡΓΙΑ Σελ. 414
§ 26. ΣΥΝΑΥΤΟΥΡΓΙΑ Σελ. 416
Ι. Τα δύο είδη συναυτουργίας: Πλήρης-τυπική και ουσιαστική Σελ. 416
ΙΙ. Συναπόφαση Σελ. 418
Α. Συναυτουργικός και συνηθισμένος δόλος Σελ. 418
Β. Χρόνος λήψεως της συναπόφασης: διάσκεψη των δραστών -τυχαία (ευκαιριακή) συναυτουργία - διαδοχική συναυτουργία Σελ. 420
Γ. Το περιεχόμενο της συναπόφασης και η υπέρβαση του συναυτουργού Σελ. 422
ΙΙΙ. Συνεκτέλεση Σελ. 423
Α. Συναυτουργία με άμεσο και έμμεσο αυτουργό Σελ. 423
Β. Συναυτουργία και παράλειψη Σελ. 424
Γ. Συναυτουργία και έλλειψη καταλογισμού Σελ. 425
Δ. Συναυτουργία και απόπειρα Σελ. 425
1. Συνολική λύση Σελ. 426
2. Ατομική λύση Σελ. 427
ΙV. Συνεκτέλεση χωρίς συναπόφαση = Παραυτουργία Σελ. 429
Α. Γενικά Σελ. 429
Β. Παραυτουργία εκ προθέσεως Σελ. 430
Γ. Παραυτουργία εξ αμελείας Σελ. 431
1. Οι συνήθεις περιπτώσεις Σελ. 431
2. Η ιδιάζουσα περίπτωση της "εξ αμελείας συναυτουργίας" Σελ. 432
Δ. Οι δικονομικές συνέπειες της παραυτουργίας Σελ. 435
§ 27. ΕΜΜΕΣΗ ΑΥΤΟΥΡΓΙΑ Σελ. 437
Ι. Γενικά Σελ. 437
ΙΙ. Οι δύο κατηγορίες έμμεσης αυτουργίας Σελ. 438
Α. Ο άμεσος αυτουργός δεν τελεί "ποινικώς αξιόλογη Σελ. αδικοπραγ
1. Ο άμεσος αυτουργός τελεί αυτοβλαπτική πράξη Σελ. 438
2. Ο άμεσος αυτουργός δεν έχει την ιδιαίτερη ιδιότητα ή σχέση που θεμελιώνει το αξιόποινο (άρ. 49 παρ. 1 υποεδ. β' ΠΚ) Σελ. 440
Β. Ο άμεσος αυτουργός δεν τελεί άδικη πράξη Σελ. 442
1. Ένεκα προσταγής Σελ. 442
2. Ένεκα αμύνης ή καταστάσεως ανάγκης Σελ. 442
3. Ένεκα ελλείψεως υποκειμενικού στοιχείου του αδίκου; Σελ. 444
§ 28. ΗΘΙΚΗ ΑΥΤΟΥΡΓΙΑ Σελ. 446
Ι. Εισαγωγικά Σελ. 446
ΙΙ. Ο λόγος τιμώρησης του ηθικού αυτουργού Σελ. 447
ΙΙΙ. Η αντικειμενική υπόσταση της ηθικής αυτουργίας Σελ. 448
Α. Η πρόκληση της αποφάσεως εκ μέρους του ηθικού αυτουργού Σελ. 449
1. Ο ορισμός της "πρόκλησης" Σελ. 449
α) Η θεωρία της πνευματικής επικοινωνίας Σελ. 449
β) Η θεωρία της απλής συναιτιότητας Σελ. 452
γ) Ηθική αυτουργία διά παραλείψεως; Σελ. 454
2. Πρόκληση ενός "ούτως ή άλλως αποφασισμένου" Σελ. 456
α) Ο αποφασισμένος τελεί το σχεδιασμένο έγκλημα Σελ. 456
β) Ο αποφασισμένος τελεί διαφορετικό έγκλημα από το σχεδιασμένο Σελ. 458
Β. H εξατομίκευση του αυτουργού και της πράξης Σελ. 460
1. Πόσο συγκεκριμενοποιημένο πρέπει να είναι το πρόσωπο του αυτουργού; Σελ. 460
2. Πόσο συγκεκριμενοποιημένη πρέπει να είναι η άδικη πράξη; Σελ. 461
Γ. 'Αδικη πράξη του άμεσου αυτουργού Σελ. 463
1. Ηθική αυτουργία σε απόπειρα Σελ. 463
2. Απόπειρα ηθικής αυτουργίας Σελ. 464
3. Ηθική αυτουργία σε παράλειψη; Σελ. 465
Δ. Αλυσιδωτή ηθική αυτουργία Σελ. 467
IV. Η υποκειμενική υπόσταση της ηθικής αυτουργίας Σελ. 468
Α. Διπλός δόλος του ηθικού αυτουργού Σελ. 468
1. Δόλος πρόκλησης της αποφάσεως Σελ. 468
2. Δόλος τελέσεως της άδικης πράξης Σελ. 469
3. Προβοκάτορας ("νόθος") ηθικός αυτουργός Σελ. 470
α) Έννοια και νομιμοποίηση της τιμώρησής του Σελ. 470
β) "Έγκλημα" του άμεσου αυτουργού Σελ. 472
γ) Προϋποθέτει το αξιόποινο του προβοκάτορα υλοποίηση της απόφασης εκ μέρους του αυτουργού; Σελ. 473
δ) Κι αν απέτυχε η ανακοπή; Σελ. 473
ε) Θέληση ανακοπής από την τελείωση ή την αποπεράτωση; Σελ. 474
Β. "Ανακολουθίες" του αυτουργού προς τα αποφασισθέντα Σελ. 474
1. "Ποσοτικές αποκλίσεις" του αυτουργού Σελ. 475
α) "Εν μέρει επιτυχημένος" ηθικός αυτουργός Σελ. 475
β) "Επιτυχημένος και με το παραπάνω" ηθικός αυτουργός Σελ. 476
2. "Ποιοτικές αποκλίσεις" του αυτουργού: "Αποτυχημένος" ηθικός αυτουργός Σελ. 476
3. Μια ιδιαίτερη περίπτωση: ο αυτουργός βρίσκεται σε πλάνη περί το πρόσωπο (ή το αντικείμενο) Σελ. 477
α) Πλάνη περί το πρόσωπο στον φυσικό αυτουργό = πλάνη περί το πρόσωπο στον ηθικό αυτουργό Σελ. 477
β) Πλάνη περί το πρόσωπο στον φυσικό αυτουργό = αστόχημα βολής του ηθικού αυτουργού Σελ. 480
Γ. Ηθική αυτουργία σε εκ του αποτελέσματος διακρινόμενο έγκλημα; Σελ. 481
§ 29. ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ Σελ. 485
Ι. 'Αμεση συνέργεια Σελ. 485
Α. Η αντικειμενική υπόσταση της άμεσης συνέργειας: παροχή συνδρομής Σελ. 486
1. Αιτιότητα της συνδρομής Σελ. 486
2. Αμεσότητα της συνδρομής Σελ. 487
3. Συνδρομή στην εκτέλεση της κυρίας άδικης πράξεως Σελ. 488
4. 'Αδικη πράξη του άμεσου αυτουργού Σελ. 489
5. Τρόπος της συνδρομής Σελ. 490
6. Χρόνος της συνδρομής Σελ. 490
Β. Η υποκειμενική υπόσταση της άμεσης συνέργειας Σελ. 494
ΙΙ. Απλή συνέργεια Σελ. 495
Α. Η αντικειμενική υπόσταση της απλής συνέργειας: παροχή συνδρομής Σελ. 495
1. Αιτιότητα της συνδρομής Σελ. 495
α) Η θεωρία της στήριξης της κυρίας άδικης πράξεως Σελ. 496
β) Η θεωρία της επιτάσεως του κινδύνου Σελ. 497
γ) Η θεωρία της διευκολυντικής αιτιότητας Σελ. 497
2. Τρόπος της συνδρομής Σελ. 499
α) Φυσική ή υλική συνέργεια Σελ. 500
β) Ψυχική ή διανοητική συνέργεια Σελ. 500
γ) Απλή παρουσία στον τόπο του εγκλήματος; Σελ. 501
δ) Συνδρομή με παράλειψη; Σελ. 505
3. Συνδρομή με "ουδέτερες ενέργειες"; Σελ. 508
4. 'Αδικη πράξη του άμεσου αυτουργού Σελ. 514
α) Το κατώτατο και απώτατο όριο της άδικης κυρίας πράξεως Σελ. 514
β) Πόσο συγκεκριμενοποιημένη πρέπει να είναι η άδικη πράξη; Σελ. 516
5. Χρόνος παροχής της συνδρομής Σελ. 517
Β. Η υποκειμενική υπόσταση της απλής συνέργειας Σελ. 518
§ 30. ΣΥΡΡΟΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ Σελ. 519
Ι. Γενικά Σελ. 519
ΙΙ. Η ιδιάζουσα μορφή εμφανίσεως του εγκλήματος Σελ. 520
Α. Φυσική ενότητα της πράξεως Σελ. 520
Β. Νομική ενότητα της πράξεως Σελ. 522
Γ. Κατ' εξακολούθησιν έγκλημα Σελ. 524
ΙΙΙ. Διακρίσεις της συρροής: Αληθινή/φαινομενική - πραγματική/κατ' ιδέαν Σελ. 533
Α. Αληθινή συρροή Σελ. 533
1. Αληθινή πραγματική συρροή Σελ. 534
2. Αληθινή κατ' ιδέαν συρροή Σελ. 536
Β. Φαινομενική συρροή Σελ. 537
1. Φαινομενική πραγματική συρροή Σελ. 539
α) Μη τιμωρητή (συντιμωρητή) προτέρα πράξη Σελ. 540
β) Μη τιμωρητή (συντιμωρητή) υστέρα πράξη Σελ. 542
2. Φαινομενική κατ' ιδέαν συρροή Σελ. 543
3. Αναβίωση Σελ. 547
ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ Σελ. 551
Back to Top